Chapter Title : അബദ്ധം 11 [PG]

തന്നെ കിടന്നു ….

അയാൾ മൊബൈൽ ഫ്ലാഷ് ഓണാക്കിയ ശേഷം ഊരി ഇട്ടിരുന്ന വസ്ത്രങ്ങൾ ഓരോന്നായി എടുത്ത് ദൃതിയിൽ ഉടുക്കാൻ തുടങ്ങി…

“ടാ എണീക്ക് പോണ്ടേ…”

കിതപ്പ് അല്പമൊന്ന് മാറി കഴിഞ്ഞതും ഞാനും സീറ്റിൽ നിന്നും പതിയെ എഴുന്നേറ്റു,അപ്പോഴേക്കും നേരം വെളുത്തു തുടങ്ങിയിരുന്നു… വസ്ത്രങ്ങൾ ഓരോന്നായി എടുത്ത് ഉടുക്കുന്നതിന് ഇടയിൽ അയാൾ അടുത്തേക്ക് ചേർന്ന് വന്നു….കിടന്ന് കൊടുത്തതിന്റെ പാരിതോഷികം എന്നോണം കഴുത്തിൽ കിടന്നിരുന്ന സ്വർണമാല ഊരി എന്റെ കഴുത്തിൽ അണിയിച്ചു കൊണ്ട് അയാൾ അടുത്തേക്ക് ചേർന്ന് വന്നു…..

“എങ്ങനെ ഉണ്ടായിരുന്നു, ഇഷ്ടപ്പെട്ടോ…”

ഞാൻ മറുപടിയൊന്നും പറയാതെ തല കുനിച്ചു നിൽക്കുന്നത് കണ്ടപ്പോൾ അയാൾ കൈ പിന്നിലൂടെ പാന്റിന് ഉള്ളിലേക്ക് കടത്തി…

“സത്യം പറയാമല്ലോ ഒരു അടാറു ചരക്കു തന്നെയാ നീ,നാട്ടിൽ പോയിട്ട് വേഗം തിരിച്ചു വാ,എസ്റ്റേറ്റിൽ കൊണ്ട് കിടത്തി നല്ല പകൽ വെളിച്ചത്തിൽ നിന്റെ ഭൂമിശാസ്ത്രം മുഴുവനായി എനിക്കൊന്ന് പഠിക്കണം…”

അയാളുടെ കൈ ദേഷ്യത്തിൽ തട്ടിമാറ്റിക്കൊണ്ട് ഞാൻ പുറത്തേക്ക് ഇറങ്ങി…സ്റ്റാൻഡിൽ എത്തുന്നത് വരെ അയാളുടെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കാനുള്ള ധൈര്യം എനിക്ക് ഇല്ലായിരുന്നു…ഡ്രൈവറുടെ കൈയിൽ നിന്നും കാശ് വാങ്ങി എന്റെ കൈയിൽ ഏൽപ്പിച്ച ശേഷം ഒരു കള്ളച്ചിരിയോടെ ടിക്കറ്റ് എന്റെ നേർക്ക് നീട്ടി

“ഇതിനൊപ്പം എന്റെ ഫോൺ നമ്പർ കൂടി വച്ചിട്ടുണ്ട്,നാട്ടിൽ എത്തിയിട്ട് വിളിക്ക്…”

ഞാൻ നമ്പർ വാങ്ങാൻ വിമുഖത കാണിച്ചപ്പോൾ അയാൾ തന്നെ നിർബന്ധിച്ച് പോക്കറ്റിലേക്ക് വച്ച് തന്ന ശേഷം ബസിനടുത്തേക്ക് നടന്നു…

“കയറിക്കോ ബസ് എടുക്കാൻ സമയമായി…”

ബസ് സ്റ്റാർട്ട്‌ ചെയ്തതും സന്തോഷത്തോടെ കൈ വീശി കാണിച്ചു കൊണ്ടാണ് അയാൾ യാത്രയാക്കിയത്…സീറ്റിൽ നേരെ ഇരിക്കാൻ പോലുമാകാതെ അൽപനേരം എഴുന്നേറ്റ് നിന്നുകൊണ്ടാണ് ഞാൻ യാത്ര ചെയ്തത്,അയാളുടെ ആണത്തം ഉള്ളിൽ കിടന്ന് കാണിച്ച പരാക്രമത്തിന്റെ ബാക്കിപത്രം എന്നോണം അടിവയറ്റിൽ വല്ലാത്തൊരു വേദന അപ്പോഴും തോന്നുന്നുണ്ടായിരുന്നു….അല്പം ഒരാശ്വാസം തോന്നിയ ശേഷമാണ് ഞാൻ സീറ്റിലേക്ക് അമർന്നത്…നല്ല ക്ഷീണം ഉണ്ടായിരുന്നത് കാരണം തണുത്ത കാറ്റ് മുഖത്തേക്ക് അടിച്ചു തുടങ്ങിയപ്പോൾ തന്നെ ഞാൻ ഉറങ്ങിപ്പോയി…

“ ഇറങ്ങുന്നില്ലേ…”

കണ്ടക്ടർ തോളിൽ തട്ടി വിളിച്ചപ്പോഴാണ് സ്റ്റോപ്പിൽ എത്തിയ കാര്യം ഞാൻ അറിഞ്ഞത്…വീട്ടിലുള്ളവരെ എന്തു പറഞ്ഞു സമാധാനിപ്പിക്കും എന്നറിയാതെ