Chapter Title : ഐശ്വര്യാർത്ഥം 3 [സിദ്ധാർഥ്]

സമ്മതത്തോടെ. ഇത് താനും ആഗ്രഹിച്ചിരുന്നോ. ഉൽബോധ മനസ്സിന് ആ സത്യം നിഷേധിക്കാൻ സാധിക്കില്ല. ഉണ്ടായിരുന്നു, അങ്ങനെ ഉള്ള ചിന്തകൾ വന്നത് ആദ്യമായ് ഏട്ടൻ ഈ കാര്യം പറഞ്ഞപ്പോ മുതലാണ്.

പിന്നീട് അതിനെ പറ്റി നടത്തിയ ഗവേഷണം. വീഡിയോകളും കഥകളും, മനസ്സിനെ താൻ പോലും അറിയാതെ സ്വാധീനിച്ചു. ജിമ്മിൽ വച്ച് അവനെ ഒന്ന് കളിപ്പിച്ചപ്പോഴും റോൾപ്ലേ ചെയ്തപ്പോഴും എല്ലാം താൻ ആസ്വദിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

എന്നാൽ മസ്സാജ് സെന്ററിലെ കാര്യം ആകസ്മിയാമായിരുന്നു. ഏട്ടൻ ഇല്ലാതെ അകത്ത് പോവാൻ മടിയാണെന്ന് പറഞ്ഞെങ്കിലും ഉള്ളിൽ ഏട്ടൻ കൂടെ ഇല്ലാത്തതാണ് നല്ലതെന്ന് തോന്നിയിരുന്നു. കാരണം ഏട്ടൻ ഉണ്ടെങ്കിൽ തനിക്ക് ആസ്വദിക്കാൻ പറ്റിയില്ലെങ്കിലോ എന്നൊരു ഗൂഡ ചിന്ത ആ സമയം എവിടെ നിന്നോ വന്നു. എന്നാലും ആ അനുഭവം ഒരിക്കലും മനസ്സിൽ നിന്ന് മായില്ല. വിശാലിന്റെ കൈകളുടെ മാന്ത്രികത. ഒരു പക്ഷെ ആ സമയം അവൻ നിർബന്ധിച്ചിരുനെങ്ങിൽ താൻ അവന് എന്തും ചെയ്യാൻ പാകത്തിന് വഴങ്ങി കൊടുത്തേനെ.

ഒരു ഫാന്റസിക്ക് അപ്പുറം തന്റെ ശരീരത്തിന്റെ ഒരു ആവിശ്യം പോലെ അത് മാറുന്നു.ഒപ്പം അതെ ചിന്താഗതിയോടെ ഏട്ടനും. ഇനി ഈ സുഖം മുഴുവനായി അറിയാൻ തന്നെ ആഗ്രഹിക്കുന്ന പോലെ....

യോഗ മാറ്റിൽ ചിന്തിച്ച് കിടന്ന് അവളുടെ കണ്ണുകൾ പതിയെ അടഞ്ഞു വന്നു. കുലുക്കിയുള്ള വിളി കേട്ടിട്ടാണ് അവൾ കണ്ണ് തുറന്നത്. നോക്കുമ്പോൾ ഏട്ടനാണ്.

"അത് ശെരി, ഇവിടെ കിടന്ന് ഉറങ്ങുന്നോ....?"

"ഏയ് ഞാൻ ശവാസനം ചെയ്യായിരുന്നു...."

"ഹ്മ്മ് ഉവ്വ, ഇന്നാ കോഫീ...."

"അയ്യോ ഞാൻ ഇട്ടേനെലോ...."

"അതെന്തേ ഞാൻ ഇട്ടാൽ ആവില്ലേ, കുടിക്ക് നീ...."

ജീവൻ അവളുടെ അടുത്ത് ചെയറിലേക്ക് ഇരുന്നു.ഐശ്വര്യ എഴുനേറ്റ് മാറ്റിൽ ഇരുന്ന് കോഫീ കുടിച്ചു.ജീവൻ ന്യൂസ്‌പേപ്പർ കൈയിൽ എടുത്ത് നോക്കി കോഫീ കുടിക്കുകയാണ്. ഐശ്വര്യ ജീവനെ നോക്കിയപ്പോ അവന്റെ കണ്ണ് പേപ്പറിൽ ആണ്. എന്തോ, മിണ്ടി തുടങ്ങാൻ അവൾക്ക് ഒരു ചമ്മൽ പോലെ തോന്നി.

"പുതിയ ചായപ്പൊടി ആണോ ഇട്ടേ, കടുപ്പം ഇല്ല....?" അവൾ ഒരു സംഭാഷണം തുടങ്ങാൻ എന്ന് രീതിയിൽ ചോദിച്ചു.

"അതിന് അത് കോഫീ ആടി...."

അത് കേട്ട് അവൾ ശെരിക്കും ഒന്ന് ചമ്മി.

"ഹ്മ്മ് മാഡത്തിന്റെ മനസ്സ് ഇവിടെ ഇന്നും അല്ല...."

"ആഹ വെറുതെ ഇരുന്ന എന്നെ കൊണ്ട് ഓരോന്ന് തോന്നിപ്പിച്ചിട്ട് ഹും...."അവൾ മുഖം ഏറ്റി പിടിച്ചു.

"ഓഹോ അങ്ങനെ, നീ ഇങ് വന്നേ...."

ജീവൻ അവളെ പിടിച്ച് എഴുനേപിച്ച് ചെയറിൽ തന്റെ മടിയിലായി