Chapter Title : അളിയൻ ആള് പുലിയാ 27 [ജി.കെ]

തോന്നിയില്ല.....

പടച്ചോനെ ആരും ഇല്ലേ....."നസി നയ്മയെ നോക്കി പറഞ്ഞു.....

"നീ വിളിച്ചു പറഞ്ഞില്ലായിരുന്നോ.....നസി.....

"ഇല്ല ഇത്തി.....വാ താക്കോൽ ആ ഫ്ലേവർ വയസിൽ കാണും.....അവൾ നയ്മയെയും കൂട്ടി മുന്നോട്ടു നടന്നു ഫ്ലേവർ വയസിൽ നിന്നും താക്കോൽ എടുത്തു കതകു തുറന്നു.....ഇത്തി ഇരിക്ക്.....ഞാൻ അപ്പുറത്തു ലത്തീഫ് കൊച്ചാപ്പ താമസമുണ്ട്..അവിടെ ഒന്ന് പോയിട്ട് ഇപ്പോൾ വരാം.....അപ്പോഴേക്കും അത്തായും അമ്മയും എത്തുമായിരിക്കും.....നൈമ അകത്തിരുന്നു...നസി പുറത്തേക്ക് വന്നിട്ട് തിരിഞ്ഞു നോക്കി...ഷബീർ പുറത്തു നിൽപ്പുണ്ടായിരുന്നു.....അവന്റെ അരികിൽ വന്നു അവൾ ശബ്ദം താഴ്ത്തി പറഞ്ഞു...."ദേ...ആളിനെ ഞാൻ ഒറ്റക്കാക്കി തന്നിട്ടുണ്ട്....എനിക്കറിയാരുന്നു അത്തയും അമ്മയും ഇല്ലാ എന്നുള്ളത്.....അവർ രണ്ടു മണികഴിഞ്ഞേ വരൂ.....ഒരു കല്യാണത്തിന് പോയിരിക്കുകയാ.....പോയി മുട്ടിക്കൊ.....കാര്യം കഴിയുമ്പോഴേക്കും ഞാനിങ്ങെത്താം.....അത് കഴിഞ്ഞിട്ട് എന്നെ ഒന്ന് കാണണം....കേട്ടോ.....

"നസി പറഞ്ഞിട്ടുണ്ടോ ചേട്ടത്തിയോട്.....ഷബീർ തിരക്കി....

"അയ്യോ...ഞാൻ എങ്ങും പറഞ്ഞില്ല.....

"പിന്നെങ്ങനെയാ......

"മുട്ടി നോക്ക്.....ഇപ്പോഴാകുംപോൾ ഒറ്റക്കല്ലേ ഉള്ളൂ.....അതും പറഞ്ഞു നസി ഗേറ്റു തുറന്നു പുറത്തേക്കിറങ്ങി......

ഷബീർ രണ്ടും കൽപ്പിച്ചു അകത്തേക്ക് ചെന്ന്......

"ആഹ് വന്നോ.....ഞാൻ കരുതി പുറത്തു തന്നെ നിൽക്കുകായാണെന്നു.....

"ചേട്ടത്തി...ഞാൻ പറഞ്ഞ കാര്യം നടക്കുവോ...ഒരൊറ്റ പ്രാവശ്യം......

"എനിക്കറിയാരുന്നു എന്നെ ഇങ്ങോട്ടു ക്ഷണിച്ചതിന്റെ ഉദ്ദേശം....അവൾ പറഞ്ഞില്ലെങ്കിലും അനവസരത്തിലുള്ള അവളുടെ കൊച്ചാപ്പയുടെ വീട്ടിൽ പോക്കും രണ്ടു പേരുടെയും മാറി നിന്നുള്ള സംസാരവും ഒക്കെ....മനസ്സിലായി.....അവൾക്കിട്ടു ചാമ്പിയോ അനിയൻ....നൈമ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് ചോദിച്ചു.....അനിയൻ ആ കതക് അടച്ചേ...അവന്റെ സന്തോഷത്തിനു അതിരില്ലായിരുന്നു......അവൻ കതകടച്ചു........

പത്തുമിനിറ്റ് കഴിഞ്ഞപ്പോൾ വിളറി വെളുത്ത മുഖവുമായി ഷബീർ ഇറങ്ങി വന്നു.....നൈമ അവനെ ഒന്ന് സൂക്ഷിച്ചു നോക്കി ചിരിച്ചുകൊണ്ട് ഫോണെടുത്തു നാസിയെ വിളിച്ചു.....

"മോളിങ്‌ പോരെ.....നൈമ ഇത്തി ഓണം കുറെ ഉണ്ടതാ........എന്നിട്ടു ഫോൺ കട്ട് ചെയ്തു.....

അഞ്ചു മിനിറ്റ് കഴിഞ്ഞപ്പോൾ നസി വന്നു...വിളറി വെളുത്ത മുഖവുമായി കാറിൽ ഇരിക്കുന്ന ഷബീറിനെ നോക്കി.....അവൾ നയ്മയെയും.....ഒരു ഭാവ വിത്യാസവുമില്ലാതെ നൈമ അവളെ നോക്കി ചിരിച്ചു....

വല്ലതും കഴിക്കാനെടുക്കുന്നെങ്കിൽ രണ്ടു പേർക്കെടുത്താൽ മതി...അനിയന്റെ വയറു നിറഞ്ഞിരിക്കുകയാ.......അവൾ ചിരിച്ചു.....ആ ചിരി തനിക്കു അല്പം സുഖം പകർന്നെങ്കിലും ആ ആശ്വാസത്തിന് മുകളിലും നൈമ ചേട്ടത്തി തന്നോട് പറഞ്ഞ വാക്കുകൾ ഷബീറിന്റെ കാതിൽ ഉരുണ്ടു കൂടി....."എന്റെ ഇക്കാടെ കൊച്ചിന് അനിയനെ വാപ്പന്നു വിളിക്കണമല്ലോ എന്ന്......

***************************************************************************

നേരം പുലർന്നപ്പോൾ ഞാൻ