Chapter Title : ആയിഷ [അൻസിയ]

പോയി....... തന്റെ വരും കാല ചെക്കനെ ഓർത്തവൾ ബെഡിലേക്ക് മറിഞ്ഞു.... തന്നെക്കാൾ 10 വയസ്സോളം കൂടുതലുണ്ട് ബഷീർക്കാക്ക് എന്നാലും സാരമില്ല ജീവിതത്തിൽ സന്തോഷം ഉണ്ടായാൽ മതി .... ഓരോന്ന് ഓർത്തു കിടന്നവൾ ചെറിയ മയക്കത്തിലേക്ക് വഴുതി വീണു..........

ഉമ്മായുടെയും ഉപ്പയുടെയും ഉച്ചത്തിലുള്ള സംസാരം കേട്ടാണ് ആയിഷ എണീറ്റത്..... പതിയെ ചെവിയോർത്തപ്പോൾ തന്നെ കുറിച്ചാണ് സംസാരം എന്നവൾക്ക് മനസ്സിലായി.....

"എന്റെ നഫീസ നീയൊന്ന് പതുക്കെ പറ ... ആകെയുള്ള ഒരു മോളല്ലേ ആയിഷ.... അവൾക്ക് നമ്മൾ ഒന്നും കൊടുത്തില്ലെങ്കിൽ പിന്നെ ആർക്ക് കൊടുക്കും.....????

"കൊടുക്കേണ്ട എന്ന് ഞാൻ പറഞ്ഞോ.... എന്തിന് പൈസ ഇല്ലാത്ത ഈ സമയത്ത് ഇത്രയും സ്വർണ്ണം കൊടുക്കുന്നത്.....???

"അത് ഞാൻ നോക്കിക്കോളാം നീയൊന്ന് മിണ്ടാതിരിക്ക്...."

"എന്താന്ന് വെച്ചാ ആയിക്കോ ...."

ഇതെല്ലാം കേട്ട് നിന്ന ആയിഷാക് ഉമ്മാടെ സംസാരം സഹിക്കാവുന്നതിലും അപ്പുറമായിരുന്നു..... എന്ത് വേണമെങ്കികും ഉമ്മ പറഞ്ഞോട്ടെ ഇനി ഏറി വന്നാൽ ഒരാഴ്ച്ച കൂടി ഇവിടെ നിന്നാൽ മതിയല്ലോ.... പിന്നെ ഇക്കാടെ കൂടെ അവിടെ സുഖിക്കാമല്ലോ.... എന്നോർത്തവൾ സമാധാനിച്ചു....

കലി തുള്ളി പോയ നഫീസയെ നോക്കി ഹംസ കോലായിലെ ചാരു കസേരയിൽ ഇരുന്നു.... ഉമ്മ പോയതും ആയിഷ അങ്ങോട്ട് ചെന്നു.....

"ഉപ്പ എനിക്ക് വേണ്ടി ഉമ്മാട് തല്ല് കൂടേണ്ട..... "

"നിന്റെ ഉമ്മയല്ലേ...."

"അതന്നെ പറഞ്ഞത്.... എനിക്ക് ഒന്നും വേണ്ടാ എന്ന്...."

"ഒന്നുമില്ലാതെ നീ അങ്ങോട്ട് കയറി ചെന്നാൽ പെണ്ണെ ചവറ്റു കോട്ടയിൽ ആകും നിന്റെ സ്ഥാനം...."

"ഇക്ക അങ്ങനത്തെ ആളൊന്നും അല്ല...."

അത് കേട്ട് ഹംസ അവളെ അടിമുടി ഒന്ന് നോക്കി... എന്നിട്ടാ ആ കൂർത്ത മുലകളെ നോക്കി പറഞ്ഞു....

"ഇതിനോടുള്ള ആർത്തിയൊക്കെ ഒരാഴ്ചയെ കാണു.... പിന്നെ പൈസ തന്നെ വേണം...."

ഉപ്പാടെ നോട്ടത്തിൽ തന്നെ ഉരുകി ഒലിച്ച ആയിഷ അതും കൂടി കേട്ടപ്പോൾ എന്ത് പറയണം എന്നറിയാതെ പതറി..... ഉപ്പാടെ നോട്ടം എവിടെയോ കൊളുത്തിയത് അവൾ അറിഞ്ഞു.... ഉപ്പാടെ നോട്ടം ശരിയല്ല എന്ന് കണ്ടാൽ മുന്നിൽ നിൽക്കാതെ മാറി പോയിരുന്ന ആയിഷ ഇന്നെന്തോ അവിടെ തന്നെ നിന്നു..... തന്നെ കൊത്തി വലിക്കുന്ന ഉപ്പാടെ കണ്ണുകളിൽ നോക്കി അവൾ പിറു പിറുത്തു.....

"എന്തായാലും ഒരാഴ്ച കൊണ്ടൊന്നും തീരില്ല...."

"എന്ത്.....???

"ഒന്നുമില്ല....."

എന്ന് പറഞ്ഞവൾ തിരിഞ്ഞു അകത്തേക്ക് നടന്നു..... കയറി ഇറങ്ങുന്ന വിടർന്ന ചന്തിയിലേക്ക് നോക്കി അയാള് പറഞ്ഞു.....

"മോള് പറഞ്ഞത് ശരിയാ..... പെട്ടെന്നൊന്നും ആ കൊതി തീരില്ല....."

അത്