Chapter Title : ആയിഷ 2 [Manoj]

ഇല്ലായിരുന്നെങ്കിൽ നിന്നെ ഞാൻ വീടിന്റെ മുകളിൽ ഷീറ്റ് അടിച്ചിരിക്കുന്ന അവിടെ വരാൻ പറഞ്ഞേനെ..

ശരിക്കും ഉമ്മാക് അത്രക് ധൈര്യം ഉണ്ടോ..

പിന്നെ.. ആയിഷ ഉറങ്ങിയാൽ ആന കുത്തിയാലും എണീക്കില്ല ഞാൻ നിന്നോട് മുൻപ് പറഞ്ഞില്ലേ..

എന്നാ പിന്നെ അകത്തു കയറ്റി കൂടെ എന്നെ..

അത് വേണ്ട.. അകത്തുകയറ്റിയാൽ എങ്ങാനും നമ്മൾ ഉറങ്ങിയാൽ രാവിലെ പിന്നെ പറയേണ്ടല്ലോ..

അല്ല ഈ മഴയത്തു വന്നാൽ ഉമ്മാക് മുകളിലേക്ക് വരാൻ പറ്റില്ലേ..

വേണ്ടെടാ അവിടെ ആകെ വഴുക്കൽ ആകും മഴ പെയ്തു കിടക്കുവല്ലേ..

അതൊക്കെ ഞാൻ ശ്രദ്ധിച്ചു വരാം.. വന്നാൽ ഉമ്മാക് വരാൻ പറ്റുമോ?

വരുന്നതിനു പ്രെശ്നം ഇല്ല.. പക്ഷെ ഈ മഴയത്തു നീ എങ്ങനെ വരും.

അതൊക്കെ വിട്.. ഞാൻ വന്നാൽ ഉമ്മ എന്നെ താഴെ തൊടാൻ സമ്മതിക്കുവോ..

അതൊക്കെ സമയം എടുത്ത് ചെയ്യണ്ടതാ ചെറുക്കാ..

എന്നാലും ഈ മഴയത്തു ഞാൻ വന്നാൽ തരുവോ..

അത് വന്നിട്ട് അല്ലെ.. എടാ ഈ മഴയത്തു വരണ്ട… ചുമ്മാ എന്തിനാ പ്രെശ്നം.

എന്ത് പ്രശ്‌നം. വാപ്പ ഇവിടെ ഇല്ല കോയമ്പത്തൂർ ആണ്.. ഉമ്മയും വാപ്പുമ്മയും ഉറക്കം ആയി കാണും.. അതും അല്ല അവരു മുകളിലേക്ക് വരാറും ഇല്ല.. അവിടെ എന്തേലും പ്രശനം ഉണ്ടോ എന്ന് നോക്കിയാൽ മതി..

വേണ്ടെടാ ഇന്ന് വേണ്ട.. നല്ല മഴയാ.. നാളെ നോകാം.. നിനക്കു നാളെ ക്ലാസ് ഉണ്ടല്ലോ അല്ലെ..

മ്മ്മ് ഉണ്ട് ഉമ്മാ നാളെയും എന്തേലും പറഞ്ഞാൽ പണി കിട്ടും..

എന്നാൽ നമുക് കിടക്കാം നാളെ നോകാം നമുക്ക് അവസരം ഉണ്ടോ എന്ന്..

എന്നാ ശരി ഉമ്മ അപ്പൊ ഗുഡ് നൈറ്റ്..

ശരിയെടാ..

ഞങൾ ഫോൺ വെച്ച് കാൾ ഒകെ ഡിലീറ്റ് ചെയ്തു കിടന്നു.. കൈ പിടിക്കാനും തോന്നിയില്ല.. പുതച്ചുമൂടി കിടന്നു അങ്ങ് ഉറങ്ങി.. രാവിലെ എണീറ്റപ്പോൾ തന്നെ ഒരു പണികിട്ടി.. വാപ്പുമ്മക് ഛർദിലും പനിയും. പിന്നെ രാവിലെ തന്നെ ഉമ്മയും ഞാനും കൂടി ഹോസ്പിറ്റൽ കൊണ്ടുപോയി.. പോകുന്നവഴി തന്നെ ഇത്തയോടും പറഞ്ഞു ഇല്ല എന്ന്.. ഹോസ്പിറ്റലിൽ ചെന്ന് ട്രിപ്പ് ഒകെ ഇട്ടു കിടത്തി.. ഒ ആർ എസ് ലായനി ഒകെ കൊടുത്തു.. ഫസ്റ്റ് ട്രിപ്പ് കഴിഞ്ഞു എന്തേലും ലൈറ്റ് ആയിട്ട് കഴിക്കാൻ പറഞ്ഞു. ഞാൻ കടയിൽ പോയി ഉമ്മക്കും വാപ്പുമ്മകും ദോശ വാങ്ങി വന്നു.. ഞാൻ അവിടുന്ന് തന്നെ മസാല ദോശ കഴിച്ചു. ഹോസ്പിറ്റലിൽ വന്നു ഉമ്മയും വാപ്പുമ്മയും ഒകെ