Chapter Title : അളിയൻ ആള് പുലിയാ 4 [ജി.കെ]

ഒന്ന് കാണട്ടെ.....

"ഇല്ല....ഞാൻ ഗ്യാലറി ഓപ്പൺ ചെയ്തു സുനൈനക്ക് നേരെ നീട്ടിയിട്ട്....പറഞ്ഞു...ഡോക്ടറെ ഒന്ന് കയറികാണട്ടേ.....നീ ഇവിടെ തന്നെ കാണണം....ആരെങ്കിലും വിളിച്ചാൽ ഞാൻ ഡോക്ടറുടെ അടുത്താണെന്നു പറയുക.....

"ശരി ഇക്കാ....സുനൈന പറഞ്ഞു....

"ഞാൻ ഫോൺ കൊടുത്തുകൊണ്ട് അവളെ അടിമുടിയൊന്നു നോക്കി....ഒരു ചുരിദാറാണ് വേഷം....കണ്ടാൽ നമ്മുടെ ഐശ്വര്യ ലക്ഷ്മി ചുരിദാർ ഇട്ടു നിൽക്കുന്നത് പോലെ...മുലയുടെ മുഴുപ്പും ഒതുങ്ങിയ അരക്കെട്ടും....അമ്മായിയപ്പൻ മരണത്തോടെ മല്ലടിച്ചു അകത്തു കിടന്നിട്ടും എന്റെ ഭാര്യയുടെ അനുജത്തിയെ അങ്ങനെ നോക്കിയത് ഇന്നലെ കണ്ട ആ ഫോട്ടോ വരുത്തിയ മാറ്റങ്ങൾ ആയിരുന്നു....ഞാൻ ഡോക്ടറുടെ അരികിലേക്ക് പോയി.....

*************************************************************************************

സുനൈന ഗ്യാലറിയിൽ ആദ്യം കണ്ട ഫോട്ടോ സൂം ചെയ്തു....അവൾക്കു തന്റെ കണ്ണുകളെ വിശ്വസിക്കാനായില്ല.....താനും സുഹൈലുമായുള്ള ഫോട്ടോ.....നാല് വര്ഷം മുമ്പ്.....താൻ ദുബായിക്ക് തന്റെ ഭർത്താവിന്റെ അടുക്കലേക്ക് പറക്കുന്നതിന്റെ മുമ്പ് തനിക്കു ജീവിതത്തിൽ ആദ്യമായി പരപുരുഷനുമായി ബന്ധപ്പെടേണ്ടി വന്ന നിമിഷം....വികാര വിചാരങ്ങളെ കീഴടിക്കിയ ആ നിമിഷം....ബാരി ഇക്കയുടെ മൊബൈലിൽ...ഇതെങ്ങനെ.....അവളുടെ ഓർമ്മകൾ ശരവേഗത്തിൽ ആ ഓർമകളിലേക്ക് പാഞ്ഞു.....

"ഹായ് ഇത്താത്താസ്.....താനും അഷീമായും ഉമ്മിയും വാപ്പിയുമുള്ള വീട്ടിലേക്കു അവൻ അങ്ങനെ വിളിച്ചു കൊണ്ടാണ് കടന്നു വന്നത്......സുനീർ ഖത്തറിൽ....നൈമ ഇതാണ് ബാരി ഇക്കയും മക്കളും ഖത്തറിൽ......ആലിയ ഇതി എറണാകുളത്തും......തന്റെ വീട്ടിൽ നിന്നും ഭർത്താവിന്റെ അരികിലേക്ക് രണ്ടു ദിവസം കഴിയുമ്പോൾ പറക്കുകയാണ്.....വികാര വിചാരങ്ങൾക്ക് അറുതി വരുത്താൻ...മുമ്പ് വിസിറ്റിംഗിൽ ദുബായി കണ്ടിട്ടുണ്ടെങ്കിലും ഇപ്പോൾ പെർമനന്റ് വിസ റെഡിയാക്കി അയച്ചിരിക്കുകയാണ്.....

"എടാ സുഹൈലെ...നീ എന്തുവാടാ സിക്സ് പാക്ക് ആകുകയാണോ....താൻ  അവന്റെ നെഞ്ചിത്തിടിച്ചു കൊണ്ട് ചോദിച്ചു.....കുഞ്ഞു നാൾ മുതൽ തന്നോടായിരുന്നു അവനു സ്നേഹം കൂടുതൽ......മറ്റവരെയെല്ലാം അവനു ഇഷ്ടമായിരുന്നെങ്കിലും അവൻ ഏറ്റവും കൂടുതൽ അടുപ്പം കാണിച്ചിരുന്നത് തന്നോടാണ്......നീ എപ്പോൾ വന്നു ഹോസ്റ്റലിൽ നിന്നും.....

"ഞാൻ രാവിലെ എത്തി ഇത്താ...ഇതാണ് മോശമൊന്നുമല്ല.....കടല വെള്ളത്തിലിട്ടതുപോലെ കയറി കുതുത്തല്ലോ......അവൻ പറഞ്ഞുകൊണ്ട് തന്റെ കയ്യിൽ ഒന്ന് പിച്ചി.....

"എടാ കുടിക്കാൻ ചായ വേണോ വെള്ളം വേണോ.....അഷീമ തിരക്കി....

"എനിക്കൊന്നും വേണ്ടാ.....സുനൈന ഇത്ത പോകുന്നിടം വരെ ഞാനിവിടെ കാണും.....

"സത്യം.....

"ഊം...സത്യം....ഇത്താത്തയെ യാത്രയാക്കാനല്ലേ ഞാൻ ഹോസ്റ്റലിൽ നിന്നും വന്നത് തന്നെ.....അവന്റെ കണ്ണുകൾ തന്നെ ഉഴിയുന്നത് പോലെ.....ഒരു പത്തൊമ്പതു വയസ്സുകാരന്റെ ദൗർബല്യമായിട്ടേ താനതിനെ കണ്ടുള്ളൂ.....

അവൻ അവിടെ പറന്നു നടക്കുകയായിരുന്നു അന്നത്തെ ദിവസം....തനിക്കു വേണ്ടുന്ന സാധനങ്ങൾ കാർട്ടനിലാക്കി പാക്ക് ചെയ്യുന്നു....പറമ്പിൽ നിന്നും പറിച്ചെടുത്ത കപ്പ...കാച്ചിൽ...അവന്റെ വീട്ടിൽ നിന്നും കൊണ്ട് വന്ന ചേമ്പ്....ചേന....എന്ന് വേണ്ട എല്ലാം....എത്രയാ ഇത്ത ലഗ്ഗേജ്.....

"മുപ്പതും ഏഴും.....

അവൻ മുകളിലേക്കുയർന്നതും അവന്റെ തല ചെന്ന് മുന്നോട്ടു