Chapter Title : അധര ലാള നകള്‍ [Pamman Junior]

സങ്കല്പിച്ചു. സ്വന്തം കാമകല്പനകള്‍ ഇന്നെന്താ കാടു കയറുന്നോ? മകന്‍! അരുതായ്മയുടെ അനുഭൂതി അവളെ ചൂഴ്ന്നു.

വനജയുടെ ചക്കപ്പൂറില്‍ കൈവിരലുകള്‍ പാഞ്ഞുപണിതു. സുഖത്തിന്റെ പാരമ്യതയില്‍, 'മോനേ, സ ന്നു.' എന്നു നീട്ടി വിളിച്ചുകൊണ്ട് അവള്‍ പൂര്‍പ്പാല്‍ ചീറ്റിച്ചു. അത് പൂര്‍ച്ചാലിലൂടെ ഒലിച്ചിറങ്ങി ബെഡ്ഷീറ്റിലേക്കു വീണു.

പാതിരാ കഴിഞ്ഞ് ഭര്‍ത്താവ് വന്നപ്പോള്‍ ഇന്നൊന്നു കളിക്കണം എന്നവള്‍ ആശിച്ചു. എന്നാല്‍ തനിക്കു നാളെ വെളുപ്പിനെ തിരുവനന്തപുരത്ത് പാര്‍ട്ടീടെ ആവശ്യത്തിനു പോകണമെന്നു പറഞ്ഞ് അയാള്‍ ഒഴിഞ്ഞു മാറി. അയാള്‍ ഉറക്കം പിടിച്ചുകഴിഞ്ഞപ്പോള്‍ ഒന്നു കൂടി വനജ കൈത്തൊഴില്‍ ചെയ്തു. എന്നിട്ടും അവളുടെ പു് ഒരു കണ്ണയുടെ സ്‌നേഹത്തിനായി കൊതിച്ചു.

ചെറുക്കന്റെ രാവിലത്തെ വിശപ്പിനു കാരണം ഓര്‍ത്ത വനജ ഉള്ളില്‍ ചിരിച്ചു. തലേന്നത്തെ കയ്യിടലും അവള്‍ ഓര്‍ത്തുപോയി. ചെക്കന്റെ പ്രറി ഇപ്പോള്‍ അടുത്ത പണിക്കു റെഡിയായിട്ടുണ്ടാവണം. ഈ (പ ായത്തില്‍ നല്ല ജില്‍ ജില്ലെന്നു നില്കുന്ന സാധനമാ പയ്യന്മാര്‍ക്കുണ്ടാവുക.

'എന്താട0, നിനക്കിഷ്ടമില്ലേ? ദോശയെന്നു കേട്ടപ്പോ നിനക്കൊരു ഓക്കാനം പോലെ?

''എനിക്കിഷ്ടം ഇഡലിയാ..'' അവള്‍ ഒന്നു ഞെട്ടി. ഇവന്‍ ''വല്ലതും' ഉദ്ദേശിച്ചു പറഞ്ഞതായിരിക്കുമോ?

''അതെന്താ പെട്ടെന്നു ഇഡലിയോട് ഒരു പുതി?' അവള്‍ രണ്ടും കല്പിച്ചു ചോദിച്ചു. ഒപ്പം മാറത്തു കിടന്ന സാരിത്തലപ്പ ഒന്നിറക്കിയിട്ടു. ചെക്കനെ മുലച്ചാലൊന്നു കാണിക്കട്ടെ.

'രാവിലെ തിന്നാന്‍ ഇഡ്ഡലിയാ നല്ലത്. പെട്ടെന്നു ദഹിക്കും, നല്ല സോഫ്റ്റ് ഇഡലി, അല്ലങ്കില്‍ തന്നെ ആവിയില്‍ പുഴുങ്ങിയ ഭക്ഷണമാ പ്രേബക്‌സ്ഫാസ്റ്റിനു നല്ലത്' മകന്‍ അമ്മയുടെ മാറിടത്തില്‍ നിന്നു കണ്ഠടുക്കാതെ ചോദിച്ചു.

''അപ്പോ പുട്ടാണെങ്കിലോ? അതും ആവിയില്‍ പുഴുങ്ങുന്നതല്ലേ? അവര്‍ മകന്‍ നോക്കുന്നതു ശ്രദ്ധിക്കാത്ത ഭാവത്തില്‍ സാരി ഒന്നു