Chapter Title : അഹം 3 [നൈമ]

എന്ന് പറഞ്ഞ കാര്യം എനിക്കോർമ്മ വന്നത് .എന്താവശ്യമുണ്ടേലും പറയാൻ മടിക്കേണ്ട എന്ന് അമല അന്നേ പറഞ്ഞിരുന്നെങ്കിലും എന്തോ എനിക്കിതുവരെ അവളെ വിളിക്കാൻ ഒരു മടി തോന്നിയിരുന്നു . ഒരാഴ്ച കഴിഞ്ഞെങ്കിലും എന്നെ മറന്നു കാണാൻ വഴിയില്ലലോ , വിളിച്ചു കളയാം .

"ഹലോ "നാലഞ്ച് തവണ റിങ് ചെയ്ത ശേഷം അമല ഫോണെടുത്തു

"ഹായ് അമല എന്നെ ഓർമയുണ്ടോ " സംഭാഷണം  തുടങ്ങാൻ എനിക്കെന്തോ ചെറിയ ടെൻഷൻ

"മനസിലായില്ലല്ലോ "കുറച്ചു നേരം മിണ്ടാതെയിരുന്ന ശേഷം അമല പറഞ്ഞു.

"ഞാൻ ഹരി ...അന്ന് ട്രെയിനിൽ "

"ഏതു ട്രെയിൻ ? ഹരിയോ ? ഏതു ഹരി ?" അമല ഓര്മയില്ലാത്തോണം മറുപടി പറഞ്ഞു .

ശെടാ ഞാൻ അമലയെത്തന്നെയല്ലേ വിളിച്ചതെന്ന് ഒന്നൂടെ ഫോൺ നോക്കി. അതേലോ അവൾ തന്നെ ആണല്ലോ .

"ഹി ഹി ...പറ ഹരി ..എനിക്ക് ഓർമക്കുറവ് ഒന്നുമില്ല ...എന്ത്യേ ഇത്രയും ദിവസമായിട്ടും ഒരു മെസ്സേജ് പോലും ഉണ്ടായിരുന്നില്ലല്ലോ”

“എഡോ അത് പിന്നെ ...തന്നെ ബുദ്ധിമുട്ടിക്കണ്ടാന്നു വച്ചിട്ട്” ഞാൻ ഒന്ന് മടിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു

“ആഹാ ..അങ്ങനെയാണെങ്കിൽ ഇപ്പൊ എന്തിനാ വിളിച്ചത് മാഷേ  ?”

“അത് പിന്നെ തനിക്ക് ബുദ്ധിമുട്ട് ഇല്ലേൽ ഒരു ഹെല്പ് “

“ബുദ്ധിമുട്ടൊക്കെ തന്നെയാ ...ഹാ എന്നാലും നോക്കാം ...ഹിഹി ..താൻ പറയടോ”അമല ഒരു ചെറു ചിരിയോടെ പറഞ്ഞു

ഞാൻ അമലയോടു ഇതുവരെ സംഭവിച്ച കാര്യങ്ങൾ വിശദീകരിച്ചു .അന്ന് റെയിൽവേ സ്റ്റേഷനിൽ കണ്ട അതേയാള് തന്നെയാണ് ഇവിടത്തെ വില്ലേജ് ഓഫീസർ എന്ന ട്വിസ്റ്റ് അവളെയും സർപ്രൈസ് ആക്കി .

"ഹരി പേടിക്കണ്ട ...ഞാൻ പാപ്പയോടു പറയാം . പക്ഷെ പപ്പാ ഇപ്പോൾ കോയമ്പത്തൂർ പോയേക്കുവാ കുറച്ചു ബിസിനെസ്സ് കാര്യത്തിന് “ കുറച്ചു നേരം എന്തോ ചിന്തിച്ച ശേഷം അമല തുടർന്നു “....ഹ്മ്മ് ...ഞാൻ നോക്കട്ടെ പപ്പയ്യെ കൊണ്ട് ആരെയെങ്കിലും ഒന്ന് കണക്ട് ചെയ്യാൻ പറ്റുമോ എന്ന് .”

“താങ്ക്സ് എ ലോട്ട് അമല “

“ഉവ്വേ വരവ് വച്ചു” അവൾ ഒന്ന് ചിരിച്ചു

കുറച്ചു നേരം കൂടി അമലയോടു സംസാരിച്ച ശേഷമാണ് ഫോൺ വച്ചതു