Chapter Title : ആയിഷയുടെ കുടുംബം [Manny Kumar]
എന്താ മോളേ… ഇങ്ങനെ പെട്ടെന്ന് അമ്മയെ പിന്നിൽ നിന്ന് അണച്ച് പിടിക്കുന്നത്…”
മോണിഷ അമ്മയുടെ കഴുത്തിനരികിൽ മുഖം ചേർത്ത് ചൂടുള്ള ശ്വാസം വീഴ്ത്തി, ആസക്തിയോടെ മന്ത്രിച്ചു:
“അമ്മേ… നിന്റെ ചന്തികളുടെ ഈ ഗോളാകൃതിയും… തുടകളുടെ മൃദു വളവും… തുറന്ന നടുഭാഗവും കണ്ടപ്പോൾ സഹിക്കാൻ പറ്റിയില്ല…”
മോണിഷ അമ്മയുടെ പുറകിൽ നിന്ന് ചേർന്ന് നിന്നു. ലക്ഷ്മി സാവധാനം തിരിഞ്ഞു.
മോണിഷ മൃദുവായി ചോദിച്ചു:
“അമ്മേ… ഇന്നലെ രാത്രി… ഞങ്ങൾ വളരെ ഉറക്കെ ആയിരുന്നല്ലേ? നിനക്ക് കേട്ടോ?”
ലക്ഷ്മി ഒരു ചെറിയ ചിരിയോടെ തലയാട്ടി:
“കേട്ടു മോളേ… കേൾക്കാതിരിക്കാൻ വഴിയില്ല. നിന്റെ മുറിയിൽ നിന്ന് വന്ന ശബ്ദങ്ങൾ… മൂളലുകൾ… എല്ലാം വ്യക്തമായി കേട്ടു. മുരുകൻ അടുത്ത് കിടന്ന് എല്ലാം ശ്രദ്ധിച്ചു. അവൻ സംശയിച്ചിരുന്നു. ഇന്നലെ രാത്രിയോടെ അവന് പൂർണ ബോധ്യമായി.”
മോണിഷ അമ്മയുടെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി ചോദിച്ചു:
“അമ്മേ… നിനക്ക് ഇത്… ഞങ്ങൾ ഇങ്ങനെ ഒന്നിച്ചിരിക്കുന്നത്… പ്രശ്നമല്ലേ?”
ലക്ഷ്മി ഒരു നിമിഷം മൗനമായി നിന്നു. പിന്നെ സാവധാനം പറഞ്ഞു:
“പ്രശ്നമല്ല മോളേ… നിനക്ക് സുഖമാണെങ്കിൽ അമ്മയ്ക്ക് വിരോധമില്ല. പക്ഷേ നിങ്ങൾ ശ്രദ്ധിക്കണം. വീട്ടിൽ മറ്റുള്ളവരുണ്ട്.”
പിന്നെ ലക്ഷ്മി തന്റെ ബ്ലൗസിന്റെ മുൻഭാഗം ഉയർത്തി. അവളുടെ വലുതും ഭാരമുള്ളതുമായ മുലകൾ പുറത്തായി. അവയുടെ മുകളിലും ചുറ്റും ചുവന്ന കടിയടയാളങ്ങളും പാടുകളും വ്യക്തമായിരുന്നു.
ലക്ഷ്മി മൃദുവായി പറഞ്ഞു:
“നോക്ക് മോളേ… ഇന്നലെ നിങ്ങളുടെ ശബ്ദം കേട്ടപ്പോൾ മുരുകന് ഒന്നും സഹിക്കാൻ പറ്റിയില്ല. അവൻ എന്നെ വന്യമായി ആസ്വദിച്ചു. ഇതൊക്കെ അവന്റെ കടിയും ഞെക്കലുമാണ്.”
മോണിഷ അമ്മയുടെ മുലകളെ മൃദുവായി തൊട്ടു. അവളുടെ വിരലുകൾ ചുവന്ന പാടുകളിൽ തഴുകി. പിന്നെ തല കുനിച്ച് ആ പാടുകളെ നാക്കുകൊണ്ട് മൃദുവായി നക്കി.
“അമ്മേ… വേദനിച്ചോ ഇത്?” മോണിഷ ചോദിച്ചു.
ലക്ഷ്മി ഒരു ചെറിയ മൂളലോടെ പറഞ്ഞു:
“വേദനയുണ്ടായിരുന്നു… പക്ഷേ അതോടൊപ്പം വളരെ സുഖവും തോന്നി. മുരുകൻ ഇന്നലെ ഒരു കാട്ടുകുതിരയെപ്പോലെ ആയിരുന്നു മോളേ. നിങ്ങളുടെ ശബ്ദം കേട്ടപ്പോൾ അവന് പൂർണ നിയന്ത്രണം നഷ്ടപ്പെട്ടു.”
ലക്ഷ്മി പിന്നെ തന്റെ മുണ്ട് അഴിച്ച് താഴേക്ക് വീഴ്ത്തി. അവളുടെ പൂറിന് ചുറ്റും
💬 Comments
View all comments