Chapter Title : ആയിഷ 2 [Manoj]

കുറച്ചു സമയം കമ്പ്യൂട്ടറിൽ ഒകെ കളിച്ചു. ഉമ്മ വിളികുവോ ഇല്ലയോ എന്ന ഡൗട്ടിൽ ഇരുന്നു. അങ്ങോട്ട് വിളിക്കുന്നത് റിസ്ക് ആണ് ഇത്ത എങ്ങാനും ആണ് എടുക്കുന്നെ എങ്കിൽ കുടുങ്ങും. അങ്ങനെ ആലോചിച്ചു കിടക്കുന്ന സമയം പോയത് അറിയാതെ ഉറങ്ങി പോയി. പിന്നെ ഫോൺ ചെറുതായി റിങ് ചെയ്തപ്പോൾ ഉണർന്നു. അതെ ഉമ്മ വിളിച്ചതാണോ മിസ് അടിച്ചതാണോ എന്ന് അറിയില്ല. അങ്ങനെ നിന്നപ്പോ വീണ്ടും മിസ്സ് വന്നു. രണ്ടും കൂടി തിരിച്ചു വിളിച്ചു. അപ്പുറത്തു ഉമ്മയുടെ സൗണ്ട്. ഒന്നുടെ ഞാൻ തിരക്കി ഉമ്മ തന്നെ ആണോ എന്ന്. ഉറപ്പാക്കിയശേഷം ഞാൻ സംസാരിച്ചു.

ഹലോ ഉമ്മാ.. വിളിച്ചേ ആണോ..?

അതേ..

എന്താ ഉമ്മാ?

വെറുതെ വലിച്ചെയാ. നീ ആണോ എടുക്കുന്നെ എന്ന് അറിയില്ല.

ഇന്ന് എന്റെ കയ്യിലാ ഫോൺ. ഇടക്ക് ഞാൻ ഇങ്ങനെ വാങ്ങാറുണ്ട്.

എന്ത് എടുക്കുവാ പഠിക്കുവാനോ നീ?

അല്ല ഉമ്മ കിടന്നു ഉറങ്ങിപോയി.. ഇപ്പൊ കാൾ വന്നപ്പോഴാ അറിഞ്ഞേ..

അയ്യോ കിടന്നാരുന്നോ. ഇത്ര നേരത്തെ കിടക്കും എന്ന് വിചാരിച്ചില്ല.

അത് സാരം ഇല്ല ഉമ്മ.. പറഞ്ഞോ..

ചുമ്മാ വലിച്ചെയാ..

ആണോ.. മ്മ്മ് മ്മ്മ്

നാളെ ക്ലാസ് ഉണ്ടോ നിനക്കു.

ഉണ്ട് ഉമ്മ.. അല്ല ഉമ്മ കിടന്നോ?

ആ കുളിച്ചിട്ടു വന്നു കിടന്നേ ഉള്ളൂ.

ഈ തണുപ്പത് വൈകിട്ട് കുളിച്ചോ?

ഇല്ലേ ഉറങ്ങാൻ പറ്റില്ല ശീലിച്ചു പോയില്ലേ.

കഴിഞ്ഞ ദിവസം തന്ന സദനം ഉപയോഗിച്ചോ ഉമ്മാ.?

ആ അതൊക്കെ ചെയ്തു ഭദ്രമായി വെച്ചിട്ടു ഉണ്ട്.

ഇത്ത കാണാതെ ആണോ ?

കണ്ടാലും പ്രശ്നം ഇല്ല. എന്നാലും കാണിച്ചു വെച്ചില്ല.

ആ ഓക്കേ.. വേറെ എന്താ ഉമ്മാ..

വേറെ എന്താ.. ഇങ്ങോട്ടു വരുന്നോ നീ?

ഇപ്പോഴോ??

എന്തേ വരുന്നോ?

വന്നാലും എങ്ങനെ കയറും..

ഞാൻ ചുമ്മാ പറഞ്ഞേയാടാ.. നീ വരുമോ എന്ന് അറിയാൻ.

വരാൻ കുഴപ്പം ഇല്ല മുകളിലെ ബാൽക്കണിയിലേക്കു ഉള്ള വാതിൽ തുറന്നാൽ സുഖം ആയിട്ട് ഏണി വഴി താഴെ ഇറങ്ങാം. പക്ഷേ അവിടെ വന്നാൽ കയറാൻ പറ്റില്ലല്ലോ.

ഏഹ് ഞാൻ ചുമ്മാ പറഞ്ഞേയാടാ.. അല്ല ഇന്ന് എന്നത്തേയും പോലെ കളഞ്ഞോ??

ഇല്ല ഇന്നലെയും ഇന്നും കളഞ്ഞിട്ടില്ല..

അത് എന്ത് പറ്റി..

കളഞ്ഞില്ല.. ശേഖരിച്ചു വെക്കുവാ..

ഹ ഹ ഹ നീ കൊള്ളാല്ലോ.. ഒരുപാടു ഉണ്ടാകുവല്ലോ അപ്പൊ..

അറിയില്ല നോക്കണം.. കാണുവാരിക്കും..

നാളെ വന്നാൽ ഞാൻ നോകാം..

നാളെയോ.. നാളെ എനിക്ക് ക്ലാസ്