Chapter Title : അലിഞ്ഞ പോയ നിമിഷം 3 [നിമിഷ പി.സ്.]

കൊണ്ട പോലെ വീടിന്റെ പിറകിലോട്ട നടന്നു .. ചേച്ചി വല്യ തൂമ്പ പണിക്കാരപ്പോലെ തോർത്തു കൊണ്ടു മുഖത്തെ വിയർപ്പൊക്കെ ഒപ്പി നിൽക്കുവാണു.
രമ്യേച്ചി :എന്താണ് കുട്ടാ ഒരു ആലോചന?
ഞാൻ :"ഒന്നുമില്ല"

അപ്പുമോനെ ഞാൻ താഴെ ഇറക്കി..
ഞാൻ:ചേച്ചി ഞാൻ ഒന്ന് വീട്ടി പോട്ടെ..
രമ്യേച്ചി: ഇപ്പൊ വന്നേല്ലേ ഉള്ളു..?ചേട്ടൻ ഉള്ളത് കൊണ്ടായിരിക്കും അല്ലെ..
ഞാൻ തലയാട്ടി..ഞാൻ വെറുതെ ചേച്ചിയുടെ കണ്ണുകളോട്ട് നോക്കി.. ചേച്ചി ഇമ ചിമ്മാതെ എന്നെ നോക്കുവാണ്...ചേച്ചിക്ക് എങ്ങെനെ ഒത്തിരി ഇഷ്ടമാണ് എന്നു തോന്നുന്നു.
ഞാൻ തിരിഞ്ഞു നടന്നു..

ഒന്നും മിണ്ടാതെ..ഫോണിൽ വന കൂട്ടുകാരുടെ കോളുകളോ മെസ്സേജുകളോ ഒന്നും ഞാൻ നോക്കിയില്ല..
അയാൾ പറഞ്ഞതു ചെവിയിൽ മുഴങ്ങിക്കൊണ്ടിരുന്നു..

ഞാൻ എന്റെ മുറിയിൽ കയറി വാതിലടച്ചു..ഞാൻ ഒരു തോർത്തു മുണ്ടുമെടുത്തു ബാത്റൂമിലോട്ടു കയറി.
കുറെ നേരം ഷവറിന്റെ അടിയിൽ നിന്നു.
ശരീരത്തിലൂടെ തണുത്ത വെള്ളം ഊർന്നിറങ്ങുന്നു. അയാൾ
പറഞ്ഞതു പോലെ ചെയ്താൽ എല്ലാ പ്രശ്നങ്ങളും തീരുമോ??
കുളി കഴിഞ്ഞു ഞാൻ ജനലിലൂടെ നോക്കി.. താഴെ പത്രം ഇടുന്ന ചെക്കനുമായി അമ്മ എന്തൊ സംസാരിക്കുന്നു.
എന്താണാവോ....

അത്താഴം കഴിക്കാനിരുന്നപ്പോൾ എനിക്കിഷ്ടമുള്ള അച്ചിങ്ങാ ഉലത്തിയതും
മോര് കാളനും ആയിരുന്നു.. പക്ഷെ എനിക്ക് കഴിക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല..
'അമ്മ ചോദിച്ചു ."നിനക്ക് എന്താ പറ്റിയത്?
നീ ഭക്ഷണമൊന്നും കഴിക്കുന്നില്ലലോ..
ഒന്നുമില്ല "ഞാൻ പറഞ്ഞു."

ഞാറാഴ്ച ആയി..ഞാൻ പടിഞ്ഞാറേ ജനലിലൂടെ ചേച്ചിയുടെ വീട്ടിലോട്ടു നോക്കിക്കൊണ്ടിരുന്നു..
ഇന്ന് പ്രഭാകരൻ ചേട്ടൻ വീട്ടിലുള്ള ദിവസമാണ്.
ഞാൻ ചില തീരുമാനങ്ങൾ എടുത്തിരുന്നു.
ചേച്ചി വേറെ എന്തെങ്കിലും പണിയിലോട്ടു ശ്രദ്ധ മാറുമ്പോൾ വേണം അയാളുമായി സംസാരിക്കാൻ..
അയാളെ അടിച്ചു തോൽപിക്കാൻ കായികമായി ശക്തിയില്ല.എന്റെ അമ്മയുമായി അയൽക്കുള്ള മറ്റു ആളുകൾ അറിഞ്ഞാൽ എനിക്കും അമ്മയ്ക്കും നാണക്കേട് ആകും.
രമ്യ ചേച്ചി വല്ല കടും കയ്യും.
ചേച്ചിയുടെ കുടുംബ ജീവിതം രക്ഷപ്പെടാനും,
എല്ലാ പ്രശ്നങ്ങളും തീർക്കാനും ഞാൻ ഒരേ ഒരു വഴി മാത്രേ കണ്ടുള്ളൂ....

ഞാൻ ജനലിലൂടെ നോക്കി കൊണ്ടിരുന്നു..
അതാ ചേച്ചി ഒരു കെട്ടു തുണിയുമായി പിറക് വശത്തെ അലക്കു കല്ലിലോട്ടു പോകുന്നു.ഇതു തന്നെ അവസരം.
ഞാൻ മുറിയിൽ നിന്നറങ്ങി.സ്റ്റെപ്പുകൾ വഴി