Chapter Title : അബദ്ധം 11 [PG]

ഒന്നും ശ്രദ്ധിക്കുക പോലും ചെയ്യാതെ അവരവരുടെ കാര്യങ്ങൾ മാത്രം ശ്രദ്ധിച്ച് മരപ്പാവകളെ പോലെ അവിടവിടായി ഇരിപ്പുണ്ടായിരുന്നു…ആരും സഹായിക്കാൻ വരില്ലെന്ന് അറിയാമായിരുന്നിട്ടും പ്രതീക്ഷയോടെ ഞാൻ എല്ലാവരെയും മാറി മാറി നോക്കി…

“ആരെയാ നോക്കുന്നേ നീ,നമ്മുടെ സ്വകാര്യതയിലേക്ക് ആരും കയറി വരില്ല ധൈര്യമായി വാ…”

അയാൾ ദൃതിയിൽ മുന്നോട്ട് നടന്നു…അയാളുടെ വേഗത്തിന് ഒപ്പം എത്താൻ ഞാൻ നന്നേ ബുദ്ധിമുട്ടുന്നുണ്ടായിരുന്നു,ബസിനു പിറകിലായി എത്തിയതും അയാൾ കൈയിലെ പിടിത്തം പൂർണമായി വിടുവിച്ചു,പൊട്ടി പൊളിഞ്ഞു കിടന്നിരുന്ന ആ വലിയ കെട്ടിടം മുഴുവനായി വള്ളിപ്പടർപ്പുകൾ കൊണ്ട് മൂടിയ അവസ്ഥയിൽ ആയിരുന്നു… കുറച്ച് പഴയ ബസുകൾ അതിനുള്ളിൽ അവിടവിടായി കാണാം പക്ഷേ അതിന് മുകളിലൂടെയും വള്ളികൾ പടർന്ന് പന്തലിച്ചു കിടപ്പുണ്ട്…

“വാ…”

പോസ്റ്റിലെ അരണ്ട വെളിച്ചത്തിൽ തപ്പി തടഞ്ഞ് അയാൾ മുന്നോട്ട് നടന്നു…ഇഴ ജന്തുക്കൾ എന്തെങ്കിലും ഉണ്ടോ എന്ന് പോലും അറിയാൻ കഴിയാത്ത തരത്തിൽ തറയിൽ നിന്നും മുട്ടോളം പൊക്കത്തിൽ പുല്ല് വളർന്നു കിടപ്പുണ്ട്…അതിനുള്ളിലേക്ക് കാലെടുത്തു വക്കാൻ തന്നെ പേടി തോന്നി…ഞാൻ മടിച്ചു നിൽക്കുന്നത് കണ്ടതും അയാൾ അടുത്തേക്ക് വന്നു…

“പേടിക്കണ്ട ഞാനില്ലേ കൂടെ…. “

അയാൾ നിർബന്ധിച്ചപ്പോൾ ഞാൻ പതിയെ മുന്നോട്ട് നടന്നു…. കെട്ടിടത്തിനു ഉള്ളിൽ എത്തുന്നത് വരെ ഉള്ളിൽ വല്ലാത്തൊരു വീർപ്പുമുട്ടൽ ആയിരുന്നു….

“അകത്തു നല്ല ഇരുട്ടാ, ആരുടെയെങ്കിലും കണ്ണിൽ പെടുന്നതിന് മുൻപ് ഏതെങ്കിലും ഒരു ബസിൽ കയറിപ്പറ്റണം…വാ….”

അയാൾ മൊബൈൽ ഫ്ലാഷ് ഓണാക്കി മുന്നിൽ നടന്നു…ഒന്ന് രണ്ട് പൊളിഞ്ഞ ബസ്സിന് പിറകിലായി കിടന്നിരുന്ന അധികം കാല പഴക്കം തോന്നിക്കാത്ത ഒരു പഴയ സൂപ്പർഫാസ്റ്റ് ബസിന്റെ ഡോർ തുറന്ന് അയാൾ ഉള്ളിലേക്ക് കയറി…ചുറ്റും നോക്കി