Chapter Title : ആയിരം പ്രേമാർദ്രം [കൊമ്പൻ]

ചുണ്ടോടു ചേർത്തി.

“ങ്‌ഹും വിട് ഏട്ടാ.” ആർദ്ര കുതറിയതും ഞാനവളെ നിലത്തിറക്കി. എന്നെയൊരു തള്ളു തള്ളിയതും, അവളുടെ ചുവന്ന മുഖത്തേക്ക് ഞാൻ നോക്കി നിന്നു. എനിക്കെന്തോ അവളെന്റെ സ്വന്തമാണെന്നു തോന്നലാണ്. അവൾക്ക് പക്ഷെ ഉള്ളിൽ പേടിയും അങ്കലാപ്പും.

ഞാൻ അവിടെന്നു ഓടി, കുളിക്കാൻ

അപ്പോഴേക്കും അമ്മയും ചേച്ചിയും പിള്ളേരും കൂടെ ഓട്ടോയിൽ, ഞങ്ങടെ വീട്ടുമുറ്റത്തെത്തി.

അന്നത്തെ ദിവസം പിന്നെ ആർദ്രയുമായി ഒന്നുമുണ്ടായില്ല. അവൾ അടുക്കളയിലും ഹാളിലുമൊക്കെ എനിക്ക് പിടി തരാതെ നടന്നു. എല്ലാരുമുള്ളപ്പോൾ ഞാനവളെ തൊടാനൊന്നും പോകുന്നില്ല, എന്നാലും അവളെ കാണുമ്പോ ഇന്നലെ നനഞ്ഞ പൂറു കൊണ്ട് പിടഞ്ഞ പെണ്ണിന്റെ ആ മുഖമാണ് മനസ്സിൽ നിറയെ!

രാത്രിയെല്ലാരും കൂടെ ടീവി കാണുമ്പോ അവളെന്റെയടുത്തു പോലും ഇരുന്നതുമില്ല. അറിയാതെ പോലും അവളെ ഞാനെന്തെങ്കിലും ചെയ്താൽ പിന്നെ ജീവിച്ചിരുന്നിട്ട് കാര്യമില്ല എന്ന തിരിച്ചറിവാകും.

പക്ഷെ പിള്ളേർ നേരത്തെ ഉറങ്ങിയപ്പോ, ഞാൻ ആർദ്രയോടു പറഞ്ഞു.

“എടി ഇത്തിരി കഴിഞ്ഞു കിടക്കാം, വാ എന്റെ കൂടെ” എന്ന് പറഞ്ഞു ആർദ്രയുടെ കൈത്തണ്ടയിൽ ഞാൻ പിടിച്ചു. പിങ്ക് കളർ ലൂസ് ടീഷർട്ടും, ബ്ലാക്ക് പാവാടയും ആയിരുന്നു പെണ്ണിന്റെ ഉടയാട. പിന്നെ മുടി പിറകിലേക്ക് വിരിച്ചിട്ടിരിക്കയായിരുന്നു അവളപ്പോൾ, നെറ്റിയിൽ പാതി മാഞ്ഞ ഒരു ചെറിയ ഭസ്മകുറിയുണ്ട്. അതവൾ സന്ധ്യക്ക് വിളക്ക് വെക്കുമ്പോ ഇടുന്നതാണ്.

സോഫയിൽ അറ്റത്തു അവളിരുന്നപ്പോൾ, മടിയിൽ തലവെച്ചുകൊണ്ട് ഞാനും അവളോടപ്പം കിടന്നു.

“അമ്മയെവിടെ?”

“പാത്രം കഴുകുവാ?”

“ചേച്ചിയോ?”

“പിള്ളേരെ ഉറക്കുന്നു!”

ടീവിയിൽ ഒരു ഹിന്ദി മൂവി ആയിരുന്നു ആർദ്ര കണ്ടുകൊണ്ടിരുന്നത്. അവളുടെ മടിയിൽ കിടന്നു, ഇടയ്ക്കിടെ അവളെ തൊട്ടു തലോടുമ്പോ അവളെന്റെ കൈ