Chapter Title : അളിയൻ ആള് പുലിയാ 20 [ജി.കെ]

"ഒന്നുമില്ലേ..... "ഇക്കയ്ക്ക് നൂറായുസ്സാണ്......ഞാൻ സത്യം പറഞ്ഞാൽ ഇക്കയുടെ കാര്യം ബസിൽ വച്ചാലോചിച്ചതേ ഉള്ളൂ..... "സത്യം..... "ഊം.....ഓഫീസിൽ എത്തി ഇക്ക...ഞാൻ അയക്കാൻ പറ്റിയാലും ഇല്ലെങ്കിലും ഇക്കയെ വിളിക്കാം...... "ഒകെ.... പ്രതിഭ ഓഫീസിൽ എത്തിയപ്പോഴേക്കും ഫീൽഡ് സ്റ്റാഫിന്റെ മീറ്റിംഗ് പകുതിയോളം ആയി.....അവൾ ഡോറിൽ ക്‌നോക്ക് ചെയ്തു അകത്തുകയറി..... മാർക്കറ്റിംഗ് ഹെഡ് അവളെ കളിയാക്കുന്ന തരത്തിൽ പറഞ്ഞു..."ആസ് യൂഷ്വൽ .....ഇന്നെന്താണാവോ പുതിയ റീസൺ.....എല്ലാവരും അവളുടെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി..... "സോറി സാർ...ബസ് കിട്ടാൻ അല്പം വൈകി..... "കൈനകരിയിൽ നിന്നും തിരുവല്ലക്ക് ബസിനു ക്ഷാമമുണ്ടോ......എനിവെയ് പ്രതിഭ ഈ കഴിഞ്ഞ മാസത്തെ ബിസിനസ്സ് ടോപ്പർ ആയതു കൊണ്ട് മാത്രം ഞാൻ ഒന്നും പറയുന്നില്ല.....ഇന്ന് പതിനഞ്ചു ആയി....ഈ മാസം നൾ ആണ് കോളം...അതറിയാമല്ലോ..... "അറിയാം സാർ...ഇന്ന് ഒരു ക്ലയന്റിനെ കാണാം എന്നേറ്റിട്ടുണ്ട്.....ഒരു മണിക്കൂർ കഴിഞ്ഞിട്ട്.....എടത്വായിൽ വച്ച് കാണാം എന്നാണു പറഞ്ഞിരിക്കുന്നത്.....അവൾ ഒരു വായിൽ വന്ന കള്ളം അപ്പോൾ കാച്ചി..... "ഒകെ ഗ്രേറ്റ്..... മീറ്റിംഗ് എല്ലാം കഴിഞ്ഞു......അവൾ തന്റെ ലെഡ്ജറിൽ ഫീൽഡ് എന്ന കോളത്തിൽ എടത്വ എന്ന് എഴുതിയിട്ട് ഇറങ്ങി......ആരുടെയെല്ലാം വായിലിരിക്കുന്ന പരിഹാസത്തിനു ഇരയാകണം ഈശ്വരാ.....അവൾ മനസാ വിളിച്ചു പോയി.....പ്രതിഭ ആദ്യം കിട്ടിയ ചങ്ങനാശ്ശേരി ബസിൽ കയറി ഇരുന്നു...ബാരിയെ വിളിച്ചു..... "ഇക്കാ..ഞാൻ വീട്ടിലോട്ടു പോകുകയാണ്......അവിടെ എത്തിയിട്ട് വാട്സാപ്പ് ചെയ്യാം..... "ഒകെ....ഒരു ആറുമാസം കഴിഞ്ഞിട്ട് നമ്മുക്ക് കാണാം..... "ഊം ഇക്ക....അവൾ ഫോൺ വച്ച്....ആറുമാസം കഴിഞ്ഞു എന്തിനായിരിക്കും കാണണമെന്ന് പറഞ്ഞത്.....അല്ലെങ്കിൽ തന്നെ കണ്ടാലെന്താ.....വൈശാഖ് ഏട്ടന് അടുത്ത മാസത്തോടെ പോകാൻ പറ്റിയാൽ പിന്നെ താനൊറ്റക്കല്ലേ.....അപ്പോൾ അഞ്ചുമാസം കഴിഞ്ഞു തന്നെ ഇവിടെ വന്നു കാണാമെന്നാണോ ഇക്ക പറഞ്ഞത്.....അവളുടെ പൂറിൽ ഒരു തരിപ്പനുഭവപ്പെട്ടപ്പോൾ ബസ് ചങ്ങനാശ്ശേരിയിലേക്കു എടുത്തു......

രാവിലെ പ്രതിഭ ഇറങ്ങുമ്പോൾ കട്ടിലിൽ കിടക്കുകയായിരുന്ന വൈശാഖൻ പുതപ്പ് ഒന്ന് കൂടി തലവഴിയെ ഇട്ടു കൊണ്ട് ഏറു കണ്ണിട്ടു നോക്കി......അവൾ ബാഗിൽ കൈയിട്ടു കാശ് തപ്പുന്നത് കണ്ടപ്പോൾ വീണ്ടും അവൻ ഉറക്കം നടിച്ചു.... "ഭാഗ്യം അഞ്ഞൂറ് രൂപയെങ്കിലും ബാക്കി ഇട്ടിരുന്നല്ലോ....അത് മതി...പ്രതിഭ പിറുപിറുക്കുന്നു......അവൾ കുളിക്കാൻ കയറിയ തക്കം നോക്കിയാണ് ആയിരത്തിയഞ്ഞൂറു പൊക്കിയത്...... "എന്തായാലും രാവിലെ എഴുന്നേറ്റു നോക്കുന്നിടം വരെ രണ്ടായിരവും ഉണ്ടായിരുന്നു...അരമണിക്കൂറിൽ ആയിരത്തിഅഞ്ഞൂറു ആവിയായോ എന്തോ.....ദേ വൈശാകേട്ടാ...മര്യാദക്ക് പൈസ എടുത്തേ..... "അവൻ കണ്ണുകൾ ഇറുക്കിയടച്ചു ജട്ടിക്കുള്ളിൽ തിരുകിയ പൈസ അവളെന്തായാലും എടുക്കാൻ പോകുന്നില്ല എന്ന ധൈര്യത്തിൽ തന്നെ കിടന്നു.....അവൾ കുലുക്കിയിട്ടു പോലും അവൻ ഉറക്കം നടിച്ചതല്ലാതെ ഉണർന്നില്ല...... "നാശം പിടിക്കാൻ എന്നും പിറുപിറുത്തു കൊണ്ട് അവൾ ഇറങ്ങി പോകുന്നത് കണ്ടു വൈശാഖൻ