Chapter Title : അളിയൻ ആള് പുലിയാ 2 [ജി.കെ]

"ചുണ്ടുകൾ കൊണ്ട് അവളുടെ ചുണ്ടുകളിലേക്ക് അടുപ്പിച്ചപ്പോൾ......പോ...മനുഷ്യാ......സമയവും കാലവുമാവട്ടെ......രാത്രിയിൽ ഒരുമിച്ചല്ലേ ഇന്ന് കിടക്കുന്നത്....എനിക്കും കിട്ടിയിട്ട് ഒത്തിരി ദിവസമായി....ഇന്ന് നമുക്ക് പൊളിക്കണം ഇക്കാ.....

"ഊം എന്ന് മൂളികൊണ്ട് അവളുടെ മുലയിൽ ഞെക്കിയതും ആലിയ ചേട്ടത്തിയുടെ എൻട്രിയും ഒരുമിച്ചായിരുന്നു.....എന്റെ മുണ്ടിനു മുകളിലൂടെ ആ കണ്ണുകൾ പാഞ്ഞോ എന്നൊരു സംശയം....പോരാത്തതിന് മൂലക്ക് ഞെക്കുന്നതും കണ്ടു......പെട്ടെന്ന് ഞങ്ങൾ വിട്ടുമാറി......

ചേട്ടത്തി തിരികെ നടന്നു പോയപ്പോൾ നൈമ ...."ഇത്താത്ത കണ്ടുകാണും എന്ന് പറഞ്ഞു എന്റെ നെഞ്ചിലൊരിടി......

"ആഹ്....കണ്ടെങ്കിലെന്താ....അവർ ഇതേപോലെ പിടിച്ചിട്ടും വലിച്ചിട്ടുമല്ലേ രണ്ടെണ്ണം ഉണ്ടായത്.....ഞാൻ പറഞ്ഞു ചിരിച്ചു....

"ഇന്നെല്ലാ കൊതിയും തീർക്കുന്നുണ്ടെടാ കൊതിയാ എന്നും പറഞ്ഞു കവിളിൽ ഒരുമ്മ നൽകിയിട്ട് അവൾ അടുക്കളയിലേക്ക് പോയി.....

ഞാൻ ഹാളിൽ വരുമ്പോൾ ഫാറൂഖിക്ക ഹാളിൽ ഉണ്ട്.....ആ പഴയ ഉദാസീനത മാറിയത് പോലെ.....

ഞങ്ങൾ വീണ്ടുമിരുന്നു ഓരോ കാര്യങ്ങൾ പറഞ്ഞു.....അപ്പോഴേക്കും അമ്മായിയും അഷീമായും വന്നു ഹാളിൽ ഇരുന്നു.....

"അഷീമ ,ഇത്താത്തമാരേന്തിയെ ? ഞാൻ തിരക്കി...രണ്ടും കിച്ചനിലുണ്ട്......ഇക്കയെ തീറ്റിച്ചു കൊല്ലാനുള്ള പുറപ്പാടാ......അവൾ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു.....

ഞാൻ ഒന്ന് നോക്കിയിട്ട് വരട്ടെ എന്നുപറഞ്ഞു അടുക്കളയിലേക്ക് ചെല്ലുമ്പോൾ ചേട്ടത്തിയും അനിയത്തിയും തകൃതിയായ പാചകത്തിൽ....ഒപ്പം ചേട്ടത്തി വക കമന്റ്....ഇവിടെ പ്രായം തികഞ്ഞ ഒരു പെങ്കൊച്ചുണ്ട്......ഈ വലിയും പിടിയുമൊക്കെ രാത്രിയാകുമ്പോൾ നടത്തിയാൽ മതി കേട്ടോ...പെണ്ണെ.....

"ഒന്ന് പോ...ഇത്താത്ത.....നൈമ ചിരിച്ചു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു....എല്ലാം കണ്ടു അല്ലെ.....

"എല്ലാം കണ്ടില്ല കാണണമെന്നുണ്ടായിരുന്നു.....മുന വച്ചതുപോലെ ചേട്ടത്തി പറഞ്ഞു ചിരിച്ചു.....എന്റെ മനസ്സിൽ മുണ്ടിനു മുകളിൽ കണ്ണ് പായിച്ച ചേട്ടത്തിയുടെ മുഖം ഓർമ്മ വന്നു....... സമയം കാട്ടുകുതിരയെപോലെ പായാതെ ഒച്ചിനെപ്പോലെ ഇഴഞ്ഞു....പുള്ളകൾ തകർത്തു തിമിർത്തു കളി തന്നെ....എന്റെ മനസ്സിൽ ചേട്ടത്തിയുടെ മുഖം തെളിഞ്ഞങ്ങനെ നിൽക്കുന്നു....ഞാൻ ചേട്ടത്തിയെ നോക്കുമ്പോൾ ചേട്ടത്തിക്കെന്നെ നോക്കാൻ ഒരു മടിയുള്ളതുപോലെ......ഇതൊന്നുമറിയാതെ ഫാറുഖിക്ക ഞങ്ങളുടെ സംസാരത്തിൽ ലയിച്ചിരുന്നു.....

"എന്നാൽ അരിപ്പത്തിരിയും കോഴിക്കറിയുമെടുക്കാം.....ചേട്ടത്തിയുടെ മുത്തുമണി ചിതറുന്ന പോലുള്ള ശബ്ദം....

"എന്താ ആലിയ ഇത്....സമയം ഏഴരയല്ലേ ആയുള്ളൂ.....ബാരിക്ക് വിശപ്പായി കാണില്ല......ഫാറൂഖിക്ക ഇടയിൽ കയറി പറഞ്ഞു....

"ആര് പറഞ്ഞു അനിയന് വിശപ്പായില്ല എന്ന്.....ആ കന്നുകണ്ടാലറിയില്ലേ നന്നായി വിശന്നിരിക്കുകയാണെന്നു......കുറച്ചു ദിവസമായി നല്ലതുപോലെ വലതും കഴിച്ചിട്ടെന്ന്.....അർഥം വച്ച് പറഞ്ഞുകൊണ്ട് ചേട്ടത്തി അടുത്ത് നിന്ന നയ്മയുടെ കയ്യിൽ ഒന്ന് നുള്ളി....

"സ്സ്......അവൾ ഒന്ന് പുളഞ്ഞു......

എന്നാൽ പിന്നെ എടുത്തോ......അത് തന്നെയുമല്ല നാളെ മാമയും സുനീറും എത്തുമ്പോഴേക്കും ഇത്രയും എണ്ണം റെഡിയാവണ്ടേ......ഫാറൂഖിക്ക പറഞ്ഞു....

"അതും ശരിയാ.....മാമി ഏറ്റു പിടിച്ചു.....വല്ലതും കഴിച്ചോണ്ട് നേരത്തെ കയറി കിടക്കാം......എല്ലാവരും ആഹാരം കഴിക്കാനിരുന്നു.....ചേട്ടത്തി ഏഴെട്ടു അരിപ്പത്തിരി പാത്രത്തിലേക്കിട്ടു....

"അയ്യോ.....ഇത്രയും വേണ്ടാ.....

"അതെങ്ങനാ ശരിയാവുക