Chapter Title : അജിതയുടെ ബാംഗ്ളൂർ ജീവിതം [Joel]

കണ്ണുനിറഞ്ഞിരുന്നു,

എന്താ അമ്മേ ഇത്......അമ്മക്കന്നെ അറിയില്ലേ?  അമ്മയുടെ കണ്ണുനിറഞ്ഞതു കണ്ടപ്പോള്‍ അമ്മയുടെ മുഖം കൈക്കുള്ളില്‍ ചേര്‍ത്തുപിടിച്ച് അവളെ ആശ്വസിപ്പിച്ചുകൊണ്ടു അവന്‍ പറഞ്ഞു

ഇന്നലെ എന്തൊക്കെയാണ് സംഭവിച്ചതെന്നു വല്ല ഓര്‍മ്മയുണ്ടോ ?

ഒന്നും ശരിക്കും ഓര്‍മ്മയില്ല...കുറെ ശര്‍ദ്ദിച്ചതും ഷവറിന്റെ അടിയില്‍ ഇരുത്തി കുളിപ്പിച്ചതും എല്ലാം ചെറിയ ഓര്‍മ്മയുണ്ട്....

തുണിയില്ലാതെ ഒറ്റക്കൊമ്പനെയൊക്കെ കാണിച്ച് നാണമില്ലാതെയാണ് നീ നടന്നിരുന്നേ.... വല്ല ഓര്‍മ്മയുണ്ടോ ?  ഒരു കുസൃതി ചിരിയോടെ അവനെ കളിയാക്കി കൊണ്ടു  അവള്‍ പറഞ്ഞു

അയ്യേ... മോശായി പോയി….അമ്മ അതൊക്കെ കണ്ടോ ?  അവന്‍ ജാള്യത അഭിനയിച്ചു

ഓ പിന്നേ......ഞാന്‍ കാണത്തതല്ലേ അത്.....നീ ചെറുതായിരിക്കുമ്പോള്‍ തുടങ്ങി ഈ ചുന്നാമണിയൊക്കെ എത്ര കണ്ടിട്ടുള്ളതാ...

അത്  കുഞ്ഞായിരിക്കുമ്പോഴല്ലേ....എന്നാലും വലുതായിട്ട് കണ്ടിട്ടില്ലല്ലോ ?  അവന്‍ വീണ്ടും നാണമഭിനയിച്ച്  ചോദിച്ചു.

ഓ പിന്നേ...രാവിലെ നിന്നെ ഉണര്ത്താന്‍ വരുമ്പോള്‍ കാണാലോ ചിലദിവസം ഒറ്റക്കൊമ്പന്‍ തലയെടുപ്പോടെ എഴുന്നുള്ളി നില്ക്കുന്നത്....അതൊക്കെ ആര് മൈന്‍ഡ് ചെയ്യുന്നു......അവന്റെ ചമ്മിയ മുഖഭാവം കണ്ടപ്പോള്‍ ചിരിയടക്കാന്‍ പറ്റാതെ പൊട്ടിചിരിച്ചു കളിയാക്കികൊണ്ടവള്‍ പറഞ്ഞു.

സത്യത്തില്‍ അവള്‍ അവനോടു നുണ പറഞ്ഞതായിരുന്നു. രാവിലെ അവനെ എണീപ്പിക്കാന്‍ ചെല്ലുമ്പോള്‍ ഉദ്ദരിച്ച ലിംഗം ഷോര്‍ട്ട്‌സില്‍ കൂടാരമടിച്ചു നില്ക്കുന്നതു പലപ്പോഴും കണ്ടിട്ടുണ്ടെന്നതല്ലാതെ നേരിട്ട് അവന്റെ ഒറ്റക്കൊമ്പന്റെ വിശ്വരൂപം അവള്‍ കണ്ടത്  ഇന്നലെ രാത്രി മാത്രമായിരുന്നു.

ആ സംഭവത്തിനുശേഷം അവസരം കിട്ടുമ്പോഴൊക്കെ അവനെ ഒറ്റക്കൊമ്പനെന്നു വിളിച്ച് അവള്‍ കളിയാക്കുമായിരുന്നു.

മലയാളം വാര്‍ത്താ ചാനലുകളില്‍ നാട്ടില്‍ അരിക്കൊമ്പന്റെ ശല്യം ചക്കക്കൊമ്പന്റെ ശല്യം തുടങ്ങിയ വാര്‍ത്തകള്‍ കേള്‍ക്കുമ്പോള്‍ ബാംഗ്ലൂരും ഉണ്ട് സാറെ ഒരു ഒറ്റക്കൊമ്പന്റെ ശല്യം എന്നു പറഞ്ഞ്് അവള്‍ അവനെ വല്ലാത്ത നോട്ടം നോക്കി കളിയാക്കി ചിരിക്കുമായിരുന്നു.