Chapter Title : അജിതയുടെ ബാംഗ്ളൂർ ജീവിതം [Joel]

കിതപ്പോടെ സ്‌കര്‍ട്ട് ഇട്ടുകൊണ്ടിരിക്കുമ്പോള്‍ അവള്‍ പറഞ്ഞു

സോറി അമ്മേ... സോറി..... ഞാന്‍ പെട്ടെന്ന്....അവന്‍ കുറ്റബോധത്തോടെ പറഞ്ഞു

തല്ക്കാലം ഞാൻ ഇതുകൊണ്ടു അഡ്ജസ്റ്റ് ചെയ്തോളാം ...... ഊരിയിട്ടിരുന്ന മെറൂൺ പാൻ്റി കൈകളിലെടുത്ത് അവൻ റൂമിൽ നിന്നിറങ്ങി പോകാൻ ശ്രമിക്കവെ പറഞ്ഞു.

അയ്യേ…. ആ ഷഢി അവിടെ ഇടെടാ…. അതു അഴുക്കാ…. നിനക്കതെന്തിനാ… അതു ഞാൻ ഊരിയിട്ടതാ…. നാണം കൊണ്ട് മുഖം ചുവന്ന് ചിണുങ്ങി കൊണ്ടവൾ കൊഞ്ചി പറഞ്ഞു.

ഭഗവതീ……അവൻ റൂമിൻ്റെ ഡോർ ചാരി പുറത്തു പോയപ്പോൾ മുഖം കൈകൾ കൊണ്ടു പൊത്തി അവൾ ബെഡിലിരുന്നു.

അവളുടെ കുണ്ടിവിടവിൽ അമർന്നു ഞെരിഞ്ഞ അവൻ്റെ ഉരുക്കു പോലുള്ള പെരും കുണ്ണയുടെ ചിന്ത മാത്രമായിരുന്നു അപ്പോൾ അവളുടെ മനസ്സു മുഴുവൻ.

ആദ്യമൊന്നും പബുകളിലേക്ക് പോകാന്‍ അജിതക്ക് തീരെ താല്പര്യമുണ്ടായിരുന്നില്ല. ഉള്‍കൊള്ളാന്‍ പറ്റാത്ത മറ്റൊരുലോകമായിട്ടാണ് എപ്പോഴും അജിതക്ക് പബുകളെ തോന്നിയിരുന്നത്. പക്ഷെ ഒരിക്കലും അവള്‍ ആ സംസ്‌ക്കാരത്തിനെതിരായിരുന്നില്ല. തിരക്കുപിടിച്ച ജോലിസമയത്തില്‍ നിന്ന് ആശ്വാസമായി പബുകളിലേക്ക് പുതിയതലമുറ ഒഴുകിയെത്തുന്നതില്‍ അവള്‍  തെറ്റൊന്നും കണ്ടില്ല. എങ്കിലും അത് തന്റെ സ്ഥലമല്ല എന്ന അഭിപ്രായമായിരുന്നു അവള്‍ക്ക്.  പലപ്പോഴും രക്ഷിത് നിര്‍ബന്ധിക്കുമ്പോള്‍ അവള്‍ കുടെ പോകാറുണ്ട്. ആദ്യമെല്ലാം ജിനി ഒപ്പമുണ്ടെങ്കില്‍ മാത്രമെ പോകാറുണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ എങ്കിലും പിന്നെ പിന്നെ രക്ഷിതും അജിതയും ജിനിയുടെ സൗകര്യത്തിനു കാത്തു നില്ക്കാതെ ഇടക്കൊക്കെ പബില്‍ പോയിതുടങ്ങിയിരുന്നു.

പിനക്കൊലാഡ അല്ലെങ്കില്‍ ബ്ലഡിമേരി പോലുളള ലൈറ്റ് ആല്‍ക്കഹോളിക്ക് കോക്ക്‌ടൈല്‍ ആയിരുന്നു പലപ്പോഴും അജിതക്കുവേണ്ടി രക്ഷിത് വാങ്ങിക്കൊടുത്തിരുന്നത്.

സത്യമായിട്ടും ഞാന്‍ അമ്മയെ ഫ്ളാറ്ററിംഗ് ചെയ്ത് പറയുന്നതല്ല. റിയലി അമ്മ ഒരു ആക്ടറസ് അല്ലെങ്കില്‍ ഒരു സെലിബ്രിറ്റി ലുക്കുണ്ട് . പണ്ട് നാട്ടില്‍ സെറ്റ് സാരിയും ഉടുത്ത് അമ്പലത്തില്‍ പോയിരുന്ന നാട്ടുമ്പുറത്തുകാരിയല്ല അമ്മ ഇപ്പോള്‍...... അരക്കെട്ടു വരെ സ്ലിറ്റിലൂടെ തുട കാണുന്ന ചുവന്ന ഹൈ-തൈ ഗൗണ്‍ അണിഞ്ഞ്  രക്ഷിതിനൊപ്പം റൂം ലോക്ക് ചെയ്ത് പുറത്തിറങ്ങിയപ്പോള്‍ അവന്‍ അമ്മയോടു പറഞ്ഞു

നീ അല്ലേ എന്നേ ഇങ്ങനെ മേക്കോവര്‍ ചെയ്ത് മാറ്റിയെടുത്തത്....... കണ്ണുകള്‍ വെട്ടിച്ച് മുഖത്ത് ക്യൂട്ട്‌നെസ് വാരിവിതറി അവന്റെ കൈകള്‍ കോര്‍ത്തുപിടിച്ചു അ്പ്പാര്‍ട്ട്‌മെന്റ് കോറിഡോറിലൂടെ ലിഫ്റ്റിനടുത്തേക്ക് കമിതാക്കളേപോലെ നടക്കുമ്പോള്‍ അവള്‍ പറഞ്ഞു

അജിതയുടെ മുഖഭാവം