അച്ചുന്റെ തേരോട്ടം 4 [മുസാഷി]

മാത്രമാണ് എനിക്ക് നൽകിയത്…

“നിനക്ക് ഫ്രഷ് ആവണേൽ ദാ അവിടെ സൗകര്യം ഉണ്ടെ…” എനിക്ക് ഒരു മുറി ചൂണ്ടി കാണിച്ചുകൊണ്ട് ടീച്ചർ പറഞ്ഞു..

ഞാൻ അതിന് എല്ലാം മനസിലായി എന്നപോലെ തല കുലുക്കി കാണിച്ചു..

ഹാളിൽ ഞാൻ ഏകനായി തീർന്നതും ഒന്ന് പെടുക്കാം എന്ന ഉദ്ദേശത്തോടെ ഞാൻ ടീച്ചർ കാണിച്ചുതന്ന മുറിയിലേക്ക് ആഗതനായി…

മുറിക്കുള്ളിൽ കയറിയതും അത് ടീച്ചറുടെ മുറി ആയിരിക്കണം എന്ന് ഞാൻ ഓർത്തു..ഇന്ന് അണിഞ്ഞിട്ട് അഴിച്ചിട്ട സാരിയും , വൃത്തിയും വെടുപ്പുമായി സാധനങ്ങൾ ഓരോന്നും ചിട്ട പെടുത്തി വെച്ചിരിക്കുന്നതും എല്ലാം കൊണ്ടും എന്നെ ആ തീരുമാനത്തിൽ എത്തിക്കാൻ അനുകൂലിച്ചു…. അധികം അതും ഓർത്ത് ഇരിക്കാതെ മുറിയുടെ ഇടതുവശത്തായി അൽപ്പം അകത്തോട്ട് ചേർന്നുള്ള ടോയ്‌ലെറ്റിലേക്ക് ഞാൻ കയറി…

എൻ്റെ ജലപീരങ്കിയിൽ നിന്നും ജലപ്രവാഹം ശക്തിയായി ക്ലോസറ്റിലേക്ക് വർഷിച്ചു..ഷഡ്ഡിക്കുള്ളിൽ വീഴാതെ ഇരിക്കാനായി അവസാന തുള്ളിയും കുലുക്കി കളഞ്ഞെങ്കിലും എൻ്റെ ആ നീക്കവും വിഫലമാക്കപ്പെട്ടു.. ഫ്ലഷ് അടിച്ചത്തിനുശേഷം ചുറ്റുമൊന്ന് നോക്കുമ്പോഴാണ് ഞാൻ അത് കാണുന്നത്…!!?

ഹാങ്കറിൽ ഒരു ചുവന്ന ടർക്കിക്ക് ഇടയിൽ ഒളിച്ച് കിടക്കുന്ന ഒരു മെറൂൺ പാൻ്റീസ്..!? പ്രായത്തിൻ്റെ ചോര തിളപ്പിൽ യാതൊന്നും ആലോചിക്കാതെ ഞാൻ അതിനെ എൻ്റെ കൈകളിൽ എടുത്തു..!!

നേരിയ ഒരു ചൂട് എനിക്ക് അതിൽ നിന്നും അറിയാൻ സാധിച്ചു.. ടീച്ചർ കുറച്ച് മുന്നേ വരെ ഇട്ട പാൻ്റീസ് ആണെന്ന് മനസിലായതും എൻ്റെ ഹൃദയമിടിപ്പ് പതിന്മടങ്ങായി. ഹൃദയം മുഴുക്കുന്ന പെരുമ്പറ ശബ്ദം എൻ്റെ കാതുകളിൽ പ്രതിധ്വനിച്ചു… ഞാൻ എൻ്റെ നാസികയുടെ ധ്വാരങ്ങളെ വികസിപ്പിച്ചുകൊണ്ട് ആ ഷെഡ്ഡിയുടെ വാസനയെ ആവാഹിച്ചു.. ഷെഡ്ഡിക്ക് ഉള്ളിൽ പൂർത്തടത്തിൽ നിന്നും ഉടലെടുത്ത തേൻതുള്ളികൾ പറ്റിപ്പിടിച്ചിരിക്കുന്നത് കണ്ടതും എൻ്റെ നാവുകൾ യാന്ത്രികമായി അതിനെ ഒപ്പിയെടുത്തു.. അധികം നേരം എനിക്ക് അവിടെ നിൽകാൻ സാധിക്കില്ല എന്ന് പെട്ടന്ന് ഓർത്ത ഞാൻ ഒറ്റ മൈൻഡിൽ ടീച്ചറുടെ നിഷിദ്ധകനിയെ കാത്ത് സൂക്ഷിക്കുന്ന വീരാളിയെ എൻ്റെ പാൻ്റ്സിൻ്റെ പോക്കറ്റിലെ അടുത്തട്ടുകളിലേക്ക് എടുത്തെറിഞ്ഞു… അതിനുശേഷം മുഖവും വായും കഴുകി ഒന്നും സംഭവിക്കാത്ത പോലെ ഞാൻ ഹാളിലേക്ക് ചെന്നു…

അവിടെ ചെന്ന് കുറച്ച് നേരം ഇരുന്നതും കയ്യിൽ ചായയുമായി ടീച്ചറും, ഒരു കയ്യിൽ മിച്ചറും മറു കയ്യിൽ മുറുക്കുമായി നിമ്മിയും വന്നു.. ചായയും കുടിച്ച് പലഹാരവും കൊറിച്ചുകൊണ്ട് വായിൽ തോന്നുന്ന വെടലത്തരവും അവരാതവും വിളിച്ച് പറയുന്നുണ്ടെങ്കിലും എത്രയും പെട്ടന്ന് പുറത്ത് കടക്കാനുള്ള വ്യഗ്രതയായിരുന്നു മനസ്സ് മുഴുവൻ..

ചായ ഗ്ലാസ്സും കാലിയാക്കി ടീച്ചറിനോടും നിമ്മിയോടും യാത്ര പറഞ്ഞുകൊണ്ട് ഞാൻ ഇറങ്ങാൻ തയാറായി. പ്രവാസി വീട്ടിൽ നിന്നും പോകുമ്പോൾ യാത്ര അയക്കുന്ന വീട്ടുകാരെ പോലെ ടീച്ചറും നിമ്മിയും നിൽക്കുന്നത് കണ്ടപ്പോൾ എനിക്ക് ചിരിയാണ് വന്നത്.. പിന്നെ അത് പുറത്ത് കാണിച്ചില്ല എന്ന് മാത്രം..കുടിച്ച ചായയുടെയും കഴിച്ച മിച്ചറിൻ്റെയും നന്ദിയായി കണക്കാക്കിയാൽ മതി….!?

പിന്നെ അധികം നേരം അവിടെ നിൽക്കാതെ ഞാൻ എൻ്റെ വീട് ലക്ഷ്യമാക്കി ചലിച്ചു.. മഴക്ക് ഒരു നേരിയ ശമനം ഉണ്ടെങ്കിലും പൂർണ്ണമായി മാറിയിട്ടില്ല.. കയ്യിൽ കുട ഉണ്ടെങ്കിലും എറമ്പൽ അടിക്കുന്നതിന് അനുസരിച്ച് ഞാൻ അൽപ്പാൽപ്പം നനയുന്നുണ്ട്.. തിരിച്ച് വീട്ടിലേക്ക് നടക്കുന്ന