Chapter Title : അലിയുന്ന പാതിവ്രത്യം 4 [ഏകലവ്യൻ]
ബ്രായെടുത്തു നിവർത്തി കൊണ്ട് പറഞ്ഞു.
“ഹ..പറയെടി..”
“വേഗം പോകും..പിന്നെ മൂഡില്ലെന്ന് പറയും..”
“ഹ..ഹ.. പോങ്ങൻ...!!”
“മ്മ്..”
അവൾ ബ്രായെടുത്തു കെട്ടി പുറകിലേക്ക് കൈകളെത്തിക്കുന്ന സമയം മാധവൻ അവളെ ചെരിച്ചിരുത്തി.
“ഞാൻ കെട്ടി തരാം..”
“ഉം..”
“ദാ സമയം കൃത്യം അര മണിക്കൂർ.. ഈ ടൈം മതിയാരുന്നു നമുക്കൊന്ന് കളിക്കാൻ..”
“പിന്നേ... ഒന്നൊന്നും പോരല്ലോ.. രണ്ടു മണിക്കൂർ നോക്കിയാൽ മതി..”
“ചുമ്മാ..!”
അവളെ കളിയാക്കിക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു. പുഞ്ചിരി വന്നെങ്കിലും ചിരിക്കാതെ അവൾ ബ്ലൗസും എടുത്തണിഞ്ഞു.
ഒരു നിമിഷം മാധവന് അവളുടെ പഴയ സ്വഭാവത്തെ ഓർമ വന്നു. തന്നെ കാണാൻ ആഗ്രഹിക്കാത്ത, സംസാരിക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കാത്ത, തന്നോട് വെറുപ്പായിരുന്ന അശ്വതിയെ..!
എങ്ങനെയുണ്ടായ പെണ്ണായിരുന്നു.. ഇപ്പൊ തന്റെ കുണ്ണപ്പാലും രുചിച്ച് സാരി ഉടുക്കുകയാണ് പാവം.!
“മ്മ്..??”
മാധവന്റെ നോട്ടം കണ്ട് അവൾ പുരികമുയർത്തി എന്തേയെന്നുള്ള ഭാവത്തിൽ മൂളി.
“വാടി.. ഒരുമിച്ചു കിടക്കാം..”
“പൊയ്ക്കോ വേഗം..!”
“നാളെ മതിയല്ലേ..?”
“ഏട്ടനിപ്പോ നടക്കാൻ പറ്റുന്നുണ്ട്. ദ്രോഹം ചെയ്യുന്നതിലും ഒരന്തസ്സ് വേണം..”
“പിന്നേ.., സ്നേഹം മാത്രം ഉണ്ടായിട്ട് കാര്യമില്ല. പെണ്ണിന്റെ എല്ലാ കാര്യങ്ങളും നോക്കാൻ പറ്റാത്തവന്റെ മുന്നിൽ ഞാനൊരു അന്തസ്സും കാണിക്കേണ്ട ആവിശ്യമില്ല..”
ഇയാളോട് പറഞ്ഞിട്ട് ഒരു കാര്യവുമില്ല എന്ന ഭാവത്തോടെ അവൾ പോകാനൊരുങ്ങി, വാതിൽക്കൽ എത്തിയപ്പോൾ നിന്നു.
“പിന്നേ.. ഒരു കാര്യം..!”
“എന്താ..?”
“ഇനിയങ്ങോട്ട് എന്തെങ്കിലും ഉദ്ദേശിക്കുന്നെങ്കിൽ..”
അവൾ ചമ്മലോടെ പറഞ്ഞു നിർത്തി.
“എങ്കിൽ..??”
“കോണ്ടം വേണം..!”
“അതൊന്നും വേണ്ടെടി.. നിന്നെ ഗർഭിണിയാക്കാനാ എന്റെ പ്ലാൻ..”
അത് കേട്ട് നല്ല ദേഷ്യത്തോടെ അവൾ ഡോറ് തുറന്നു പുറത്തിറങ്ങി. മാധവന് ചിരിയടക്കാൻ പറ്റിയില്ല. കോണ്ടം വേണം പോലും.
💬 Comments
View all comments