Chapter Title : അകവും പുറവും 10 [ലോഹിതൻ]

നിർത്ത്.. അച്ഛാ നിർത്താൻ.. സൗമ്യയുടെ സംസാരം കേട്ട് അവൻ വീണ്ടും അടുക്കളയിലേക്ക് നോക്കി...

എനിക്ക് ആയില്ലടീ... നിന്റെ കഴപ്പ് തീർന്നോ.. അങ്ങനെ തീരാൻ വഴിയില്ലല്ലോ.. മഹാ കഴപ്പികളല്ലേ നീയും നിന്റെ അമ്മയും...

കുണ്ണയുടെ ഇട തടവില്ലാത്ത കയറ്റി ഇറക്കങ്ങളാൽ തന്റെ പൂറിനുള്ളിലെ പേശികൾ വേദനിക്കാൻ തുടങ്ങിയതോടെ സൗമ്യ പുറകിലേക്ക് കൈ നീട്ടി അയാളെ തള്ളി മാറ്റാൻ ശ്രമിച്ചു എങ്കിലും അതൊന്നും ശ്രദ്ധിക്കാതെ ഒരു യന്ത്രം പോലെ പ്രവർത്തിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു അയാൾ...

ഇപ്പോൾ അയാൾക്ക് ശുക്ലം പോകാത്തത്തിന് കാരണം മരുന്നിന്റെ ഇഫെക്ട് മാത്രമല്ല...

കഴിഞ്ഞ കുറേ നാളായി താൻ നേരിട്ട അപമാനങ്ങൾ.. അതും താൻ ആർക്കു വേണ്ടി ജീവിച്ചുവോ അവരിൽ നിന്നും നേരിട്ട അപമാനം അത്‌ മാത്രമാണ് അയാളുടെ മനസ്സിൽ

പ്രതികാരം തീ അടങ്ങിയ കനൽ പോലെ അയാളുടെ മനസ്സിൽ ജ്വലിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു...

അയാൾ നിർത്തുന്ന ലക്ഷണം ഒന്നും കാണാത്തത് കൊണ്ട് അരക്കെട്ട് വെട്ടിച്ചു കുണ്ണയെ വെളിയിൽ ചാടിച്ചിട്ട് അവൾ തറയിലേക്ക് ഇരുന്നു...

അയാൾ അവളുടെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി.. അവളുടെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞിരുന്നു...

നിനക്ക് മതിയായോടീ.. പക്ഷേ എനിക്ക് പോയില്ലല്ലോ... ങ്ങും.. നീ പോയി നിന്റെ അമ്മയെ വിളിച്ചുകൊണ്ട്വാ..

അവളുടെ പൂറ്റിലേക്ക് ഒഴിക്കുന്നതാണ് മോളെ ലോക നീതി.. ങ്ങും.. ചെന്ന് വിളിച്ചുകൊണ്ട് വാ.. നീയും കൂടെ വരണം...ങ്ങും പെട്ടന്ന്...

വിജയരാഘവൻ സൗമ്യയോട് പറയുന്നത് അന്തം വിട്ട് കേട്ടുകൊണ്ടിരുന്ന രഘു സൗമ്യ വെളിയിലേക്ക് വരുമെന്ന് മനസിലായതോടെ അവിടെ നിന്നും മാറി മുറിലേക്ക് പോയി...

ഇപ്പോൾ രക്ഷപെടാൻ അമ്മയെ വിളിക്കുകയെ രക്ഷയൊള്ളു എന്ന് മനസിലായ അവൾ അടക്കളയിൽ നിന്നും വെളിയിൽ വന്നു...

ഹാളിലേക്ക് ഇറങ്ങി ആദ്യം വെച്ച കാൽച്ചുവട് തെന്നി പോയി.. ഭിത്തിയിൽ പിടിച്ചത് കൊണ്ട് വീണില്ല..

താൻ വഴുക്കലുള്ള എന്തിലോ ചവിട്ടിയെന്നു തോന്നിയ അവൾ കാലിലേക്ക് നോക്കി...

ഇതു കണ്ടുകൊണ്ട് നിന്ന വിജയരാഘവന് പെട്ടന്ന് കാര്യം മനസിലായി..അയാൾ ഉള്ളുകൊണ്ട് പൊട്ടി പൊട്ടി ചിരിച്ചു.. എന്നിട്ട് അവളോട് പറഞ്ഞു..

നിന്റെ ശക്തിമാനും ബുദ്ധിമാനുമായ ഭർത്താവ് ഇതുവരെ ഇവിടെ നിൽക്കുകയായിരുന്നു...

ഭാര്യ അനുഭവിക്കുന്ന സുഖം കണ്ട് നീർവിതി അടഞ്ഞതിന്റെ ബാക്കിയിലാണ് നീ ഇപ്പോൾ ചവിട്ടിയത്...