Chapter Title : 💞ആയിരം കണ്ണുമായി 8 [Fang leng]

നടക്കട്ടെ അവന്മാർക്ക് നല്ലത് കിട്ടേണ്ടത് തന്നെയാ അവമ്മാർ അല്ലാതെ അത് വേറെ ആരും എഴുതില്ല

ശ്രുതി : എനിക്ക് അറിയാം

ലക്ഷ്മി : എന്നിട്ടാണോ നീ... ദോ കണ്ടോ അവൻ നല്ല ദേഷ്യത്തിലാ ഇരിക്കുന്നെ

ബെഞ്ചിൽ ഇരിക്കുന്ന അഖിലിനെ നോക്കി ലക്ഷ്മി പറഞ്ഞു

ശ്രുതി : എന്റെ ലക്ഷ്മി ഞാൻ ഇപ്പോൾ തടഞ്ഞില്ലായിരുന്നെങ്കിൽ അവൻ ഈ കോളേജിന് പുറത്ത് പോയെനെ.. എന്തെങ്കിലും ഒരു വഴി ഉണ്ടായിരുന്നെങ്കിൽ മിസ്സ്‌ ഇന്ന് അവന് ടിസി വാങ്ങി കൊടുത്തേനെ.. പരാതിയും മറ്റും ഒന്നും ഇല്ലാത്തത് കൊണ്ടാ അവൻ രക്ഷപ്പെട്ടെ...ഇപ്പോഴെങ്ങാനും അഖില് അവന്മാരെ തല്ലിയിരുന്നെങ്കിൽ അത് കാരണം അവനെ മിസ്സ്‌ പുറത്താക്കിയേനെ... അല്പം ദേഷ്യത്തോടെ പറഞ്ഞില്ലെങ്കിൽ അവൻ നിർത്തില്ല അതാ അങ്ങനെ അല്പം ഹാർടായി പറഞ്ഞെ... ഇന്റർവെൽ ആകുമ്പോൾ ഞാൻ പോയി സംസാരിച്ചോളാം എന്താ പോരെ

ലക്ഷ്മി : അങ്ങോട്ട് ചെന്ന് കൊടുക്ക് അവൻ നിന്നെ വച്ചേക്കില്ല... ഇനി ഒന്നിനും പോകണ്ട രണ്ട് ദിവസം കഴിയട്ടെ

ശ്രുതി : കുഴപ്പമൊന്നുമില്ലെടി... അവൻ ഒന്നും ചെയ്യില്ല...

ലക്ഷ്മി : ആ ചെയ്യില്ല എന്ന പറച്ചിലിൽ അത്ര കോൺഫിടൻസ് പോരല്ലോ മോളെ

ശ്രുതി : നീ പോയെ ലക്ഷ്മി

ലക്ഷ്മി : ഞാൻ പോകാം... പക്ഷെ അവന്മാരെ വെറുതെ വിടാനാണോ നിന്റെ ഉദ്ദേശം

ശ്രുതി : ആദ്യം കണ്ടപ്പോൾ സങ്കടം വന്നു... പിന്നെ ആലോചിച്ചപ്പോൾ ഇതൊന്നും മൈൻഡ് ചെയ്യുകേ വേണ്ട എന്ന് മസ്സിലായി... അവന്മാര് എന്ത് എഴുതിയാൽ എനിക്ക് എന്താ... അവരുടെ ചിലവിലാണോ ഞാൻ കഴിയുന്നെ... നമ്മൾ പ്രതികരിക്കാതിരിക്കുമ്പോൾ തനിയെ മടുത്ത് പൊക്കോളും... എന്നുകരുതി എല്ലാം കണ്ടില്ല എന്നൊന്നും നടിക്കില്ല... സഹികെട്ടാൽ നല്ല പണി ഞാൻ കൊടുക്കും

*************

വൈകുന്നേരത്തെ ഇന്റർവെൽ

ബെഞ്ചിൽ തന്നെ ഇരിക്കുന്ന അഖിലിനെ ശ്രുതി ഒന്ന് നോക്കി

ശ്രുതി : മൈൻഡ് ഇല്ലല്ലോ... അങ്ങോട്ട് ചെന്ന് നോക്കിയാലോ... വേണ്ട റിസ്ക് എടുക്കണ്ട ആദ്യം ഒന്ന് ചിരിച്ചു നോക്കാം പ്രതികരണം എന്താണെന്നു അറിയാലോ

ശ്രുതി പതിയെ അഖിലിനെ നോക്കി ചിരിച്ചു

അഖിൽ : ( കോപ്പത്തി ഓഞ്ഞ ചിരി ചിരിക്കുന്നുണ്ട് അങ്ങോട്ട് പോയി ഒന്ന്