Chapter Title : അഭിരാമിയുടെ പെരിയണ്ടി [അഭിരാമി]

ഇയാൾ കല്യാണം കഴിച്ചിട്ട് ഉണ്ടാവുമോ? ഇനി അയാൾക്ക് എന്നോട് കാമം ആണോ ഇഷ്ട്ടം ആണോ? ഞാൻ കുറച്ചു നേരം അവിടെ നിന്ന് അയാളെ വിക്ഷിച്ചു. ഒരു 40 വയസ്സ് കാണും. ഏയ്യ് ഒരു 35. അയാളുടെ ശരീരം കാരണം വയസ്സ് എത്ര ആവും എന്ന് പറയാൻ പറ്റില്ല.

ഞാൻ പതിയെ അവിടെ കിടന്ന് ചൂല് എടുത്ത് അയാളുടെ അടുത്തേക്ക് പോയി. ഞാൻ അയാളെ നോക്കി.

“എന്താ മാഡം, എന്തെങ്കിലും വേണോ?

“ഒന്നും വേണ്ട. ഞാൻ ഈ ചവറുകൾ അടിച്ചു വരാൻ വന്നത് ആണ്.”

“അയ്യോ, അത് എന്തിനാണ് മാഡം ഞാൻ ഇല്ലേ. ഇങ്ങ് താ, ഞാൻ ചെയ്യാം.”

“അത് കുഴപ്പമില്ല. ശാന്തമ്മ ഉണ്ടെങ്കിൽ ശാന്തമ്മ ചെയ്യതേനെ. അല്ലെങ്കിൽ ഞങ്ങൾ രണ്ട് പേരും അവിടെ സംസാരിച്ചു ഇരുന്നേനെ. ഇപ്പോൾ ആരും ഇല്ല. അതാ അടിച്ചു വരാം എന്ന് വച്ചത്.”

“അതിനെന്താ. മാഡം എന്നോട് സംസാരിചോളൂ.”

“അതിന് മുമ്പ് എന്നെ ‘മാഡം’ എന്ന് വിളിക്കുന്നത് നിർത്ത്. എന്നിട്ട് ശാന്തമ്മ വിളിക്കുന്നപോലെ ‘മോളെ’ എന്ന് വിളിച്ചോ.”

“അയ്യോ, അതിന് എനിക്ക് വലിയ പ്രായം ഇല്ല. 45 വയസ്സ് ആയിട്ടുള്ളു.”

(ഞാൻ അയാളുടെ വയസ്സ് അറിയാൻ ഒരു നമ്പർ ഇട്ടത് ആയിരുന്നു.)

“അപ്പോൾ മുത്തു അണ്ണൻ്റെ കുടുംബം?”

“കേരള-തമിഴ് നാട് ബോഡറിൽ ആണ് വീട്. അച്ഛനും അമ്മയും ഉണ്ടായിരുന്നു. മരിച്ചു പോയി. 2 അനിയത്തിമാർ, കല്യാണം കഴിച്ചു കൊടുത്തു. അവർ ഇപ്പോൾ ഭർത്താക്കന്മാരോടൊപ്പം കേരളത്തിൽ കഴിയുന്നു.”

“അപ്പോൾ നിങ്ങൾ കല്യാണം കഴിഞ്ഞിട്ടില്ലേ?”

“ഇല്ല. അച്ഛൻ മരിച്ചപ്പോൾ ജോലി തേടി ഇവിടെ വന്നു. അനിയത്തിമാരെ കല്യാണം കഴിപ്പിച്ചു കഴിഞ്ഞപ്പോൾ വയസ്സ് കൂടി. പിന്നെ കല്യാണം കഴിക്കാൻ പോയില്ല.”

(അത് കേട്ടപ്പോൾ ഉള്ളിൻ്റെ ഉള്ളിൽ എന്തോ ഒരു സന്തോഷം വന്നു.)

“അപ്പോൾ നിങ്ങളുടെ വീട്ടിലേക്ക് ഒന്നും പോവാറില്ലേ?”

“അത് അവിടെ തന്നെ ഉണ്ട്. കല്യാണം കഴിഞ്ഞ് ഭാര്യയും കൊണ്ട് വീട്ടിൽ കയറാം എന്ന് വച്ചു. പക്ഷേ ഇനി ഇപ്പോൾ നടക്കില്ല.”

“അതെന്താ. ഇപ്പോഴും സമയം കഴിഞ്ഞിട്ടില്ല.”

“ഹാ ഹാ. നല്ല കാര്യം. ഞങ്ങൾ ഊരും പേരും അറിയാത്ത ആളുകൾ ആണ്. കൂലിപ്പണിക്കർ. മുൻപ് ദിവസം 300 രൂപ വച്ചു കിട്ടിയിരുന്നു ഉള്ളൂ. ഇപ്പോൾ കേരളത്തിൽ വന്നപ്പോൾ ആണ് കാശ് കുട്ടി കിട്ടിയത്. കാശ് കിട്ടി തുടങ്ങിയപ്പോൾ എൻ്റെ പ്രായത്തിൽ ഉള്ളവർ കല്യാണം കഴിച്ചു പോയി. ഇനി കല്യാണം കഴിക്കാൻ ആരും