Chapter Title : അഭിരാമിയുടെ പെരിയണ്ടി 2 [അഭിരാമി]

കൊണ്ട് എൻ്റെ ശരീരം നഗ്നമാക്കി. സാരിയും ആഭരണങ്ങളും കളഞ്ഞു. ഞാൻ എൻ്റെ മുഖം കഴുകി. ഇപ്പോൾ മുഖത്ത് മേക്കപ്പ് ഒന്നും തന്നെ ഇല്ല ഒരു സാധാരണ പെൺകുട്ടിയെ പോലെ ഉണ്ട്.

ഞാൻ ആ കവറിൽ നിന്ന് ഒരു കറുത്ത പാവാട എടുത്ത് ഇട്ടു. അതിന് ശേഷം ബ്ലൗസും ഇട്ടു. (പാന്റീസും ബ്രായും അതിൽ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. മുത്തു മനപ്പൂർവം വേണ്ടിക്കാത്തത് ആണെന്ന് എനിക്ക് മനസ്സിൽ ആയി. ആ സമയം എൻ്റെ മുഖത്തു ഒരു ചെറിയ നാണം വന്നു.)

കവറിൽ ഒരു നീല സാരി ഉണ്ടായിരുന്നു. ഞാൻ ഉടുക്കുന്ന സാരിയുടെ അടുത്ത് പോലും ഈ സാരി എത്തില്ല. പക്ഷേ മുത്തു വേണ്ടിച്ചത് കൊണ്ട് എന്തോ എനിക്ക് അതിനോട് ഭയങ്കര ഇഷ്ടം ആയി.

ഞാൻ സാധാരണ സാരി ഒക്കെ ഉടുക്കുമ്പോൾ സാരിയുടെ അറ്റം നിലത്ത് കിടന്നു ഇഴയും. പക്ഷേ ഇത് എൻ്റെ കണങ്കാലിൻ്റെ അടുത്ത് പോലും എത്തിയിട്ടില്ല.

ഞാൻ വീണ്ടും കവർ എടുത്ത് നോക്കി. അതിൽ കുപ്പിവളയും കറുത്ത മണികൾ ഉള്ള മാലയും കണ്ടു. അത് ഞാൻ എടുത്ത് ഇട്ടു. എല്ലാം കഴിഞ്ഞ ശേഷം ഞാൻ കണ്ണാടിയിൽ നോക്കി. ശരിക്കും ഞാൻ ഞെട്ടി. ഞാൻ ആകെ മാറി പോയിരിക്കുന്നു. ഒരു പണക്കാരി ആണ് ഞാൻ എന്ന് ഇപ്പോൾ എന്നെ കണ്ടാൽ ആരും പറയില്ല. സൗന്ദര്യം ഇപ്പോഴും ഉണ്ടെങ്കിലും കൂലിപ്പണിക്ക് വരുന്ന ചേച്ചി മാരെ പോലെ ആണ് എന്നെ ഇപ്പോൾ കാണാൻ. ഞാൻ പതിയെ മുത്തുവിൻ്റെ അടുത്ത് പോയി.

മുത്തു: അപ്പിടിയെ ദേവത മാറി ഇരിക്ക്.

ഞാൻ നാണം കൊണ്ട് തല താഴ്ത്തി.

പൂജാരി: രണ്ട് പേരും ഇങ്ങോട്ട് വാ.

ഞാനും മുത്തുവും ആ ഹോമത്തിൻ്റെ മുന്നിൽ ചെന്നു ഇരുന്നു. പൂജാരി മുത്തുവിൻ്റെ കയ്യിൽ മഞ്ഞ താലിമാല എടുത്ത് കൊടുത്തു.

പൂജാരി: ഇന്നാ ഈ താലി അവളുടെ കഴുത്തിൽ കെട്ടി കൊടുക്ക്.

മുത്തു ആ താലി എൻ്റെ കഴുത്തിൽ കെട്ടി. അതേ. എൻ്റെ രണ്ടാം വിവാഹം. അല്ല സമൂഹത്തിൻ്റെ മുന്നിൽ ഞാൻ ഒരു ചതിക്കുന്നവൾ ആയി മാറും. ഭർത്താവ് ജീവിച്ചു ഇരുന്നിട്ടും ഡിവോഴ്സ് നൽകാതെ