Chapter Title : അജിതയുടെ ബാംഗ്ളൂർ ജീവിതം [Joel]
ആകാംക്ഷയോടെ ചോദിച്ചു
പറയട്ടെ...
പറയെടാ.....
ഞാന് അമ്മയെ കളിച്ചോട്ടേ.......അവളുടെ തിളങ്ങുന്ന കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി അവന് പറഞ്ഞു
അത്ര കൊതിയുണ്ടമ്മേ......അവള് ഉത്തരം തരാതെയായപ്പോള് അവന് അനുബന്ധമായി ചോദിച്ചു
രച്ചൂ......നീ...... അവള് എന്തു പറയണമെന്നറിയാതെ അവന്റെ മുഖത്തേക്കു നോക്കാതെ അകലേക്കു നോക്കികൊണ്ടിരുന്നു
എനിക്കറിയാമായിരുന്നു നീ ഇതായിരിക്കും ചോദിക്കാന് വരുന്നതെന്ന് .......
നമ്മള് ഒന്നും മറച്ചുവെക്കാതെ എല്ലാം തുറന്നുപറയുന്നതുപോലെയാണോ രച്ചൂ അത്......
ഞാന്....രക്ഷിത് വാക്കുകളില്ലാതെ പരുങ്ങി
ഞാന് നിന്റെ ആരാണെന്ന് നിനക്കറിയില്ലേ.......നമ്മള് തമ്മിലുള്ള പരിപാവനായ ബന്ധം എന്താണെന്ന് നിനക്കറിയില്ലേ.....എന്നിട്ടാണോ ?
അതല്ല അമ്മേ....പ്ലീസ്.......അമ്മയെ ഞാനത്ര കൊതിച്ചുപോയി.......അവന് വിക്കിവിക്കി പറഞ്ഞു
എടാ നിനക്കറിയോ......അച്ഛന് അപകടം പറ്റി എത്ര വര്ഷം കിടപ്പിലായി എന്നുനിനക്കറിയോ?
3 വര്ഷം
ഉം അതേ 3 വര്ഷം....3 വര്ഷം കഴിഞ്ഞ് അച്ഛന് മരിച്ചു.....ഇപ്പോള് അച്ഛന് മരിച്ച് ഒരു വര്ഷമായി.......ഏകദേശം 4 വര്ഷമോ അല്ലെങ്കില് അതില് കൂടുതലോ....ഇത്രയും നാള് അമ്മ സെക്സ് എന്താണെന്നറിഞ്ഞിട്ടില്ല.....
എനിക്കറിയാം അമ്മേ......
ഒരു സ്ത്രീയുടെ സെക്സ് ആസ്വദിക്കേണ്ട ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട വര്ഷങ്ങളാണ് കടന്നു പോയി കൊണ്ടിരിക്കുന്നത്.....വികാരങ്ങളും വിചാരങ്ങളും ഉള്ള പച്ചയായ സ്ത്രീയാണ് ഞാനും രച്ചൂ.....
നിന്റെ തൊടലും തലോടലും ഇക്കിളിവര്ത്തമാനങ്ങളും അമ്മയെ എത്രമാത്രം വികാരവതിയാക്കുന്നുണ്ടെന്നറിയാമോ നിനക്ക്...
അവന് ഒന്നും പറയാനാകാതെ അവളുടെ മുഖത്തേക്കു നോക്കി
നനഞ്ഞുകുതിര്ന്ന അമ്മയുടെ ഷഡി നീ ഒരുദിവസം കണ്ടതല്ലേ....അതുപോലെയാണ് പലദിവസങ്ങളിലും അമ്മയുടെ അവസ്ഥ....എന്നിട്ടും അമ്മ സ്വയം നിയന്ത്രിക്കുന്നില്ലേ......നമ്മള് തമ്മിലുളള പരിപാവനമായ ആ ബന്ധത്തിന് ഒരിക്കലും വിള്ളല് വീണുകൂടാ...... പാവം നിൻ്റെ അച്ഛനെ ഓര്ത്തെങ്കിലും നീ ആ ചിന്ത ഒഴിവാക്കണം......ഞാന് നിനക്ക് തന്ന സ്വാതന്ത്യം വിനയായെങ്കില് നമുക്കൊരു അകര്ച്ച പാലിക്കാം...എല്ലാ കാര്യത്തിനും........അവള് കണ്ണീര് തുടച്ചുകൊണ്ടു പറഞ്ഞു
രക്ഷിത് നിര്വ്വികാരനായി അകലേക്കു നോക്കിയിരുന്നു.
നമുക്കിതുമതിയെടാ രച്ചൂട്ടാ......എന്തും പറയാനും കാണാനും ഉള്ള പൂര്ണ്ണസ്വാതന്ത്ര്യത്തിനുപ്പുറം നമുക്കൊരിക്കലും പോകേണ്ടാ.....നമുക്കിങ്ങനെ പോയാല് മതി.......അവള് അവന്റെ കവിളില് ഉമ്മവച്ചുകൊണ്ടു പറഞ്ഞു
ശരിയാണമ്മേ.....അമ്മ പറഞ്ഞതു വളരെ ശരിയാണ്... വേണ്ട....നമുക്കീ സ്വാതന്ത്ര്യവുും തമാശകളും മതി......ഞാന് അമ്മയോടങ്ങിനെ ചോദിക്കാൻ പാടില്ലായിരുന്നു.....സോറി അമ്മേ......രക്ഷിത് പറഞ്ഞു
ഇനി അമ്മയെ കളിക്കണം എന്നു തോന്നുമ്പോള് വേണമെങ്കില് ഒന്നു മാസ്റ്റര്ബേറ്റ് ചെയ്തോ.....ചിരിച്ചുുകൊണ്ടു അവനെ സാന്ത്വനപ്പെടുത്താന് അവള് പറഞ്ഞു
അങ്ങിനെയാണെങ്കില് എന്നും ഞാന് വാണം വിടേണ്ടിവരും.......അവന്
💬 Comments
View all comments