Chapter Title : അളിയൻ ആള് പുലിയാ 21 [ജി.കെ]

തമ്മിൽ വണ്ടി എഴുതുന്നത് വരെ യാതൊരു ബന്ധവുമില്ല....അപ്പോഴേക്കും ആലിയ മാക്സിയും ഊരിമാറ്റിയിരുന്നു.....കറുത്ത ബ്രായിലും ഇളം തവിട്ടു നിറത്തിലുമുള്ള അടിപ്പാവാടയിൽ നിന്ന ആലിയയുടെ നേർക്ക് കൈ നീട്ടി അസ്‍ലം ആലിയയുടെ അരക്കെട്ടിൽ പിടിച്ചു.....

"പെണ്ണുറങ്ങികാണുമോ?അസ്‌ലം ചോദിച്ചു....

ഫാരിക്ക് തിരിഞ്ഞും മറിഞ്ഞും കിടന്നിട്ടു ഉറക്കം വന്നില്ല....എങ്ങനെയെങ്കിലും സമയം പോയിരുന്നെങ്കിൽ....കോച്ചായെ കണ്ടു സംസാരിക്കായിരുന്നു.....എന്തായാലും ടേബിൾ ലാമ്പിനരികിൽ അവൾ ഇരുപ്പുറപ്പിച്ചുകൊണ്ടു മൊബൈലിൽ കളിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു.....ഇടക്ക് അവൾക്കൊരു ദാഹം പോലെ....അവൾ ബെഡിനരികിലുള്ള ചെറിയ ടെമ്പിളിലേക്ക് നോക്കി.....പണ്ടാരം വെള്ളമെടുത്തുവെക്കുവാനും മറന്നു.....ഫാരി ശബ്ദമുണ്ടാക്കാതെ ഡോർ തുറന്നു പുറത്തേക്കിറങ്ങി.....അടുക്കളയിലേക്കു ചെന്ന് ഫ്രിഡ്ജ് തുറന്നിട്ട് ഹാളിലേക്ക് നോക്കി....കൊച്ച ഉണർന്നോ എന്നറിയാനായിരുന്നു ഫാരി നോക്കിയത്......സെറ്റിയിൽ കോച്ചായെ കാണാതായപ്പോൾ അവൾ കരുതി ടോയ്‌ലെറ്റിൽ പോയതാകും എന്ന്....അവൾ തണുത്ത വെള്ളം കുടിച്ചിട്ട് ഹാളിലേക്ക് ചെന്ന് അപ്പോൾ ഉമ്മയുടെ മുറിയിൽ നിന്നും സീൽക്കാര ശബ്ദങ്ങൾ പുറത്തേക്കു വരുന്നു...അവളുടെ കാലുകൾ അങ്ങോട്ടേക്ക് ചലിച്ചു.....കതകടച്ചിട്ടില്ല...ആഹ്...സ്.....സ്സ്.......എന്ന ശബ്ദം....അതെ ഉമ്മയുടേത് തന്നെ.....അവൾ ചാരിയ വാതിലിൽ കൂടി അകത്തേക്ക് നോക്കി...ഒന്ന് വ്യക്തമല്ല....ഒരു രൂപം അഴിച്ചിട്ട മുടിയുമായി ഇരുന്നൂറഞ്ഞു തുള്ളുന്നു.....

അടിയിൽ ഒരു രൂപം മലർന്നു കിടക്കുന്നു....."മതി ചേട്ടത്തി....മതി...നിർത്ത്....നിർത്തു....അടിയിൽ കിടക്കുന്ന രൂപം പറയുന്നു...അതെ അത് അസ്‌ലം കൊച്ചയാണ്.....

അവർ രതിക്രീഡയിലാറാടുന്നു......തന്റെ ഉമ്മി തന്നെയാണോ എന്ന് വരെ ഫാരി സംശയിച്ചു.....കുറെ കഴിഞ്ഞപ്പോൾ വെട്ടിയിട്ട വാഴപോലെ ആ രൂപം കട്ടിലിലേക്ക് വീഴുന്നു....കൊച്ചായുടെ പതിഞ്ഞ ശബ്ദം....മനുഷ്യന്റെ ഞരമ്പെല്ലാം പൊട്ടി വലിഞ്ഞെന്നാ തോന്നുന്നത്....

"പിന്നെ....മനുഷ്യനെ ഇളക്കി നിർത്തിയിട്ടു സ്വന്തം കാര്യം കഴിഞ്ഞു കിടക്കാൻ പോയതല്ലേ.....അപ്പം ഇത്തിരി സഹിച്ചോ.....ഉമ്മയുടെ ചിരിച്ചുകൊണ്ടുള്ള മറുപടി....അവൾ പെട്ടെന്ന് തന്നെ പിന്നോട്ട് മാറി ശ്വാസം വലിച്ചു വിട്ടു....എന്നിട്ടു റൂമിൽ കയറി കതകടച്ചു.....അവൾക്കു കണ്ടതൊന്നും വിശ്വസിക്കാനായില്ല.....വാപ്പി മരിച്ചിട്ടു ദിവസങ്ങളോളം ആയിട്ടില്ല....അതിനു മുമ്പ് തന്നെ അവൾക്കോർത്തപ്പോൾ വിഷമവും സങ്കടവും എല്ലാം വന്നു......അവൾ വിതുമ്പി കരഞ്ഞു.....മൊബൈലിലേക്ക് നോക്കി സമയം പന്ത്രണ്ടേകാല്.....സമയവും പോകുന്നില്ലല്ലോ ...അവൾ മനസ്സിൽ ഓർത്തു.....ഒരു പതിഞ്ഞ കാലടി ശബ്ദം തന്റെ ഡോറിനടുത്തു വന്നു പോകുന്നതവൾ അറിഞ്ഞു....ഉമ്മയായിരിക്കും താനുറങ്ങിയോ എന്നറിയാനുള്ള വരവ്.....എന്തായാലും കയറിയത് കാര്യമായി...അവൾ മനസ്സിലോർത്തു...ഒപ്പം മുമ്പേ കണ്ട രൂപങ്ങൾ അവളുടെ മനസ്സിൽ വീണ്ടും വീണ്ടും ഓടിയെത്തി......അവൾ കട്ടിലിലേക്ക് നോക്കി....ഒന്നുമറിയാതെ ഉറങ്ങുന്ന തന്റെ അനിയൻ അല്ലു.....അവളുടെ മനസ്സിൽ എന്തെക്കെയോ വികാരം അണപൊട്ടി.....ഇപ്പോൾ തന്റെ