Chapter Title : അഭിയും വിഷ്ണുവും 7 [ഉസ്താദ്]

ജീവനാ എന്റെ ഏട്ടനെ എനിക്ക്.

ഇതും പറഞ്ഞു അവൾ അവന്റെ ചുണ്ടിൽ അമർത്തി ഒന്നു മുത്തി.

"""അന്നേൽ ഇന്ന് മുതൽ നീ എന്റെ വെപ്പാട്ടി ആയിക്കോ.

അതും പറഞ്ഞു അവൻ അവളെ നോക്കി ചിരിച്ചു.

>>>തമിഴന്മാരെ കൊണ്ടുള്ള ഓരോരോ സഹായങ്ങളെ...<<<അവൻ മനസ്സിൽ ചിന്തിച്ചു.അപ്പോഴേക്കും അടുത്ത ചോദ്യം അവന്റെ ദിവ്യയുടെ പക്കൽ നിന്നും എത്തിയിരുന്നു.

"""പക്ഷെ ഏട്ടാ വീട്ടുകാർ എന്നെ പിടിച്ചു കല്യാണം കഴിപ്പിച്ചാലോ ?

"""അതൊക്കെ അപ്പോഴല്ലേ.ഞാൻ ആദ്യം എന്റെ വെപ്പാട്ടിയെ ഒന്നു പൂശട്ടെ.

അവൻ ചിരിച്ചു കൊണ്ട് അവളെ ബെഡിലേക്ക് മലർത്തി കിടത്തി.അവന്റെയും അവളുടെയും കണ്ണുകൾ ഏകദേശം മിനുട്ടുകളോളം ഉടക്കി നിന്നു.അനുനിമിഷം കഴിയുമ്പോഴും അവളിലെ കത്തിയെരിയുന്ന കാമവും അടങ്ങാത്ത ജന്മാന്തരങ്ങളാലുള്ള പ്രേമവും അവന്റെ കണ്ണുകളിലേക്ക് എത്തി.അവന്റെ വശ്യമായ നോട്ടം സഹിക്ക വയ്യാതെ അവളുടെ പുറത്തു കിടന്ന അവനെ അവൾ തന്റെ റോസാപ്പൂ അധരങ്ങളിലേക്ക് അടുപ്പിച്ചു.അവളുടെ ചോരചുണ്ടുകൾ നുണയുമ്പോഴും അതിൽ നിന്ന് ലഭിക്കുന്ന ചൂട് താഴെ ഒരാളെ അനക്കം വെയ്പ്പിച്ചു തുടങ്ങിയിരുന്നു.അവളുടെ തുടയോട് അമർന്നു പറ്റിപ്പിടിച്ചു കിടന്ന ആ ഒറ്റ കൊമ്പനെ അവൾ പാന്റിന്റെ പുറത്തൂടെ കയ്യിലെടുക്കാൻ തുനിഞ്ഞു.എന്നാൽ ഏതോ സായിപ്പന്റെ ബുദ്ധിയിൽ ഉദിച്ച ജീൻസ്‌ എന്ന ഇതിഹാസം അതിനു വിരാമമിട്ടു.

അവളുടെ ആ പ്രവൃത്തി കണ്ടെന്നോണം അവൻ ഒന്നു ഊറി ചിരിച്ചു.അവന്റെ ചിരി കണ്ടതും അവൾ അവന്റെ മുഖത്ത് ഒന്നു കടിച്ചു.അവൻ അതു ഗവനിക്കാതെ അവളുടെ സെറ്റ് സാരിയുടെ പുറത്തൂടെ കൈകളോടിച്ചു.അവളുടെ മുറ്റിയ മാറിടങ്ങളിലൂടെ അവന്റെ വിരലുകൾ നടത്തമിട്ടു. അത് അവളിൽ എന്തെന്നില്ലാത്ത അനുഭൂതി സമ്മാനിച്ചു.അവൻ സാരി തലപ്പ് അവളുടെ തോളിൽ നിന്നും മോചിപ്പിച്ചു എന്നിട്ട്