Chapter Title : അബദ്ധം 11 [PG]

നിനക്കും ഒരു പങ്കുണ്ട്….”

ഒന്നും മനസ്സിലാകാതെ ഞാൻ അയാളുടെ മുഖത്തേക്ക് സംശയത്തോടെ നോക്കി…

“അത്ര വലിയ പുണ്യാളൻ ഒന്നും അല്ല ഞാൻ,ഇതിന് മുൻപും സമീർ കൊണ്ട് വരാറുള്ള പല പയ്യന്മാരെയും ഞാൻ ഊക്കിയിട്ടുണ്ട്, സമ്മതിക്കുന്നു…പക്ഷേ നിന്നോട് തോന്നിയിട്ടുള്ളത് പോലൊരു ഇഷ്ടം ഇതുവരെ ആരോടും തോന്നിയിട്ടില്ല....എണ്ണതോണിയിൽ നിർത്തി സ്വാമിമാർ മാറി മാറി നിന്റെ പിന്നിൽ പണിയുന്നത് കണ്ടത് മുതൽ ഞാൻ ശെരിക്ക് ഉറങ്ങിയിട്ടില്ല…ആ ഒരു സ്ഥാനത്ത് ഞാനായിരുന്നു എന്ന് ചിന്തിച്ച് എത്ര തവണ കൈയിൽ പിടിച്ച് കളഞ്ഞു എന്ന് അറിയോ നിനക്ക്….”

അയാൾ ഒന്ന് നിർത്തിയ ശേഷം എന്റെ അടുത്തേക്ക് ചേർന്ന് വന്നു…

“ബസ് കയറുന്നതിനു മുൻപ് നിന്റെ കൃഷിയിടത്തിൽ ഞാൻ വിത്ത് ഇറക്കിയിരിക്കും,തയ്യാറായി ഇരുന്നോ……“

ദേഷ്യത്തിൽ അയാളെ തള്ളി മാറ്റിയ ശേഷം ഞാൻ മുന്നോട്ട് നടന്നു….ചിമ്മിനിയോട് ചേർന്നാണ് ആ പൈപ്പ് താഴേക്ക് പോകുന്നത്…പഴയ പൈപ്പ് ലൈൻ ആയിരുന്നത് കാരണം നല്ലപോലെ പായലും അഴുക്കും ഉണ്ടായിരുന്നു,എങ്ങനെയെങ്കിലും ഇവിടുന്ന് രക്ഷപ്പെട്ടാൽ മതി എന്ന് മനസ്സിൽ ഉറപ്പിച്ചിരുന്നത് കൊണ്ട് വളരെ കഷ്ടപ്പെട്ട് ഒരുവിധം ഊർന്ന് താഴേക്ക് ഇറങ്ങാൻ തുടങ്ങി,ഇറങ്ങുന്നതിന് ഇടയിൽ പൈപ്പ് ചുവരോട് ചേർത്ത് തറച്ചിരുന്ന കമ്പികളിൽ ഉരഞ്ഞു കൈയിലും കാലിലും മുറിവുകൾ ഉണ്ടായെങ്കിലും അതൊന്നും കാര്യമാക്കാതെ ഒരുവിധം ഊർന്ന് താഴേക്ക് ഇറങ്ങി…പുറത്ത് നല്ല ഒച്ചയും ബഹളവും ഇപ്പോഴും കേൾക്കുന്നുണ്ട്…അയാൾ പറഞ്ഞ പോലെ പതിയെ മതിലിനു അടുത്തേക്ക് നടന്നു…..ചുറ്റും ഒരിക്കൽ കൂടി നോക്കി ആരും ഇല്ലെന്ന് ഉറപ്പ് വരുത്തിയ ശേഷം വളരെ കഷ്ടപ്പെട്ട് ഉയരമുള്ള ആ മതിൽ വലിഞ്ഞു കയറി പുറത്തേക്ക് എടുത്ത് ചാടി…ഇടവഴിയിലൂടെ വേഗത്തിൽ നടക്കുമ്പോഴും ആരുടേയും കൈയിൽ ചെന്ന് പെടല്ലേ എന്ന പ്രാർത്ഥനയായിരുന്നു മനസ് മുഴുവൻ…ബസ് സ്റ്റോപ്പിൽ എത്തുന്നത് വരെ ശെരിക്കും നടക്കുക ആയിരുന്നില്ല ഓടുകയായിരുന്നു…സ്റ്റോപ്പിൽ എത്തിയതും ഞാൻ ആകെ അവശനായി കഴിഞ്ഞിരുന്നു…കിതച്ചു കൊണ്ട് സീറ്റിലേക്ക് ഇരിക്കാനായി കുനിഞ്ഞതും നീണ്ട ഒരു ഹോൺ ശബ്ദം ചെവിയിൽ മുഴങ്ങി….വേഗത്തിൽ വന്ന കാർ സ്റ്റോപ്പിൽ സഡൻ ബ്രേക്കിട്ട് നിന്നു…

“വാ പെട്ടെന്ന് കയറ് ഇവിടെ നിൽക്കുന്നത് സേഫ് അല്ല…”

ഡ്രൈവർ പറഞ്ഞു നിർത്തും മുൻപേ ഞാൻ ഡോർ തുറന്ന് ഉള്ളിലേക്ക് കയറി…ആകെ വിയർത്ത്