Chapter Title : ആയിഷയുടെ ജീവിതം 5 [Love]

ഉപ്പ കവലയിൽ കൊണ്ട് വിടും അവിടെന്നു ബസിനു പോകോ ബസ് ഇറങ്ങിയാൽ സ്കൂൾ എവിടെ എന്ന് ആരോടേലും ചോദിക്ക് അതിന്റെ പുറകിലെ ഒരു വീടാ അവിടെ ആ ഒരു വീട് ഉള്ളു ഒരു പഴയ തറവാട് പോലെ
ഞാൻ : അപ്പോ കുഞ്ഞോ ഉമ്മ ഉമ്മ : കൊച്ചിനുള്ള പാൽ കുപ്പിയിലാക്കി തന്നാൽ മതി നീ പോകോ പിന്നെ നേരത്തെ ചെന്നാൽ പെട്ടുന്നു തന്നെ പോരാം
ഞാൻ : ശെരി ഉമ്മ ഞാനെന്ന റെഡിയാവട്ടെ
ഞാൻ മേലേക്ക് പോയി ഫോണിൽ വിനോദിനെ നോക്കി ആൾ ഓൺലൈനിൽ ഇല്ല മെസ്സേജ്അയച്ചു നെറ്റ് ഓഫാണ് ചിലപ്പോ സെരിയായിരിക്കും എന്നും ഞാനും കരുതി
ഞാൻ വേഗം കുളിച്ചു ഒരു ടോപ്പും ലെഗിൻസ് എടുത്തിട്ടു ടോപിന് ചേരുന്ന ബ്രായു പാന്റിയും പിന്നെ ചെറുതായിലിപ്സ്റ്റിക് ഇട്ടു തലയിൽഹിജബ് ധരിച്ചു വേഗം താഴേക്കു ചെന്നു
താഴെ ഉപ്പ അപ്പോഴേക്കും റെഡിയായി നിൽപുണ്ടായിരുന്നു മോൾക്കുള്ള പാൽ എടുത്തു കൊടുത്തിട്ട് ഞാൻ ഉപ്പയോടൊപ്പം വേഗം പോയി പോകുന്ന വഴിക്കൊക്കെ ആ അമ്മക്ക് ഒന്ന് സംഭവിക്കല്ലേ എന്ന് പ്രാർത്ഥിച്ചു
ബസ പെട്ടെന്ന് കിട്ടി ബസ്‌റ്റോപ്പും പറഞ്ഞു കൊടുത്തപ്പോൾ കണ്ടക്ടർ അവിടെ ഇറക്കി അടുത്തുള്ള ഒരു വയസായ മനുഷ്യനോട് വഴി ചോദിച്ചു ആശുപത്രിയിലേക്കുള്ള പിന്നെ അയാൾ പറഞ്ഞു തന്ന വഴിയിലൂടെ വേഗം നടന്നു ഓരോ ചുവടും നടക്കുമ്പോൾ ഒരു പരിചയം പോലുമ്പില്ലാത്ത ഒരിടം ആളുകൾ അങ്ങനെ ഇല്ലെന്നു തന്നെ പറയാം മുന്നോട്ടു കുറച്ചൂടി പോയപ്പോ ഒരു കെട്ടിടം സൈഡിൽ ഹോസ്പിറ്റൽ എന്ന് എഴുതിയിട്ടുണ്ട്
സമാധാനം ആയി വേഗം അതിന്റെ സൈഡിലൂടെ ഒരു ഇടുങ്ങിയ വഴി കേറി കണ്ട് അതിലൂടെ നടന്നു അധികം ആരും സഞ്ചാരികത്തപോലെ ടാർ ഒന്നും ചെയ്തിട്ടില്ല കല്ലുപാകിയ വഴി
മുന്നോട്ടു പോകുന്തോറും ഇരുണ്ടത് പോലെ ഒരു ജാതി തൊട്ടതിനു നടുവിൽ ഒരു കെട്ടിടം പഴയ തറവാട്ടുകാര് ആണെന്ന് തോന്നുന്നു
എന്തായാലും കേറി ചോദികം തെറ്റിയിട്ടൊന്നുമില്ലെന്നു തോന്നുന്നു
വീടിനു മുന്നിൽ രണ്ടു ചെരുപ്പ് കിടപ്പുണ്ട് വിനോദിന്റെ തന്നെ ആവുമോ അറിയില്ല എന്തായാലും നോകാം
ഞാൻ മെല്ലെ വിളിച്ചു
ഞാൻ : ഇവിടെ