Chapter Title : അലിഞ്ഞ പോയ നിമിഷം 2 [നിമിഷ പി.സ്.]

ആ ചെറിയ ചായ്‌പിലെ വെട്ടം ഞാനാണല്ലോ ഓഫ് ആക്കിയത്..
ഞാൻ മെല്ലെ അങ്ങോട്ടു നടന്നു..
ഒരു അരികിൽ നിന്നു ചായ്പ് മുറിയുടെ കമ്പി ജനാലയുടെ അടുത്തു നിന്നു മെല്ലെ ഞാൻ നോക്കി.

ഞാൻ ഞെട്ടി.എന്റെ കാലുകൾ തളർന്നു..
എന്റെ കണ്ണുകളിൽ ഇരുട്ടു കേറി...
കൈലി മുണ്ടെടുത്തു പ്രഭാകരൻ തറയിൽ കിടക്കുന്നു.. എന്റെ അമ്മ പ്രഭാകരന്റെ ഞെഞ്ചത് കിടന്നു അയാളുടെ കാട് പോലെ പൂടയുള്ള ഞെഞ്ചിൽ തടവുന്നു..അമ്മയ്ക്ക് അടിപ്പാവാടയും ബ്ലൊസും മാത്രം..
ഞാൻ ഷോക്കേറ്റ പോലെ കുറച്ചു നേരം നിന്നു.അമ്മയോട് എനിക്ക് ഭയങ്കര ദേഷ്യം തോന്നി.. ഞാൻ വെറുക്കുന്ന ആളുമായി 'അമ്മ... ഛേ...

ഞാൻ അവിടെ നിന്നു പോരണം എന്നു കരുതി തിരിഞ്ഞപ്പോൾ അവർ എന്തോ സംസാരിക്കുന്നു.ഞാൻ അമ്മയോടുള്ള തികഞ്ഞ വെറുപ്പോടെ ഞാൻ അങ്ങോട്ട് നോക്കി...
'അമ്മ :"പെങ്കൊച്ചു ഉറങ്ങുവാ.. വല്ലോം നടക്കുമെങ്കിൽ വേഗമാകട്ടെ.."
പ്രഭാകരൻ : "എന്താ വിന്തുജെ.. നീ അടങ്ങു പെണ്ണേ..വീട്ടിലുള്ളതിനു ഒരു കളി കൊടുത്തിട്ടാ ഞാൻ വന്നത്.."
'അമ്മ :"ഓഹോ എന്നാ എന്നെ വിട്ടെ ഞാൻ പോട്ടെ"
പ്രഭാകരൻ :" അടങ്ങെടി പെണ്ണേ നിന്നെപ്പോലെ പത്തെണ്ണതിനുള്ളതു ഇനിയും ഉണ്ട്"
'അമ്മ: " കണ്ണി കണ്ട ഗുളിക ഒക്കെ കഴിച്ചാട്ടയിരിക്കും വരവ്?
പ്രഭാകരൻ :" എന്തായാലെന്താ നിന്റെ കാര്യം നടന്നാ പോരെ"

പ്രഭാകരൻ അമ്മയുടെ വലിയ മുലകൾ ഞെക്കാൻ തുടങ്ങി.. അമ്മയുടെ മുഖഭാവം ശൃംഗാരം കാണിക്കാൻ തുടങ്ങി..
പ്രഭാകരൻ :"ആരെക്കളിച്ചാലും നിന്റെ ഈ മൊല
കണ്ടാ പിന്നേം പൊങ്ങുമെഡി"
'അമ്മ :" നീ പണിതല്ലേ ഇതു മുപ്പത്തെട്ട് ഡി ആക്കിയത്...
പ്രഭാകരൻ പൊട്ടിച്ചിരിച്ചു.
'അമ്മ :