Chapter Title : അഹല്യയുടെ ട്രെയിൻ യാത്ര [ആദിദേവ്]

ആക്കി അവരുടെ ഫോൺ സംഭാഷണത്തിൽ ശ്രദ്ധിക്കുകയായിരുന്നു ഞാൻ.

“ചേച്ചീ, അവനിപ്പോ എൻ്റെ അടുത്തു ഇരുന്നു.”

“ഏയ്, അവനെന്ത് മനസ്സിലാവാൻ. ആൾക്ക് മലയാളം അറിയില്ലലോ. എന്ത് വൃത്തികേട് പറഞ്ഞാലും അവനു മനസിലാവില്ല.”

ഇനിയും ഇടപെട്ടില്ലെങ്കിൽ കാര്യങ്ങൾ കൈ വിട്ടു പോകുമെന്ന് എനിക്ക് തോന്നി.

“എക്സ്ക്യൂസ്‌ മീ.”

ഞാൻ വിളിച്ചത് കേട്ട് അഹല്യ തിരിഞ്ഞു നോക്കി.

“സോറി, ബട്ട് അയാം എ മലയാളി. എനിക്ക് മലയാളം അറിയാം. കുട്ടി ഇതുവരെ പറഞ്ഞതൊക്കെ ഞാൻ കേട്ടു.”

ഞാൻ പറഞ്ഞത് കേട്ട അഹല്യ കുറച്ചു നേരം എന്നെ തന്നെ തറപ്പിച്ചു നോക്കി. അവൾക്ക് അതൊരു ഷോക്ക് ആയി എന്ന് തോന്നുന്നു. ചമ്മലും നാണവും പേടിയും എല്ലാം കൂടി കൂടിയ ഒരുതരം ഭാവമായിരുന്നു അപ്പോൾ അവൾക്ക്.

“എന്നെ ഇങ്ങനെ തറപ്പിച്ചു നോക്കിയിട്ട് ഒരു കാര്യവും ഇല്ല. സംഗതി എപ്പോഴേ കുട്ടിയുടെ കയ്യിന്നു പോയി.”

അഹല്യ ഫോൺ കട്ട് ചെയ്തു. അവൾ എഴുനേറ്റ് പുറത്തേക്കു പോയി. ഇപ്പൊ സംഭവിച്ചത് ഒന്ന് അംഗീകരിക്കാൻ അവക്ക് ഇത്തിരി സമയം വേണമല്ലോ .

അഞ്ചു മിനിറ്റ് കഴിഞ്ഞു കാണും അവൾ തിരിച്ചു വന്നു കൂപ്പയുടെ ഡോർ ചെറുതായി തുറന്ന് അകത്തേക്ക് തലയിട്ടു നോക്കി. അവളുടെ മുഖത്തു ഒരു ചമ്മിയ ചിരി മാത്രം ഉണ്ടായിരുന്നു.

“ഇങ്ങോട്ട് കയറി വാ, ഇനി പറഞ്ഞിട്ട് ഒരു കാര്യവും ഇല്ല.”

അവൾ അകത്തേക്ക് വന്നു. പക്ഷെ എൻ്റെ മുഖത്തു നോക്കാനുള്ള തൊലിക്കട്ടി അവൾക്കില്ലായിരുന്നു.

അഹല്യ ബെർത്തിൽ എൻ്റെ തൊട്ടടുത്തു തന്നെ വന്നിരുന്നു. അവളുടെ ശരീരഭാഷ എനിക്ക് അനുകൂലമാണെന്ന് ഞാൻ മനസിലാക്കി. പെൺകുട്ടികൾ മിക്കവാറും അങ്ങനെയാണ്. പോസിറ്റീവ് സിഗ്നൽ കണ്ടു മനസിലാക്കി ആണുങ്ങൾ തന്നെ എല്ലാത്തിനും മുൻകൈ എടുക്കണം.

ഞങ്ങൾക്ക് ഇടയിൽ ഇനിയൊരു മറയുടെയോ ചമ്മലിൻ്റെ യോ ആവശ്യമില്ല. ഞാൻ അഹല്യയുടെ തോളിൽ പതുക്കെ കൈ വെച്ചു. അവളിൽ നിന്ന് എതിർപ്പൊന്നും ഉണ്ടായില്ല.

ഞാൻ അവളുടെ തോളിൽ ഒന്ന് രണ്ടു തവണ ഉഴിഞ്ഞു. ഞാൻ അവളുടെ തോളിൽ നിന്നും കഴുത്തിലൂടെ അവളുടെ കവിളിലേക്ക് കൈ ഓടിച്ചു. ഞാൻ അവളുടെ കഴുത്തിൽ ഉമ്മ വെച്ചു. അവളുടെ ചുണ്ടിൽ വിരലോടിച്ചു. അവളുടെ