Chapter Title : അകവും പുറവും 11 [ലോഹിതൻ]

മിക്ക ദിവസങ്ങളിലും വിജയരാഘവന്റെ വീട്ടിൽ ഉണ്ടാകും...

പരുവം കടന്ന പ്രായത്തിൽ കിട്ടിയ സ്വാതന്ദ്ര്യവും കാമവും അമ്പികയും വിജയരാഘവനും നന്നായി തന്നെ ആസ്വദിച്ചു...

എങ്കിലും തനിക്ക് ഇപ്പോൾ തമിഴൻ തന്ന മരുന്നിന്റെ ഫലമായി കിട്ടിയ ശക്തി നഷ്ടപ്പെട്ടാൽ ഉമയും സൗമ്യയും മറ്റ് പുരുഷന്മാരെ തേടി പോയേക്കാം എന്ന ചിന്ത അയാളിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു...

തനിക്ക് രഘുവിനോട് പകയുണ്ടങ്കിലും താനോ അവനോ അല്ലാതെ മറ്റൊരു പുരുഷൻ ഈ വീട്ടിൽ കയറാനുള്ള സാഹചര്യം ഉണ്ടായിക്കൂടാ...

വിജയരാഘവൻ വളരെ ആലോചനകൾക്ക് ശേഷം ഒരു തീരുമാനത്തിൽ എത്തി...

അപ്പോഴേക്കും മാസങ്ങൾ കുറേ കടന്നുപോയിരുന്നു...

രഘു ഈ ജീവിതവുമായി ഏതാണ്ട് പൊരുത്തപ്പെട്ട അവസ്ഥയിൽ എത്തിയിരുന്നു...

അവന്റെ അമ്മ അംബികയെ വിജയരാഘവൻ എടുത്തിട്ട് ഊക്കുന്നതിൽ അവന് ഇപ്പോൾ അസഹിഷ്ണുതയൊന്നും തോന്നാറില്ല...

ഇടക്ക് അവരുടെ കൂടെ സൗമ്യയും കൂടുന്നത് അവന് ആശ്വാസം ആയി തോന്നി...ഒരു പരിധിവരെ അവളുടെ കഴപ്പും ഒതുങ്ങുന്നുണ്ട്...

ഏറ്റവും ബാധിച്ചത് ഉമയെയാണ്..

അവളുടെ മുൻപിൽ വെച്ചുപോലും അംബികയും സൗമ്യയും തന്റെ ഭർത്താവുമായി കാമകേളികൾ ആടുന്നത് കണ്ട് നെടുവീർപ്പിടേണ്ട അവസ്ഥയായിരുന്നു ഉമക്ക്...

രഘുവിന്റെ നാക്കായിരുന്നു ഉമയുടെ ആകെയുള്ള ആശ്വാസം...

കഴപ്പ് സഹിക്കാതെ വരുമ്പോൾ അവൾ മരുമകന്റെ മുഖത്ത് പൂറിട്ട് ഉരച്ചു...

ഒരു ദിവസം വിജയരാഘവൻ രഘുവിനെ വെള്ളയാംകല്ല് പാലത്തിനു സമീപം ഭാരതപ്പുഴയുടെ തീരത്തുള്ള പാർക്കിലേക്ക് വിളിച്ചു കൊണ്ടുപോയി...

അയാളുടെ ഒറ്റക്കിരുന്നു സംസാരിക്കാനായുള്ള വിളി രഘുവിനെ ചിന്താകുഴപ്പത്തിൽ ആക്കിയെങ്കിലും അവൻ അയാൾ പറഞ്ഞ സമയത്തു തന്നെ പാർക്കിൽ എത്തി...

തന്റെ മുഖത്ത് നോക്കാതെ തല കുനിച്ചുകൊണ്ട് നിൽക്കുന്ന രഘുവിനോട് അയാൾ സൗമ്യനായി സംസാരിക്കാൻ തുടങ്ങി...

രഘൂ.. നിന്റെ പ്രായത്തിലും ആരോഗ്യത്തിലും