Chapter Title : അഭിരാമിയുടെ പെരിയണ്ടി [അഭിരാമി]

പറഞ്ഞാൽ. (എന്നാൽ ഞങ്ങൾ ഡോക്ടറെ കാണുകയും. പ്രശ്നം അങ്ങേർക്ക് ആണെന്നും പറഞ്ഞു. എന്നാൽ അയാൾ എൻ്റെ മേലിൽ ആണ് പ്രശ്നം എന്ന് നാട്ടിൽ പറഞ്ഞു പരത്തി. നാട്ടുകാരുടെ മുന്നിൽ ഒരു വിലയും ഇല്ലാതെ ആക്കി.)

വല്ലാത്ത പണി ആണ് നീ കാണിച്ചത്. വെറുതെ അല്ല നിനക്ക് പാസ്പോർട്ട്‌ ഒക്കെ ഉണ്ടായിട്ടും നിന്നെ അവിടേക്ക് കൊണ്ട് പോകത്തത് . ഇനി ഇപ്പോൾ ഒരു വഴി ഉണ്ട്. അവൻ അയച്ചു തരുന്ന കാശ് കൊണ്ട് നീ അടിച്ചുപൊളിച്ചു ഇവിടെ ജീവിക്കാൻ നോക്ക്. ”

അങ്ങനെ അവസാനം അമ്മ പറഞ്ഞപ്പോലെ അയാൾ നൽക്കുന്ന പണം ചിലവഴിച്ചു ജീവിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു. എന്നാൽ ആ പണം എല്ലാം വീട്ടുകാർ ആയിരുന്നു ചിലവഴിച്ചത്.

ഞാൻ വീട്ടിൽ തന്നെ ഇരുന്നു. ഭർത്താവ് അനാഥൻ ആയതുകൊണ്ട് ബന്ധുക്കൾ ആരും കൂടെ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. ആകെ ഉണ്ടായിരുന്നത് വീട്ടിൽ പണിക്ക് വരുന്ന ശാന്തമ്മയും മുത്തു എന്ന തമിഴനും ആയിരുന്നു.

മുത്തു പുറത്തെ പണി ആയതിനാൽ എപ്പോഴും പുറത്ത് ആയിരിക്കും. ശാന്തമ്മ വീട്ടിലെ കാര്യങ്ങൾ ആയതുകൊണ്ട് അവരും ആയിട്ടാണ് കൂടുതൽ കൂട്ട്. ശാന്തമ്മ എന്നും പറയു.

“മോളെ, നീ ഇയാളും ആയിട്ടുള്ള ബന്ധം കളഞ്ഞ് വേറൊരു ഒരു കല്യാണം കഴിച്ചു ജീവിക്കാൻ സന്തോഷത്തോടെ ജീവിക്കാൻ നോക്ക്. പണം കുറച്ചേ ഉള്ളെങ്കിലും സന്തോഷത്തോടെ ജീവിക്ക്.”

ഞാൻ പലപ്പോഴും ഈ കാര്യം ആലോചിക്കും. പക്ഷേ വേറെ ആരെ കിട്ടും. ആര് എന്നെ വിവാഹം ചെയ്യും.

ഇയാൾ ആയിട്ട് ബന്ധം വേർപെട്ടാൽ വീട്ടുകാർ വരെ എന്നെ ചിലപ്പോൾ പടിയിറങ്ങും. അതുകൊണ്ട് ഈ വീട്ടിൽ ഭർത്താവ് ഇല്ലാതെ 2 വർഷം ഒരു റോബോട്ടിനെ പോലെ ജീവിച്ചു.

അങ്ങനെ ഇരിക്കുമ്പോൾ ആണ് ഒരു ദിവസം ഞങ്ങൾ സംസാരിക്കുന്നത് മുത്തു കേൾക്കുന്നത്. തമിഴൻ ആണെങ്കിലും മലയാളം അയാൾക്ക് മനസിലാവും. ചെറുപ്പത്തിൽ കേരളത്തിൽ വന്നതാണ് എന്നും ഓരോ വീട്ടിൽ ജോലിക്ക് ചെയ്ത് അവസാനം ഇവിടെ എത്തി. ഈ വീട്ടിൽ എത്തിയിട്ട് ഒരു വർഷം ആവുന്നു.

അന്ന് എനിക്ക് എൻ്റെ ഭർത്താവിനോട് താല്പര്യം ഇല്ല എന്ന് മനസിലായതോടെ അയാൾ എന്നെ എന്നും കാമത്തിൽ നോക്കാൻ തുടങ്ങി. അന്ന് ഞാൻ അത് കാര്യം ആക്കാതെ ഇരുന്നു.

അന്ന് ഒരു ദിവസം. ശാന്തമ്മ മക്കളുടെ കൂടെ അവരുടെ വീട്ടിലേക്ക് പോവാന്നും, ഇനി കുറച്ചു ദിവസം കൂടേ ഇവിടെ ജോലിക്ക് വരുള്ളൂ, അത് കഴിഞ്ഞാൽ ഇവിടെ ജോലിക്ക് വരില്ല എന്ന് പറഞ്ഞതോടെ ഞാൻ