Chapter Title : അജുവിന്‍റെ കുടുംബവും നിഷയുടെ സ്വപ്നവും [Achu Raj]

മനസിലേക്ക് ഓടി എത്തുന്നത് അവന്‍റെ മുഖമാണ് ...മകന്‍ പോയതില്‍ പിന്നെ അവന്‍ ആ വഴിക്ക് വന്നിട്ടും ഇല്ല...
തന്‍റെ ആഗ്രഹം പ്രണയമാണോ കാമമാണോ എന്നതും സീതയ്ക്ക് അറിയില്ല..ഇടയ്ക്കു തന്‍റെ ചിന്തകളെ അവള്‍ സ്വയം ശാസിക്കാറുണ്ടെങ്കിലും പക്ഷെ അവസാനം എല്ലാം ചെന്നെത്തുന്നത് പഴയ അവസ്ഥയിലേക്ക് തന്നെ ..
ചില രാത്രികളില്‍ ഉറങ്ങാതെ തന്‍റെ കൈകള്‍ അത്രയും തന്‍റെപൂറിനെയും മുല്കളെയും ഇടിച്ചുടക്കുമ്പോള്‍ കാണുന്ന മുഖം എല്ലാം അജുവിന്‍റെ ആയിരുന്നു..
സധാചാരത്തിന്റെ അതിര്‍ വരമ്പുകള ഒന്നുക്കൊണ്ട് മാത്രമാണ് അല്ലെങ്കില്‍ അജു മോനെ നിന്‍റെ ഭാരം പേറി രതി ലോകത്തിലേക്ക് പറക്കാന്‍ വെമ്പി നില്‍ക്കുന്നവാളാണ് താന്‍ എന്ന് അവനോടു പറയാമായിരുന്നു
ഒരിക്കലും നടക്കാത്ത മോഹമാണെങ്കിലും പക്ഷെ അതിനെ താലോലിച്ചു ആലോചിച്ചു സ്വയം തൃപ്തി അടഞ്ഞു സീതയുടെ ജീവിതം മുന്നോട്ടു പോയി കൊണ്ടിരുന്നു..
അജുവിന്‍റെ പതിവുകള്‍ക്കു മാറ്റങ്ങള്‍ ഇല്ലായിരുന്നു...പാടത്തെ പണി കഴിഞ്ഞു അജു വീട്ടിലേക്കു ചെന്ന് അമ്മയുണ്ടാക്കിയ ദോശ അവന്‍ ഭേഷേ ശാപ്പിട്ടു...ഇനി അല്‍പ്പം വിശ്രമം ആണ് അപ്പോള്‍ ആണ് ശാന്ത അങ്ങോട്ടേക്ക് കയറി വന്നത്..
“എന്താ അജു ഇന്ന് പാടത്തേക്കു പോയില്ലേ”
“ഇല്ല ഇപ്പൊ വന്നെ ഉള്ളു”
“ഹാ”
ശാന്ത് ചേച്ചിയോട് അവനുള്ള ഇഷ്ട്ടം അമ്മ കാരണമാണ്..അവളെ ഉള്ളു എന്നെ കേള്‍ക്കാന്‍ എന്ന് അമ്മ എപ്പോളും പറയും..ശാന്ത വരുന്നത് അമ്മക്കൊരു ആശ്വാസം ആണെന്ന് അജുവിനറിയാം...ശാന്ത പണ്ട് മുതലേ അമ്മയുമായി നല്ല ചങ്ങാത്തമാണ്‌ ..സീത ചേച്ചിയും കൂട്ടുണ്ടെങ്കിലും പക്ഷ അധികം അങ്ങനെ വരാറില്ല ഇവിടെ..
“അമ്മയെവിടെ”
“ഇവിടെ ഉണ്ട് “
അവന്‍ അകത്തേക്ക് തിരിഞ്ഞപ്പോളെക്കും നിര്‍മല അടുക്കളയില്‍ നിന്നും വന്നു...നിഷ പറഞ്ഞത് ശെരിയാണ് ഇവള്‍ക്കൊരു പ്രത്യക ഭംഗിയാണ് ശാന്ത മനസില്‍ വിചാരിച്ചു..
ശാന്ത അത്ര വലിയൊരു ചരക്കൊന്നുമല്ല അജു തീരെ ശ്രധിക്കാത്തതും അവരെ തന്നെ ആണ് ..ശാന്ത വന്നാല്‍ അജു എങ്ങോട്ടെലും ഇറങ്ങി പോകും അവരുടെ കുശല സമയത്തില്‍ ഞാന്‍ തലയിടണ്ട...അവര്‍ വന്നു പോയാല്‍ അമ്മ അല്‍പ്പ നേരത്തെങ്കിലും സന്തോഷവതിയാണ് ..
അവന്‍ പോയ ഉടനെ ശാന്ത ഉമ്മറത്തേക്ക് കയറി
‘ജോലി എല്ലാം കഴിഞ്ഞോടി”
“ആ ഏറെക്കുറെ...അലക്കനുണ്ട് അല്‍പ്പം”
‘അഭിയുടെ കാര്യം തീരുമാനിച്ചല്ലേ “
“ഹാ അവന്‍ എല്ലാം തീരുമാനിച്ചു ഞങ്ങളെ അറയിച്ചു”
നിര്‍മല എല്ലാം ശാന്തയോടു പറയും...അഭിയുടെ കല്യാണ കാര്യവും അവന്‍ പറഞ്ഞതുമെല്ലാം ഒരു നെടുവീര്‍പ്പിന്റെ അകമ്പടിയോടെ നിര്‍മല പറഞ്ഞു ..
“നീ വിഷമിക്കാതെ നിനക്ക് ദൈവം അജുവിനെ തന്നില്ലെടി”
“അത് മാത്രമാണ് എന്‍റെ ആശ്വസം”
“അല്ല