Chapter Title : അച്ഛന്‍റെ ചാരുവും ഏട്ടന്‍റെ വാവയും 7 [NEETHU]

.....ശ്രീക്ക് അങ്ങനെ ഒരിഷ്ടമില്ല ......അവന്റെ ഇഷ്ട്ടം മറ്റൊന്നാണ് .....

അവൻ രേഷ്മിയെ പിടിച്ചെഴുനേൽപ്പിച്ചു അവളുടെ മുഖത്തേക്കു നോക്കി ......

അവനു വാവ മറ്റൊരാളുമായി ബന്ധപ്പെടുന്നത് കാണണം ......അതിന്റെ കാരണവും അവൾ അഭിയോട് വിശദീകരിച്ചു .......അവന്റെ ഉള്ളിൽ എന്തെന്നില്ലാത്ത വിഷമം അനുഭവപെട്ടു ...... എന്തിന്റെ പേരിലാണെങ്കിലും .....ന്റെ വാവ മറ്റൊരാളോട് ശരീരം പങ്കിട .....അതവളുടെ ഭർത്താവ് കാണുക .....ഓർക്കാൻ കൂടി അവനായില്ല ......

അവന്റെ നെഞ്ച് പിടിക്കുകയായിരുന്നു .........ഹൃദയം അതിവേഗം മിടിപ്പുകൾ പുറപ്പെടുവിച്ചു

അവനെ തളർത്തികൊണ്ടു രശ്മി ബാക്കി കൂടി അവനോടു പറഞ്ഞു ....

അവന്റെ കണ്ണുകളിൽ കണ്ണുനീർ പൊടിഞ്ഞു .......ചാറ്റൽ മഴ പേമാരി ആകുന്നപോലെ കണ്ണുനീർ ....അവന്റെ മുഖത്തുകൂടി ....കുത്തി ഒലിച്ചു ......അവന്റെ ചിന്തകൾ പല വർഷങ്ങൾ പുറകോട്ടു പോയി .....

വാവ ജനിച്ച ദിവസം .....ആദ്യമായി അവൾ ഏട്ടാ എന്ന് വിളിച്ച നിമിഷം .....അവളുമായി കളിച്ചു നടന്നത് ......അവളെ കുളിപ്പിക്കുന്നത് .....അവൾക്കു ഭക്ഷണം കൊടുത്തത് ....അവളെ അണിയിച്ചൊരുക്കുന്നത് .......അവൾക്കു വസ്ത്രം ഉടുപ്പിക്കുന്നത് .......അവളുടെ പിണക്കങ്ങൾ മാറ്റുന്നത് ......അവളുടെ കൊഞ്ചലുകൾ .......മുത്ത് വീഴുന്നപോലെയുള്ള ചിരി .......അവന്റെ ഉള്ളിൽ അവൾ ഇന്നും ആ ചെറിയ കുട്ടിയാണ് .....

പ്രായപൂർത്തി ആയെന്നോ ....അവളുടെ ശരീരം വളർനെന്നോ അവൻ ഇതുവരെ ചിന്ദിച്ചിട്ടില്ല പലപ്പോഴും അവളെ കെട്ടിപിടിച്ചിട്ടുണ്ട് .....തന്റെ മടിയിൽ അവൾ കയറി ഇരുന്നിട്ടുണ്ട് .....മാറിൽ തലവച്ചു കിടന്നിട്ടുണ്ട് .....ഒരിക്കലും അരുതാത്ത ഒരു ചിന്തയും ഉണ്ടായിട്ടില്ല ......

ഓഹ് .....ഓർക്കാൻ കൂടി വയ്യ .......ന്റെ വാവയെ ഞാൻ .....ഇതിലും ബേധം മരണമാണ് ...

അവന്റെ അവസ്ഥ രെശ്മിയുടെ കണ്ണുകളിൽ കണ്ണുനീർ പ്രവഹിപ്പിച്ചു ...