Chapter Title : അച്ചാമ്മ ഇപ്പോഴും തയാർ 2 [ശിവ]

ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ.....   ഇത്  അത്   പോലല്ലേ....  അറിയാലോ? "

"അതിനല്ലേ..... അച്ചായത്തി,  കതക്  കുറ്റി  ഇട്ടത്? "

" നാണം   കെട്ട   ഇത്   പോലൊരു   മനുഷ്യൻ...   മണി  മൂന്നു   ആവുന്നേ..... നിങ്ങൾ  കൊണക്കുന്നെങ്കിൽ... കൊണക്ക്.....   പിന്നല്ല... "

"നീ... കുനിഞ്ഞു   നില്ലെടി,  കൂത്തിച്ചി... "

"തനിക്കൊണം   വരുന്നുണ്ടേ....   ഇതാ.... കുനിഞ്ഞു... ഒന്ന്   എളുപ്പം   കേറ്റ്   മനുഷ്യ.... "

"എന്തായാലും.... ഇത്രേം   ആയി.....   കോത്തിൽ  അടിച്ചാലോ? "

"ഈയിടെ   ആയി   എനിക്കറിയാം....   അസുഖം   ഇമ്മിണി   കൂടുതലാ...   എനിക്ക്   ചങ്ക്   ഇടിക്യാ....  ഒന്ന്.... എളുപ്പം.... "

"ഹൂ....  എന്തോന്നിത്.... കമ്പിപ്പാര യോ....?  കോത്തിൽ   അല്ലാതെ   തന്നെ. .  പോളിയുന്ന്.... തോന്നുന്നു... "

"എന്തോന്നാ.... പെണ്ണെ.... ഇവിടെ   പൊളിയുന്നെ? "

"പൂറ്.... അല്ലാതെന്താ? "

ശീല്കാരത്തിനിടയിൽ..... അച്ചാമ്മ.... പറഞ്ഞു...

"ഹോ.... കർത്താവെ....  ഇതൊരു  ഒന്നൊന്നര   കൊണപ്പൂ   തന്നെ.....   സ്വർഗം  കണ്ടു.... ഇച്ചായൻ... ഒരു   മന്നനാ...  "

"ഒരു   കാര്യം   ചെയ്യ്..... പെണ്ണിന്റെ  കൂടെ   എവിടാന്ന്   വെച്ചാ   പോയി   കക്ഷ   മുടി   കളഞ്ഞോ "

സന്തോഷത്തോടെ   ഇച്ചായന്റെ  കുണ്ണ  പിടിച്ചു   ആട്ടി  വിട്ട്...

പൂറും  മുഖോം   കഴുകി,  അഴിഞ്ഞ   മുടി   വാരി   കെട്ടി,   ശൃംഗാര   ഭാവം  വിട്ടൊഴിയാതെ   വന്നു  കതക്  തുറന്നു.

മുന്നിൽ  നിൽക്കുന്ന  ഗ്രേസിയെ  കണ്ട  അച്ചാമ്മയുടെ   മുഖത്ത്   രക്ത  മയം   ഇല്ലാതെ   വിളറി   വെളുത്തിരുന്നു.

"ഏറെ.... നേരായോ.... നീ.... ? "

പറഞ്ഞത്  പൂർത്തിയാക്കാൻ  പോലും  അച്ചാമ്മയ്ക്ക്   കഴിഞ്ഞില്ല..

"ഇല്ലമ്മച്ചി....  ജസ്റ്റ്‌... വന്നു   കേറുവായിരുന്നു...   എന്താ.... അമ്മച്ചിടെ  മുഖത്ത്.... ഒരു   ക്ഷീണം...? "

അത്..... മോളൊന്ന്   ഇരുത്തിയതല്ലേ?   എന്ന്   സംശയിക്കുമ്പോഴും   അച്ചാമ്മ