Chapter Title : 💞ആയിരം കണ്ണുമായി 9 [Fang leng]

ഇടയിലേക്ക്‌ കയറി

"നീ ഏതാ "

അഖിൽ : പാവങ്ങൾ അല്ലെ സാർ വിട്ടൂടെ...

"അതൊന്നും പറ്റില്ല നിയമം ഉള്ളതാ "

അഖിൽ : എന്ത് നിയമം സാർ കപ്പലണ്ടിക്ക്‌ എന്ത് ഫുഡ്‌ സേഫ്റ്റി

"അതൊന്നും പറഞ്ഞാൽ പറ്റില്ല "

അഖിൽ : സാർ ഇങ്ങ് വന്നെ

ഇത്രയും പറഞ്ഞു അയാളെ മാറ്റി നിർത്തിയ ശേഷം അഖിൽ ഒരു 500 രൂപ അയാൾക്ക് വച്ചു കൊടുത്തു

അഖിൽ : പ്ലീസ് സാർ

"ഉം... അവളോട് മര്യാദക്ക്‌ ഇരുന്ന് കച്ചവടം ചെയ്യാൻ പറയ് "

ഇത്രയും പറഞ്ഞു അയാൾ അവിടെ നിന്നും പോയി അഖിൽ പതിയെ ശ്രുതിയുടെ അടുത്തേക്ക് തിരികെ എത്തി

ശ്രുതി : അയാള് പോയോ... നീ എന്താ അയാളോട് പറഞ്ഞെ

അഖിൽ : ഞാൻ ചെറുതായി ഒന്ന് വിരട്ടി... എനിക്ക് നല്ല പിടിപാട് ഉണ്ട് എന്നൊക്കെ പറഞ്ഞു...

ശ്രുതി : ഇങ്ങനെ കുറേ എണ്ണം ഉണ്ട്... പൈസക്ക് വേണ്ടി വരുന്നതാ... പിച്ച ചട്ടിയിൽ കൈയിട്ടുവാരുന്നവമ്മാര് ഞങ്ങൾ എങ്ങനെയാ ജീവിക്കുന്നെ എന്ന് ഞങ്ങൾക്കേ അറിയാവു അതിനിടയിലാ..

അഖിൽ :ഇപ്പോൾ ഒന്നും ഉണ്ടായില്ലല്ലോ... അയാള് പോകുകയും ചെയ്തു പിന്നെ എന്തിനാ വിഷമിക്കുന്നെ... ശെരി നീ എന്തോ പറയാൻ തുടങ്ങിയതല്ലേ എന്താ അത്

ശ്രുതി : അത് പിന്നെ... എനിക്ക് മറന്നു പോയി.. നീ പറയ്

അഖിൽ : എനിക്കും മറന്നു പോയി..

സമയം പിന്നെയും കടന്നുപോയി ശ്രുതി കപ്പലണ്ടി വറുക്കുകയായിരുന്നു എന്നാൽ അപ്പോഴും അവളുടെ മുഖത്തെ വിഷമം മാറിയിരുന്നില്ല

അഖിൽ പതിയെ അവളെ നോക്കിയ ശേഷം കടലിൽ നോക്കി