Chapter Title : ആയിഷ [Manoj]

ഒരു 54-55 വയസ്സ് കാണും മാല പാർവ്വതിയുടെ ഒരു രൂപം അത്രയും വെളുത്തിട്ട് അല്ല എന്നാലും കളർ ഉണ്ട്. നൈറ്റിയും തട്ടവും ഉണ്ടെങ്കിലും ഈ വെട്ടത്തിൽ നല്ല മുഴുപ്പ് ഉണ്ട് കാണാൻ. ഞാൻ നോക്കുന്നത് ഉമ്മാക് മനസ്സിലായോ എന്ന് ഒരു ഡൌട്ട് തോന്നി.

കാരണം ഉമ്മ എന്നെ തന്നെ നോക്കി കാപ്പി കുടിക്കുന്നത് കണ്ടിരിക്കുന്നു. എങ്ങനെ ഉണ്ട് കാപ്പി. കൊള്ളാം ഉമ്മ. ഈ തണുപ്പത് കുടിക്കാൻ പറ്റിയതാ. ഊതി ശ്രെദ്ധിച്ചു കുടിക്കേ ഇല്ലേ വാ പൊള്ളും ഉമ്മ പറഞ്ഞു. എന്തോ കൊള്ളിച്ചു പറയുന്നപോലെ എനിക്ക് തോന്നി ചിലപ്പോ തോന്നിയത് ആകും ഞാൻ മൂളി..

അപ്പോഴേക്കും ഇത്ത ആൽബവും ആയി വന്നു. കാപ്പി പെട്ടെന്ന് കുടിച്ചു ഗ്ലാസ്സ് മാറ്റി ആൽബം നോക്കാൻ തുടങ്ങി അപ്പോഴേക്ക് ഉമ്മ എന്റെ ഇടത്തെ സൈഡിൽ ആയി വന്നു എന്നോട് ചേർന്ന് ഇരുന്നു. ഇത്ത എന്നെ ഫോട്ടോസ് കാണിച്ചു പരിചയപ്പെടുത്തി. ഇളയ ഇത്ത വിചാരിച്ച അത്ര ചരക്ക് ആയിട്ട് തോന്നുന്നില്ല. ഉമ്മയും ആയിഷ ഇത്തയും ആണ് ചരക്കുകൾ. പ്രേത്യേകിച്ചു ഉമ്മ.

ഉമ്മ എന്നോട് ചേർന്നിരുന്നു ഓരോന്ന് നോക്കുന്നുണ്ട്. തോളോട് തോൾ ചേർന്ന് ഇരിക്കുന്നു. ഷഡ്ഢി ഇടാത്തതുകൊണ്ടു ചെറുക്കാൻ അനക്കം വെച്ചാൽ പെട്ടന്ന് അറിയും. അതുകൊണ്ടു അവനെ അടക്കി പിടിച്ചിരിക്കുവാ. അങ്ങനെ കണ്ടുകൊണ്ടു ഇരുന്നപ്പോ എമർജൻസി ലാംപ് ഓഫ് ആയി. മെഴുകുതിരി എടുത്തു. പിന്നെ ആൽബം കണ്ടും കഴിഞ്ഞു. കിടക്കാം നമുക്ക് എന്നാൽ എന്ന് ഉമ്മ പറഞ്ഞു.

മോളെ ഉമ്മ ഉറക്കി നേരത്തെ തന്നെ ഇത്തയുടെ റൂമിൽ കിടത്തിയിരുന്നു. അജു മോൻ ഒരു കാര്യം ചെയ് ഉമ്മയുടെ കട്ടിലിൽ കിടന്നോ. ഉമ്മ താഴെ കിടന്നോളാം..  അത് വേണ്ട ഉമ്മ ഞാൻ താഴെ കിടന്നോളാം. ഇത്തയുടെ റൂമിൽ ആരുന്നേ ഞാൻ ഒന്നും മിണ്ടാതെ കേറി കിടന്നേനെ. പക്ഷെ ഉമ്മയുടെ റൂമിൽ കിടക്കാൻ ഒരു മടി. ഇത്ത പറഞ്ഞു ഉമ്മയുടെ കട്ടിലിൽ സുഖം ആയിട്ട് 2 പേർക്കും കിടക്കാം പിന്നെ എന്തിനാ താഴെ കിടക്കുന്നെ എന്ന്.

ഉമ്മ പറഞ്ഞു അല്ല മോന് ബുദ്ധിമുട്ട് ആകണ്ട. എന്ത് ബുദ്ധിമുട്ട് ഉമ്മ.

അവന്റെ