Chapter Title : അഭിയും വിഷ്ണുവും 2 [ഉസ്താദ്]

കിട്ടട്ടെ...വിഷ്ണു ആത്മഗതം പറഞ്ഞു...

രണ്ടാമത് അവൻ ആലോചിച്ചത് അഭിയെ കുറിച്ചാണ്...അവൾ തന്നോട് ഇഷ്ടം തുറന്നു പറഞ്ഞത് അവനു ഇപ്പോഴും വിശ്വസിക്കാൻ പറ്റിയിട്ടില്ല എന്നുള്ളതാണ്...അവൻ അഭിയെ കുറിച്ചുള്ള കളിക്ക് വേണ്ടി ആകാംഷാഭരിതൻ ആയി...അത് ഉടൻ തന്നെ നടക്കുമെന്ന് അവൻ മനസ്സിൽ വിചാരിച്ചു...

എപ്പോഴോ അവൻ ഉറക്കത്തിന്റെ പടുകുഴിയിൽ വീണു.....

രാവിലെ 6.30...

അമ്മ :-വിഷ്ണുവേ ടാ എഴുന്നേൽക്ക്...ടാ പോത്തേ...എന്തൊരു ഒറക്കം ആണെടാ ?

അമ്മ വിഷ്ണുവിനെ വീണ്ടും വീണ്ടും തട്ടി വിളിച്ചു...
പെട്ടെന്ന് വിഷ്ണു ഞെട്ടിയെഴുന്നേറ്റു...ഉറക്കച്ചടവോടെ അമ്മയെ നോക്കി...

ഇന്നലെ രാത്രി വൈകി കിടന്നത് കൊണ്ട് രാവിലെ നേരെത്തെ വിളിച്ചപ്പോൾ കിട്ടേണ്ട ഉറക്കം കിട്ടാതെയായി...

അതിന്റെ സങ്കടം വിഷ്ണുവിന്റെ മുഖത്ത് ഗാഢമായി നിഴലിച്ചു വന്നു...

അമ്മ :- പോയി പല്ല് തേച്ചു കുളിക്കാൻ നോക്ക് ചെക്കാ...

പെട്ടെന്ന് ഓർമയിൽ നിന്നെന്ന പോലെ അമ്മ പറയാൻ തുടങ്ങി...

അമ്മ :-ആ പിന്നെ ഒരു കാര്യം ; അപ്പുറത്തെ വീട്ടിലെ പുതിയ താമസക്കാരെ ഞാൻ പരിചയപ്പെട്ടു...
അങ്ങോട്ട് ചെന്ന് മിണ്ടുന്നതിനു മുൻപ് ഇങ്ങോട്ട് വന്നു മിണ്ടി...

വിഷ്ണു :- ഉം , എന്നിട്ട് എന്തൊക്കെ നടന്നു...

അമ്മ :- അവർ ഇതിനു മുൻപ് ചെന്നൈയിലായിരുന്നു...അവിടെ വച്ചാണ് അപ്പുറത്തെ ഒരു പട്ടാളക്കാരൻ ഉണ്ടായിരുന്നല്ലോ അയാളെ പരിചയപ്പെട്ടതും ഇങ്ങോട്ടേക്കു വന്നതും...

വിഷ്ണു :- അവർ മലയാളികൾ ആണോ ?

അമ്മ :- ഉം , അവരോടു 2 മണിക്കൂർ ഇരുന്നു സംസാരിച്ചു.ഇപ്പോൾ നല്ല കൂട്ടായി...

അയൽക്കാർ ഇല്ലാതെ ഒരുപാടു നാളായി ചടഞ്ഞിരുന്ന അമ്മക്ക് പുതുജീവൻ കിട്ടിയത് പോലെയായിരുന്നു...

വിഷ്ണു :- 2 മണിക്കൂറോ?
ഹാ , അല്ലേലും പെണ്ണുങ്ങൾ അങ്ങനെയാ സംസാരിക്കാൻ തുടങ്ങിയാൽ വീട് മുതൽ അങ്ങ് പ്രധാനമന്ത്രിയുടെ ഓഫീസ് വരെയുള്ള കാര്യങ്ങൾ അല്ലെ സംസാരിക്കുന്നത്...

വിഷ്ണു അമ്മയെ ഒന്ന് കളിയാക്കികൊണ്ട് പറഞ്ഞു...

അമ്മ വിഷ്ണുവിനെ നോക്കി ഒന്ന് കപടഗൗരവം കാണിച്ചു...
എന്നിട്ട് തുടർന്ന് പറയാൻ തുടങ്ങി...

അമ്മ :- അവർ നമ്മളെ കുറിച്ച് ചോദിച്ചു...നമ്മളെ കുറിച്ചും ഞാൻ പറഞ്ഞു...നിന്നെ കുറിച്ച് ഞാൻ പറഞ്ഞപ്പോൾ അവർക്കിരുവർക്കും നിന്നെ കാണണം എന്ന് തോന്നി...
ഈ വരുന്ന ഞായറാഴ്ച