Chapter Title : അകവും പുറവും 5 [ലോഹിതൻ]

ചോദിച്ചോ.. എന്നെങ്കിലും ഞാൻ ആ മുഖത്ത് നോക്കി ചോദിക്കണം എന്ന് കരുതിയ കാര്യമാണ്....

എല്ലാം ചോദിച്ചു എന്റെ ഉമ കുട്ടീ.. ഇനിയൊന്നും ചോദിക്കാനും പറയാനും ഇല്ല...

എന്നിട്ട് അവസാനം എന്ത് പറഞ്ഞാണ്‌ പിരിഞ്ഞത്...?

ഞങ്ങൾ ഇങ്ങനെയൊക്കെ ആണ് ജീവിക്കുന്നത്.. അത് അംഗീകരിച്ചു ജീവിക്കാൻ മനസുണ്ടങ്കിൽ എട്ടു മണിക്കുള്ളിൽ വീട്ടിൽ വരണം...

വന്നില്ലങ്കിൽ ഞങ്ങളെ അംഗീകരിക്കി ല്ല എന്ന് കരുതി ഉമയെ ഇളിച്ചുകൊണ്ട് ഞാൻ എന്റെ വീട്ടിലേക്ക് പോകും എന്ന് പറഞ്ഞു...

ഉമ വരില്ലേ.. എന്റെ വീട്ടിലേക്ക്...

അങ്ങേര് നമ്മളെ കണ്ടപ്പോഴേ ഞാൻ ബാഗ് റെഡിയാക്കി വെച്ചിരിക്കുവാടാ..

ഞാൻ അതു കേട്ട് അവൾക്ക് ഒരു ഉമ്മ കൊടുത്തു...

പക്ഷേ നീ പറഞ്ഞത് പോലെ വരും എന്ന് ഞാൻ കരുതുന്നില്ലടാ...

ഞാൻ സൗമ്യേ വിളിച്ചു പറഞ്ഞു കഴിഞ്ഞു ഞാൻ നിന്റെ കൂടെ അങ്ങോട്ട് വരുകയാണെന്ന്...

ആഹ്.. നോക്കാം.. ഇനിയും സമയ മുണ്ടല്ലോ എട്ടു മണിയാകാൻ...

പിന്നെ അയാൾ വരുകയാണെങ്കിൽ എങ്ങിനെ പെരുമാറണം എന്നൊരു ക്ലാസ് കൊടുത്തു ഉമക്ക്...

അതൊക്കെ ഉമ കേട്ടു എങ്കിലും ആൾ വരുമെന്ന് ഒട്ടും പ്രതീക്ഷയില്ലായിരുന്നു ഉമക്ക്...

എട്ട് ആകാൻ പത്തു മിനിട്ടുള്ളപ്പോൾ ഗേറ്റിൽ ഒരു ഓട്ടോ വന്നു നിന്നു..

ഓട്ടോയിൽ നിന്നും ഇറങ്ങുന്ന ആളെ കണ്ട് ഉമ അമ്പരന്ന് നിന്നുപോയി.. അവൾ ഒട്ടും പ്രതീക്ഷിച്ചില്ല ഇതെല്ലാം അറിഞ്ഞ ശേഷം തഹസീൽദാർ വിജയ രാഘവൻ ഇതുപോലെ തിരിച്ചു വരുമെന്ന്...

ഞാൻ ഉടൻ തന്നെ സൗമ്യേ വിളിച്ചു പറഞ്ഞു.. നമ്മൾ പറഞ്ഞപോലെ വന്നു...

അവൾക്കും വിശ്വസിക്കാൻ പ്രയാസം ആയിരുന്നു...

അപ്പോൾ അവൾ പറഞ്ഞു.. ഏതായാലും രഘുവേട്ടൻ ഇന്ന് ഇങ്ങോട്ട് പോരണ്ടാ.. അമ്മ തനിയെ അല്ലേ... അച്ഛൻ ചിലപ്പോൾ നിയത്രണം വിട്ട് വല്ലതും ചെയ്തെങ്കിലോ..

നിന്റെ അച്ഛന് നിയന്ത്രണം വിട്ടും ചെയ്യാൻ അറിഞ്ഞു കൂടാ.. നിയന്ത്രണ ത്തോടെയും ചെയ്യാൻ അറിഞ്ഞു കൂടാ...

അറിയാമായിരുന്നെങ്കിൽ ഞാൻ ഈ പാട് പെടേണ്ടി വരില്ലല്ലോ...

അയ്യേ... ആ ചെയ്ത്തിന്റെ കാര്യം അല്ല ഞാൻ പറഞ്ഞത്...

ആഹ്.. ശരി ശരി... മനസിലായി ഞാൻ വരുന്നില്ല.. ഇന്ന് എന്റെ മോൾ എന്റെ അമ്മെയെയും കെട്ടിപ്പിടിച്ചു കിടന്ന് ഉറങ്ങ്.. ഞാൻ