Chapter Title : അബദ്ധം 11 [PG]

ഞാൻ പുറത്തേക്ക് ഇറങ്ങി…

“മോനെ ഇത് എടുത്തില്ലല്ലോ…. “

ഡ്രൈവർ ആ പൊതിക്കെട്ട് പുറത്തേക്ക് നീട്ടിയതും അയാൾ വാങ്ങാൻ സമ്മതിച്ചില്ല…

“ഇത് തല്ക്കാലം വണ്ടിയിൽ തന്നെ ഇരിക്കട്ടെ,ഞങ്ങൾക്ക് ഒരിടം വരെ പോകാൻ ഉണ്ട്,നീ ഇവിടെ വെയിറ്റ് ചെയ്യ്…”

പൊതിക്കെട്ട് തിരികെ ഡ്രൈവറെ തന്നെ ഏൽപ്പിച്ച ശേഷം അയാൾ എന്റെ കൈയിൽ പിടിച്ചു..

“ദേ ആ കാണുന്ന ബസ്സിലാ നിനക്ക് പോകേണ്ടത്…ടിക്കറ്റൊക്കെ ഞാൻ റിസേർവ് ചെയ്തിട്ടുണ്ട്… ഇനിയും ഒരു മണിക്കൂർ കൂടി കഴിഞ്ഞാൽ ബസ് പുറപ്പെടും…അതിനു മുൻപ് നമുക്ക് ഒരു സ്ഥലം വരെ പോകാം, എന്റെ കാര്യം സാധിച്ചു കഴിഞ്ഞ ഉടനെ നിന്നെ ഞാൻ തിരിച്ചു കൊണ്ട് വിടാം, മറുത്തൊന്നും പറയാൻ നിൽക്കണ്ട എന്റെ കൂടെ വാ..”

അയാൾ എന്നെ വലിച്ചു കൊണ്ട് സ്റ്റാന്റിന് സൈഡിലേക്ക് നടന്നു…ഞാൻ തിരിഞ്ഞു ഡ്രൈവറെ ഒന്ന് കൂടി നോക്കി…അയാളുടെ ഭാഗത്ത് നിന്ന് സഹായം ഒന്നും കിട്ടില്ലെന്ന്‌ അറിയാമായിരുന്നിട്ടും പ്രതീക്ഷയോടെ അയാളെ തന്നെ തിരിഞ്ഞു നോക്കി നോക്കി ഞാൻ നടന്നു…

“ലോഡ്ജിൽ വച്ച് ഇന്ന് ഇനി നടക്കില്ല,അവന്മാരൊക്ക കയറി അരിച്ചു പെറുക്കി നോക്കിയിട്ടാ പോയത്..ഇവിടമാകുമ്പോൾ സേഫാ,ആരുടേയും കണ്ണിൽ പെടാത്ത ഒരു സ്ഥലം ഞാൻ കണ്ട് വച്ചിട്ടുണ്ട്……”

അയാളുടെ കാമം കെട്ടടങ്ങാതെ എനിക്ക് ഇവിടുന്ന് പോകാൻ ആകില്ലെന്ന് മനസ്സിലായപ്പോൾ വിഷമം തോന്നി….മാംസത്തിന് വേണ്ടി കടിപിടി കൂടുന്ന ചെന്നായ്ക്കൾക്ക് ഇടയിലേക്കാണല്ലോ വന്നു പെട്ടത് എന്ന് ഓർത്തപ്പോൾ ശെരിക്കും കരച്ചിൽ വന്നു…നല്ലൊരു ജോലി, ഭേദപ്പെട്ട ശമ്പളം ഇതെല്ലാം പ്രതീക്ഷിച്ചാണ് ഈ നഗരത്തിലേക്ക് കാലെടുത്തു വച്ചത്, പക്ഷേ ഇപ്പോൾ..

“ഇവിടെ ഒരു പഴയ വർക്ക്ഷോപ്പ് ഉണ്ട്.. പുതിയ ടെർമിനലിന്റെ പണി ആരംഭിച്ചപ്പോൾ സർക്കാർ അതിനെ പൂർണമായി ഉപേക്ഷിച്ച മട്ടാ…കാട് പിടിച്ച് കിടക്കുന്നത് കാരണം ഒരൊറ്റ മനുഷ്യക്കുഞ്ഞും അങ്ങോട്ടേക്ക് വരില്ല…”

അയാൾ എന്താണ് ഉദ്ദേശിച്ചതെന്ന് മനസ്സിലായത് കൊണ്ട് മറുത്തൊന്നും പറയാതെ അനുസരണയോടെ അയാൾക്കൊപ്പം ഞാനും നടന്നു…അതി രാവിലെ ആയിരുന്നത് കാരണം ജോലിക്ക് പോകുന്ന കുറച്ച് ആളുകൾ മാത്രമേ സ്റ്റാൻഡിൽ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ…അവരെല്ലാവരും മൊബൈൽ സ്ക്രീനിലേക്ക് മുഖം താഴ്ത്തി ചുറ്റും നടക്കുന്നത് ഒന്നും ശ്രദ്ധിക്കുക പോലും ചെയ്യാതെ അവരവരുടെ കാര്യങ്ങൾ മാത്രം ശ്രദ്ധിച്ച് മരപ്പാവകളെ പോലെ