Chapter Title : അകലുമ്പോൾ അടുക്കുന്നവർ [Simona]

അസ്സലാമു അലൈക്കും ടീച്ചറെ….

ദേ പിന്നേം… ഞാൻ കൈ കൂപ്പി സ്തുതി പറഞ്ഞു….

സോറി ട്ടാ ടീച്ചറെ. ക്‌ളാസിൽ ആദ്യായി വന്നപ്പോ… ഒരു തമാശക്കാ ഞങ്ങള്.. അതാ …….. സ്മിത ടീച്ചർ ഞങ്ങളെ വഴക്കു പറഞ്ഞു… വേറെ ആരേലും പറഞ്ഞാലും സാരല്ല.. സ്മിത ടീച്ചർ ചീത്ത പറഞ്ഞാ പിന്നെ ഒരു സുഖം ഉണ്ടാവില്ല… സോറി… ഞങ്ങള് ഇനി പ്രശനം ഒന്നും ഉണ്ടാക്കില്ല….

എന്റെ ബ്രെസിയറിന്റെ ഉള്ളിൽ ഒതുക്കി പിടിച്ച മുഴുത്ത രണ്ടു വിവരങ്ങളുടെ ഒത്ത നടുഭാഗത്ത് ഉള്ളിലായി കല്ലിച്ച് നിന്നിരുന്ന അന്ത പ്രാണൻ ഉരുകി വായുവായി മാറി നെഞ്ചിൽ അങ്ങട്ടും ഇങ്ങട്ടും ആഹ്ലാദ പ്രകടനം നടത്തി.

മൊത്തം തുണിയഴിച്ച് കളഞ്ഞ് അവന്മാരുടെ മുന്നിൽ നിന്ന് വിവരോം വിദ്യാഭ്യാസോം തുള്ളിച്ച് ഡപ്പാം കുത്ത് കളിച്ചാലോ എന്ന് വരെ തോന്നി… മനസ്സ് പറഞ്ഞു.. “സിമോ… കൺട്രോൾ കൺട്രോൾ”….. ഞാൻ അടങ്ങി.

വൈകിട്ട് ഹോസ്റ്റൽ മെസ്സിലേക്ക് ഉരുട്ടി വിഴുങ്ങാൻ പോയപ്പോൾ ചപ്പാത്തി നെയ്യിൽ കുഴച്ചതാണോന്ന് തോന്നിപോയി.. കടലക്കറി മട്ടന്റെ ചാറിലാണോ ഉണ്ടാക്കിയേക്കുന്നെ… എന്തൊരു രുചി…

വെള്ളപ്പൊക്കത്തിൽ പെട്ട് ദിവസങ്ങളോളം ബ്രെഡും ബിസ്ക്കറ്റും തിന്നവൻ ചോറ് കണ്ടപോലുള്ള എന്റെ ആക്രാന്തം കണ്ട് കുക്കിന് വരെ സംശയമായി…. ഇനി ഞാനെങ്ങാൻ ചപ്പാത്തീം കൂട്ടാനും വെക്കാൻ പഠിച്ചേരിക്കൊ??

പതിവിൽ കൂടുതൽ വയറും വീർപ്പിച്ച് പെറാൻ ദിവസമടുത്ത പെൺപൂച്ചയെ പോലെ പതുങ്ങി പതുങ്ങി ഞാൻ റൂമിലെത്തി.

രാത്രി കിടക്കാൻ നേരം കുരിശ് മുത്തി കിടക്കയിലേക്ക് മലർന്ന എന്റെ തലയ്ക്കു മീതെ