Chapter Title : അലിയുന്ന പാതിവ്രത്യം 2 [ഏകലവ്യൻ]

കവിള് വികസിക്കുന്ന മാധവന്റെ മുഖത്ത് അസ്സലൊരു വില്ലൻ ചിരി..!

എവിടെ എന്റെ പെണ്ണ്..

ഓരോ നിമിഷവും അശ്വതിയെ കാണാൻ തിടുക്കം കൂട്ടുന്ന മനസ്സ്, അയാൾ അടുക്കള വാതിൽക്കൽ വന്നൊന്ന് എത്തി നോക്കി.

പുറം തിരിഞ്ഞ് പണിയെടുക്കുന്ന അശ്വതിയുടെ പിൻ വിരിവ് ഒരു നിമിഷം കൊണ്ട് അയാളിലെ കാമനെ ഉണർത്തി. ഓളത്തിൽ കുലുങ്ങുന്ന കൈത്തുടകളും ആകൃതിയിൽ വിരിഞ്ഞിറങ്ങിയ ഇടുപ്പിന്റെ വടിവും തള്ളി നിൽക്കുന്ന ചന്തിയും നോക്കി വെള്ളമിറക്കി നിന്നു.

മാധവൻ സന്തോഷത്തിലാണ്. കാരണം തന്റെ കര സ്പർശനം അവൾ ചുമലിൽ അനുവദിച്ചു തന്നതിന്റെ ഉന്മാദം. തന്റെ ആഗ്രഹം സഫലമാകാൻ പോകുന്നതിന്റെ സൂചനയാണോ അത്. സന്തോഷം കൊണ്ട് കണ്ണും പേരടിയും കാണാത്ത അവസ്ഥ. അവളുടെ പൊന്മേനി വിട്ട് കണ്ണുകൾ ചലിക്കുന്നില്ലെന്നതാണ് സത്യം. ബ്ലൗസിനു താഴെ നടുക്കുഴിയുടെ ഭംഗിയും ബ്ലൗസ് മേഞ്ഞ വീതിയൊത്തെ പുറവും ചുമലുകളും കണ്ണുഴിഞ്ഞ് പതിയെ പിൻ‌വലിഞ്ഞു. മുണ്ടിൽ മുഴച്ച തടിപ്പനെ തലോടി നേരെ റൂമിലേക്ക്.

വേറെയെന്തൊക്കെയോ പ്ലാൻ ചെയ്ത് വന്ന മാധവന് പ്രതീക്ഷിക്കാത്ത നിമിഷങ്ങളാണിത്. കടുത്ത നിരാശ വരുമ്പോഴും അതീവ സന്തോഷം വരുമ്പോഴും മദ്യം കഴിക്കാറുള്ള മാധവൻ കൊണ്ടു വന്ന മദ്യക്കുപ്പി പൊട്ടിച്ച് ഗ്ലാസ്സിലേക്ക് പകർന്നു വച്ചു.

ഇന്ന് ഒറ്റയടിക്കല്ലേ സംഗതി മാറിയത്. തന്റെ പദ്ധതികളെല്ലാം പൂവണിയാൻ പോകുന്ന സന്തോഷത്തിൽ റൂമിൽ ഉലാത്തുകയാണ് മാധവൻ.

ഒന്നടിച്ചേ പറ്റു. അതിന് വേണ്ടി വെള്ളമെടുക്കാൻ സന്തോഷത്തോടെ അടുക്കളയിലേക്ക് ചെന്നു. വീണ്ടും അവളുടെ അടുത്തേക്ക്.

അനക്കങ്ങൾ ശ്രദ്ധിച്ച അശ്വതി തിരിഞ്ഞു നോക്കുമ്പോൾ മാധവൻ പുറകിലുണ്ടായിരുന്നു. അവൾ ഞെട്ടിപ്പോയി.

“ഏയ്‌.. ഒന്നുമില്ല.. പണി നടക്കട്ടെ.. “

ചിരിച്ചു കൊണ്ടയാൾ അത് പറയുമ്പോൾ ദീർഘ ശ്വാസമായിരുന്നു അശ്വതിക്ക്.

“പിന്നേ.. നിങ്ങളൊക്കെ കഴിച്ചു കഴിഞ്ഞ് എന്നെ വിളിച്ചാൽ മതി.”

മറുപടിയുണ്ടോ ഇല്ലയോ എന്ന് പോലും ശ്രദ്ധിക്കാതെ അയാളവിടുന്ന് തിരിഞ്ഞു നടന്ന് റൂമിലെത്തി. അശ്വതിക്ക് അയാളുടെ നീക്കങ്ങൾ അമ്പരപ്പായിരുന്നു. ഒരുതരം പന്തികേട്.

മാധവൻ വാ തൊടാതെ രണ്ടെണ്ണം അകത്താക്കി.

ഒരാശ്വാസം..!

സന്തോഷം നൽകുന്ന ഹോർമോൺ അയാളുടെ ശരീരത്തിൽ നന്നായി പ്രവർത്തിച്ചു തുടങ്ങിയിരുന്നു. അശ്വതിയോടൊത്തുണ്ടാവുന്ന സുഖ നിമിഷങ്ങൾ ആലോചിച്ച് അയവിറക്കുന്നതിനിടക്ക്‌ ആരുടെയൊക്കെയോ കോളുകൾ വന്നു. സംസാരിച്ച് സമയം പോയതറിഞ്ഞില്ല.

അതിലിടക്ക്