Chapter Title : ആയിഷയിലൂടെ 1 [ഹസ്ന]

അവളുടെ കണ്ണുകൾ എന്നെത്തന്നെ നോക്കുകയായിരുന്നു. ആ നോട്ടത്തിൽ ഒരുപാട് ചോദ്യങ്ങളും, അതിലേറെ നന്ദിയുമുണ്ടായിരുന്നു.

​"റഹീമിന്... എന്നെക്കുറിച്ച് എല്ലാം അറിയാമല്ലേ?" വളരെ താഴ്ന്ന ശബ്ദത്തിൽ, തറയിലേക്ക് നോക്കിക്കൊണ്ട് അവൾ ചോദിച്ചു.

​ആ ചോദ്യം എന്നെ അല്പം പരിഭ്രമിപ്പിച്ചു. നാട്ടിലെ ഗോസിപ്പുകളും അബ്ബു അവളെ വീട്ടിലേക്ക് കൊണ്ടുവന്ന സാഹചര്യവും എനിക്ക് അറിയാമെന്ന കാര്യം അവൾ മുൻകൂട്ടി മനസ്സിലാക്കിയിരുന്നു. ഞാൻ എന്ത് മറുപടി പറയണം എന്നറിയാതെ ഒരു നിമിഷം മടുത്തുനിന്നു.

​"എനിക്ക്... എനിക്ക് ഈ ഭൂമിയിൽ ആരുമില്ല റഹീം," എന്റെ മൗനം കണ്ട് അവൾ സ്വയം പറഞ്ഞുതുടങ്ങി. "എല്ലാവർക്കും ഞാൻ ഒരു ഭാരമായിരുന്നു. പണത്തിന് വേണ്ടി സ്വന്തം ചോരയെ വിറ്റപ്പോൾ എന്റെ ഉമ്മ പോലും കരഞ്ഞില്ല. ഈ വീട്ടിലേക്ക് വരുമ്പോൾ ഒരു തടവറയിലേക്കാണ് പോകുന്നതെന്നാണ് ഞാൻ കരുതിയത്. പക്ഷേ..." അവൾ നിർത്തി, എന്നിട്ട് അവളുടെ ആ വലിയ കണ്ണുകൾ ഉയർത്തി എന്നെ നോക്കി. "...പക്ഷേ റഹീം എന്നെ നോക്കുന്ന കണ്ണുകളിൽ മറ്റുള്ളവരെപ്പോലെ വെറുപ്പോ പരിഹാസമോ ഞാൻ കണ്ടിട്ടില്ല."

​അവളുടെ ആ തുറന്നുപറച്ചിൽ എന്റെ ഉള്ളിൽ എന്തൊക്കെയോ മാറ്റിമറിക്കാൻ തുടങ്ങി. ഇരുപത്തിയൊന്ന് വയസ്സുകാരനായ എന്റെ മനസ്സ് ആ നിമിഷം വല്ലാത്തൊരു ആശയക്കുഴപ്പത്തിലായി. എന്റെ മുന്നിലിരിക്കുന്നത് എന്റെ അബ്ബുവിന്റെ രണ്ടാം ഭാര്യയാണ്, എന്റെ ഉമ്മയുടെ സ്ഥാനത്തുള്ളവൾ. പക്ഷേ, എന്റെ മനസ്സിന് അവളെ അങ്ങനെ കാണാൻ കഴിയുന്നുണ്ടായിരുന്നില്ല. ദുരിതങ്ങൾ മാത്രം അനുഭവിച്ച, സ്നേഹത്തിന് വേണ്ടി കൊതിക്കുന്ന ഒരു പാവം പെൺകുട്ടിയായി മാത്രമേ എനിക്ക് ആയിഷയെ കാണാൻ കഴിഞ്ഞുള്ളൂ.

​പെട്ടെന്ന് പുറത്ത് വലിയൊരു ഇടിമുഴക്കത്തോടെ മഴ ശക്തിപ്പെട്ടു. കാറ്റിൽ ഹാളിലെ ജനലുകൾ ശക്തിയായി അടിച്ചു. മെഴുകുതിരി നാളം