Chapter Title : അജിതയുടെ ബാംഗ്ളൂർ ജീവിതം [Joel]

തന്നെ കാണും എനിക്കുറപ്പാ......

ലിഫ്്റ്റ് ഓപ്പണ്‍ ചെയ്തപ്പോള്‍ അവന്റെ നിഗമനം ശരിയായിരുന്നു. വാതില്‍ക്കല്‍ വച്ചിരുന്ന മണിപ്ലാന്റിന് വെള്ളമൊഴിച്ചുകൊണ്ടു അന്ന കുര്യൻ അവിടെ നിന്നിരുന്നു.

എന്തുപറ്റി എന്തെങ്കിലും മറന്നോ ..... അന്ന കുര്യൻ ചോദിച്ചു

ഉം പേഴ്‌സെടുക്കാന്‍ മറന്നു ചേച്ചീ.... റൂം തുറന്നുളളില്‍ കയറുമ്പോള്‍ രക്ഷിത് പറഞ്ഞു

പെട്ടെന്ന റൂമില്‍ നിന്ന് വെളിയിലിറങ്ങി അവന്‍ റൂം ലോക്ക് ചെയ്തു ലിഫ്റ്റിലേക്ക് നടക്കുമ്പോള്‍ അന്ന കുര്യൻ അവരെ കള്ളക്കണ്ണിട്ടു നോക്കി നില്ക്കായിരുന്നു. അന്നയുടെ നോട്ടം തങ്ങളിലേക്കാണെന്നു മനസ്സിലായ രക്ഷിത് ഒട്ടും സങ്കോചം കൂടാതെ അമ്മയുടെ അരക്കെട്ടില്‍ പിടിച്ച് കമിതാക്കളെ പോലെ നടന്നു ലിഫ്റ്റിനടുത്തെത്തിയപ്പോള്‍ അന്നയെ കാണിക്കാന്‍ വേണ്ടി മനപൂര്‍വ്വം അജിതയുടെ കുണ്ടിയില്‍ അമര്‍ത്തി ഞെരിച്ചു.

എന്തു പണിയാ രച്ചൂ നീ ഈ കാണിക്കുന്നേ........അവരെന്തു വിചാരിച്ചിട്ടുണ്ടാകും.... ലിഫ്റ്റിനുള്ളില്‍ വച്ച് ഭീതിയോടെ അവള്‍ പറഞ്ഞു

അവരെന്തുവിചാരിക്കാനാ.....ഞാന്‍ അമ്മയെ കളിക്കുന്നുണ്ടെന്ന് വിചാരിക്കുന്നുണ്ടാകും......അവര്‍ അത് ഉറപ്പിച്ചോട്ടേ......രക്ഷിത് യാതൊരു കൂസലുമില്ലാതെ പറഞ്ഞു

ഇങ്ങനെ അഹങ്കാരം കാണിക്കരുത്ട്ടാ രച്ചൂ....സമൂഹത്തിനെ നമ്മള്‍ ഭയപ്പെടുകതന്നെ വേണം.... വേവലാതിയോടെ അവള്‍ പറഞ്ഞുു

ഒന്നു പോ അമ്മേ.....മറ്റുള്ളവരും ജീവിതത്തില്‍ അവരിടപെടുന്നതെന്തിനാ....എനിക്കതിഷ്ടമല്ലാ.....അവന്‍ ദേഷ്യത്തോടെ പറഞ്ഞു

രച്ചൂ …നമ്മള്‍ പേടിക്കേണ്ടത് പേടിക്കണം.. അജിത പറഞ്ഞു

അമ്മയോടു മാത്രമല്ല..എന്നോടും പലപ്പോഴും അവര്‍ അത്തരത്തില്‍ പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്.....

നിന്നോടെന്താ പറഞ്ഞത്.....

രക്ഷിതേ....അമ്മയും നീയും ബൈക്കില്‍ പോകുന്നതുകണ്ടാല്‍ അമ്മ നിന്റെ ഗേള്‍ഫ്രണ്ടാണെന്നേ തോന്നുകയുള്ളൂന്നു......അങ്ങിനെ എന്തൊക്കെയോ കുത്തു മനസ്സില്‍ വച്ചാണ് അവര്‍ പലപ്പോഴും സംസാരിക്കാറ്...അതാണ് ഞാന്‍ ഒരു ഡോസുകൊടുത്തത് ...അവന്‍ ദേഷ്യത്തോടെ പറഞ്ഞു

ഇപ്പോള്‍ അവള്‍ ഉറപ്പിച്ചിട്ടുണ്ടാകും നമ്മള്‍ തമ്മില്‍ കളി ഉണ്ടെന്ന് ....അവനെ കള്ളകണ്ണിട്ടുനോക്കി ചിരിച്ചുകൊണ്ടവള്‍ പറഞ്ഞു

ഞാന്‍ ഒരു കാര്യം പറയട്ടെ