Chapter Title : അകവും പുറവും 4 [ലോഹിതൻ]

സംസാരിക്കണം...

അവൻ എന്നെ അങ്കിൾ എന്നാണ് വിളിക്കുന്നത്.. ഒരു പതർച്ചയും ഇല്ലാതെ ഉറച്ച ശബ്ദത്തിൽ ഉള്ള സംസാരം...

മാറ്റാരും ഇങ്ങനെ ഒരു അവസ്ഥയിൽ അമ്മായി അച്ഛന്റെ മുൻപിൽ വരുമോ.. എനിക്കറിയില്ല... ഞാൻ തീർച്ചയായും വരില്ല.. നാടുവിടും അത്ര തന്നെ...

അവന്റെ പതറാതെയുള്ള നിൽപും സംസാരവും കണ്ട് ഞാൻ പറഞ്ഞു..

എനിക്ക് നീ പറയുന്നത് ഒന്നും കേൾക്കേണ്ട...

കേൾക്കണം..ഇപ്പോൾ കെട്ടില്ലങ്കിൽ പിന്നെ അത് കേൾക്കാൻ പറ്റിയില്ലെന്നു വരും...

അങ്കിൾ ഇതൊരു പ്രശനം ആക്കിയാൽ തഹസിൽ ദാരുടെ ഭാര്യയെ മരുമകൻ കേറി ഊക്കിയെന്നു നാട്ടുകാർ പറയും എന്നല്ലാതെ എനിക്കോ ഉമക്കോ ഒന്നും സംഭവിക്കില്ല...

അവൻ പറഞ്ഞത് കേട്ട് ഞാൻ നടുങ്ങിപ്പോയി..ഊക്കി എന്ന പദം എത്ര സാധാരണ മയാണ് എന്നോട് പറഞ്ഞത്...

ഇന്ന് എട്ടു മണിക്കുള്ളിൽ അങ്കിൾ വീട്ടിൽ വന്നാൽ ഞങ്ങൾ അങ്കിളിനോട്‌ ക്ഷമിക്കാം.. വന്നില്ലങ്കിൽ ഞാൻ ഉമയെ എന്റെ വീട്ടിലേക്ക് കൊണ്ടു പോകും...

നിങ്ങൾ ക്ഷമിക്കാം എന്നോ..?

നീയും അവളും അല്ലേ തെറ്റ് ചെയ്തത്.

അതിന് എന്നോട് എന്തിനാണ് ക്ഷമിക്കുന്നത്..?

അല്ലല്ലോ അങ്കിളെ... ഞാനും അല്ല ഉമയും അല്ല തെറ്റ് ചെയ്തത്..അത് അങ്കിളാണ്..

ഞാൻ..ഞാൻ എന്തു തെറ്റാണ് ചെയ്തത്..?

അങ്കിളെ നിങ്ങൾ തെറ്റേ ചെയ്തിട്ടുള്ളു..വയസാം കാലത്ത് ഉമയെ പോലൊരു എമണ്ടൻ ചരക്കിനെ ഭാര്യ ആക്കിയത് ഒന്നാമത്തെ തെറ്റ്...

അവൾക്ക് വേണ്ടപോലെ ഊക്കി കൊടുക്കാതിരുന്നത് അടുത്ത തെറ്റ്..

അവരുടെ ശരീരം പ്ലാസ്റ്റിക് കൊണ്ടുണ്ടാക്കിയതല്ലല്ലോ...

മഞ്ജയും മാംസവും തന്നെ അല്ലേ.. അപ്പോൾ വികാരവും വിചാരവും ഒക്കെ കാണുമേ... അതൊന്നും ഓർക്കാതെ കണ്ണടച്ച് നടന്നത് തെറ്റല്ലേ അങ്കിളെ...

അങ്കിളിനു തൂറാനോ മുള്ളാനോ മുട്ടിയാൽ എത്ര