Chapter Title : ഐഷുന്റെ കക്കോൾഡ് ഹബ്ബി [Aish]

അനിയനും മാത്രല്ലേ ഉള്ളു.

കുഞ്ഞു അനിയൻ എന്നെകൊണ്ട് ഒന്നും പറയിക്കണ്ട.. നിങ്ങളെ മനസിലിരുപ്പ് എനിക്ക് അറിയാം.

എന്ത് മനസിലിരുപ്പ്?

അവന്റെ എല്ലാം എന്നെ കൊണ്ട് ജനിച്ചതും പോരാ ഇനി എന്റെ എല്ലാം അവനൂടി കാണിച്ചിട്ട്  പാവം അവനെ കൂടി വഷളാക്കണം അല്ലെ അത് എന്തായാലും നടക്കാൻ പോണില്ല.

ഓ അവനെ പറ്റി നല്ല അഭിപ്രായം ആണല്ലോ മോൾക്..

അതെ നല്ല അഭിപ്രായം തന്നെയാ അവൻ എന്നെ ഇതുവരെ വേറൊരു കണ്ണ് കൊണ്ട് നോക്കിയിട്ടില്ല.. പാവം അവന്റെ എല്ലാം ഞാൻ കണ്ടതേയുള്ളു. അവൻ അത് അറിഞ്ഞിട്ടു പോലും ഇല്ല..

ഞാൻ ഒന്നും ഉദ്ദേശിച്ചിട്ടില്ല. നിനക്ക് വേണമെങ്കിൽ ഇട്ടാൽ മതി

എനിക്ക് വേണ്ട നാണം ഇല്ലേ മനുഷ്യ നിങ്ങൾക് സ്വന്തം ഭാര്യയെ മറ്റുള്ളവരുടെ മുൻപിൽ പ്രദർശിപ്പിക്കാൻ?

ഓ നീ പറഞ്ഞതൊന്നും ഞാൻ മറന്നിട്ടില്ല. എന്റെ അണ്ടി നിനക്ക് പോരാന്നു ഒന്നും പറഞ്ഞതിലും നാണക്കേട് ഒന്നും എനിക്ക് ഇതിൽ തോന്നാനില്ല.

എന്റെ കണ്ണ് ഒക്കെ അങ്ങ് നിറഞ്ഞു. ഞാൻ പറഞ്ഞു എന്റെ വിവേകേട്ടാ ഞാൻ അന്ന് എന്റെ അപ്പോഴത്തെ മാനസികാവസ്ഥയിൽ എന്തൊക്കെയോ പറഞ്ഞതാ.. അത് ഏട്ടനെ ഇത്രയേറെ വേദനിപ്പിക്കും എന്ന് ഞാൻ ഓർത്തില്ല എന്നോട് ക്ഷെമിക്കു. ഞാൻ കെട്ടിപിടിച് കരഞ്ഞു.

എന്റെ ഐഷുമ്മ കരയണ്ട. എനിക്ക് നിന്നെ തൃപ്തിപെടുത്താൻ കഴിയാത്തതിന്റെ വിഷമം മാത്രേ ഉള്ളു.. അല്ലാതെ വേറെ ഒന്നുമില്ല. അതുകൊണ്ടാ ഞാൻ പറഞ്ഞത് മോളുടെ സന്തോഷത്തിന് ഏത് വഴിയും തിരഞ്ഞെടുത്തോളൂ എനിക്ക് പരാതിയോ വിഷമം ഒന്നുമില്ല എന്നെ വിട്ടിട്ടു പോകാതിരുന്നാൽ മാത്രം മതി..

എനിക്ക് അങ്ങനെ വേറെ ആരോടേം കൂടെ കിടന്നു കൊടുത്ത് സന്തോഷിക്കണ്ട ഏട്ടാ.. എനിക്ക് എന്റെ വിവേകേട്ടൻ മാത്രം മതി. (ഞാൻ പിന്നേം കരഞ്ഞു )

എങ്കിൽ വേണ്ട. ഞാൻ ഇനി നിന്നെ വിഷമിപ്പിക്കില്ല..

അന്നത്തോടെ അദ്ദേഹത്തിന് മനസിലായി ഞാൻ ആയിട്ട് ഇങ്ങനെ ഒന്നും തെറ്റ് ചെയ്യില്ലെന്ന്.. ഞാനും വിചാരിച്ചു ഇനി ഇങ്ങനെ ഒരു സംസാരം പുള്ളിയുടെ ഭാഗത്തു നിന്ന് ഉണ്ടാകില്ലന്ന്. പിന്നെ കുറേക്കാലം പുള്ളി അങ്ങനെയുള്ള കാര്യങ്ങൾ ഒന്നും സംസാരിക്കാനോ മറ്റോ വന്നിട്ടില്ല.

മാത്രമല്ല എന്നോട് ഒരുപാടു സ്നേഹം