Chapter Title : ആയിഷ
ആയിഷ ...!!!
Aayisha bY Praveen
ആരായിരുന്നു അവൾ...!!!? ഓർമ്മകൾ ഓരോ നിമിഷവും ഒരു കാരമുള്ള് പോലെ കുത്തിനോവിക്കുന്നു... ഒരിക്കലും എന്നെ മറക്കണമെന്നവൾ ആവശ്യപ്പെട്ടിട്ടില്ല.. പക്ഷെ.. ഇന്ന്... കരഞ്ഞുകൊണ്ടാണ് അവൾ അതു പറഞ്ഞത്... "പ്രവീൺ ... എന്നെ മറക്കണം... ഒരു സുഹൃത്തായി പോലും നമ്മൾ തുടരാൻ പാടില്ല..അതിനു കഴിയില്ല.. സുഹൃത്തുക്കൾ മാത്രമായിരുന്നു നമ്മൾ എന്ന് നമ്മൾ വെറുതെ ഭാവിക്കുകയായിരുന്നു...!!"
"ശരി...മറക്കാം...പക്ഷെ... ഐഷുവിനു കഴിയോ.. !!!? ഞാൻ ഒരുപാടു ശ്രമിച്ചതാണ്.. പക്ഷെ... മറക്കാൻ ശ്രമിക്കുംതോറും ശക്തിയായി നീ മനസ്സിൽ പതിയുകയാണ്.. ഞാൻ എന്ത് ചെയ്യണം...!!? പരസ്പരം മിണ്ടാതിരിക്കാം... ഒരിക്കലും കാണാതിരിക്കാം...പക്ഷെ...ഒരിക്കലും ഓർക്കാതിരിക്കാം എന്ന് പറഞ്ഞാൽ അതൊരു വലിയ കള്ളമാവില്ലേ...!! ?"
.....അവൾ മൗനിയായി... ഞാനും... !! കണ്ണുനീർ അവളറിയാതിരിക്കാൻ മുഖം തിരിച്ചു.. ഒരു നനുത്ത സ്പർശം... അവൾ കൈകളിൽ മുറുകെപ്പിടിച്ചിരിക്കുന്നു... ആ സ്പർശനം എനിക്കു സമ്മാനിച്ചത് എന്താണെന്നു എനിക്കിനിയും നിശ്ചയമില്ല...ഞാൻ മുഖമുയർത്തി അവളെ നോക്കി.. കരഞ്ഞുകലങ്ങിയ കണ്ണുകൾ...അതെന്നോട് പലതും പറയുന്നുണ്ടായിരുന്നു... ഞാൻ പതിയെ അവളുടെ കണ്ണുനീർ തുടച്ചു.. ഒന്ന് ചേർത്തുപിടിക്കാൻ ഞാൻ കൊതിച്ചു.. എന്റെ നെഞ്ചിൽ തലചായ്ക്കാൻ അവളും... !! പക്ഷെ... ഉള്ളിലെവിടെയോ അരുതെന്നൊരു അശരീരി മുഴങ്ങിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു...!!
"... ഐഷു... കരയരുത്... പ്ളീസ്...!! ഞാൻ നിന്നെ നഷ്ടപ്പെടുത്തി... നിന്നെയൊന്നു ചേർത്തുപിടിക്കാൻ.. മനസ്സിൽ കളങ്കമേതുമില്ലാതെ നിന്റെ നെറ്റിയിലൊന്നു ചുംബിക്കാൻ കൊതിയില്ലാഞ്ഞിട്ടല്ല.. പക്ഷെ... എനിക്കു കഴിയുന്നില്ല... അതൊരു പാപമാവില്ല എന്ന് മനസ്സുപറയുമ്പോഴും അതിനപ്പുറം അതു പാടില്ല എന്നാരോ...!!! "
"പ്ളീസ്...ആ ഒരു സ്വാന്തനം ഒരുപാടാഗ്രഹിക്കുന്നുണ്ട് ഞാൻ... പക്ഷെ... ഭയമാണ്... എനിക്കു എന്നെ തന്നെ നഷ്ടമാവുമോ എന്ന ഭയം.. മറ്റൊരാളോട് ഞാൻ ക്രൂരത
💬 Comments
View all comments