Chapter Title : അഭിയുടെ സ്വന്തം ഷാനിബ [അഭിജിത് നെറ്റൂർ]

രണ്ട് വർഷമായില്ലേ കണ്ടിട്ട്...

യാത്ര എങ്ങനെയുണ്ടായിരുന്നു..ഇത്ത

നന്നായിരുന്നു മോനെ...

അച്ഛൻ മരിച്ചിട്ടു ഇപ്പോൾ എത്ര വർഷം ആയി...

രണ്ടുവർഷം കഴിഞ്ഞു...

ആ സമയം ഞാൻ ഗൾഫിലായിരുന്നു...

ഒരു പാട് പേരെ സഹായിച്ച ആളായിരുന്നു നിൻറെ അച്ഛൻ...

അമ്മ പറയാറുണ്ട് റിയാസിന്റെ ബാപ്പയും അച്ഛനും സുഹൃത്തുക്കൾ ആയിരുന്നുവെന്ന്...

അതെ ഡാ അവർ വലിയ ചങ്ങാതിമാരായിരുന്നു...

അങ്ങനെ അവരെയും വീട്ടിലാക്കി അമൽ അവന്റെ വീട്ടിലേക്ക് തിരിച്ചു...

റിയാസുമായിട്ട് മൂന്ന് വയസ്സ് വ്യത്യാസമുണ്ടെങ്കിലും നാട്ടിലെ ഫുട്ബോൾ കളിയും ക്രിക്കറ്റ് കളിയും ഒക്കെ ആയിട്ടാണ് അവരുടെ ചങ്ങാത്തം കൂടുതലായിട്ട് ഉണ്ടായിരുന്നത്..

രണ്ടു ദിവസം കഴിഞ്ഞു അഭിയുടെ ഫോണിലേക്ക് ഒരു കോൾ വന്നു...

മോനെ ഞാൻ റിയാസിന്റെ ഉമ്മച്ചിയാണ്...

എന്തെ ഇത്ത...

നമുക്ക് ഒന്ന് ടൌൺ വരെ പോകണം...

ഞാൻ എപ്പോഴാണ് വരേണ്ടത്...

മോനെ രണ്ടുമണിക്ക് എത്താൻ പറ്റുമോ?

ഞാൻ വരാം...

രണ്ടു മണിക്ക് തന്നെ ബൈക്കും എടുത്ത് ഞാൻ അവരെ വീട്ടിലേക്ക് എത്തി...

അവിടെ നിന്ന് കാറും എടുത്തു ഞാനും റിയാസും ഇത്തായും ടൗണിലേക്ക് പുറപ്പെട്ടു...

അമലിന് ഞാൻ വിളിച്ചപ്പോൾ ബുദ്ധിമുട്ടായോ?

ഇത്ത വിളിച്ചപ്പോൾ ഞാൻ ഷോപ്പിൽ ആയിരുന്നു...

പിന്നെ അവിടെ ഒരാൾ ഉള്ളതുകൊണ്ട് എനിക്ക് ബുദ്ധിമുട്ടൊന്നും ഇല്ല വരാൻ...

ഇവന് വണ്ടിയോടിക്കാൻ ഒക്കെ അറിയാമോനെ പക്ഷേ ലൈസൻസ് ഇല്ലല്ലോ?

അവൻ കുട്ടിയല്ലേ ഇത്ത അമൽ റിയാസിനെ ഒന്ന് കളിയാക്കി...

പോടാ ഒരു രണ്ട് മാസം കൂടി കഴിയട്ടെ ഞാൻ ലൈസൻസ് എടുക്കും...

അങ്ങനെ ഓരോന്ന് പറഞ്ഞു അവർ ടൗണിലെത്തി... അവിടെ മാളുകളിലും മറ്റുമായി പർച്ചേസ് ഒക്കെ ചെയ്തു .

.. ഏകദേശം വൈകിട്ട് ആറു മണിയാവുമ്പോഴേക്കും വീട്ടിലെത്തി..

അഭി രാത്രി ഭക്ഷണം കഴിക്കാൻ ഇങ്ങു പോര് കേട്ടോ..

അവൻ വരില്ല ഉമ്മച്ചി...

എന്നാൽ നീ കൂടെ അവന്റെ കൂടെ ചെല്ല്..

. അവൻ ഷോപ്പ് അടക്കുമ്പോൾ കൈയോടെ പിടിച്ചുകൊണ്ടു വാ..

ഒടുവിൽ രണ്ടുപേരും ടൗണിലേക്ക് പുറപ്പെട്ടു.

എന്തിനാടാ താത്തയെ പറ്റിക്കുന്നത്..

വീട്ടിലിരുന്നാൽ ബോറടിക്കില്ലേടാ..

എനിക്ക് മറ്റന്നാൾ മംഗലാപുരത്തേക്ക് തിരിച്ചുപോണം...

നീ പോകുന്നാണോ?

അതേടാ കൂടുതൽ ലീവ് എടുക്കാൻ പറ്റില്ല അടുത്തമാസം പരീക്ഷയാണ്...

താത്ത