Chapter Title : അലിയുന്ന പാതിവ്രത്യം 5 [ഏകലവ്യൻ]

വരാൻ പറ്റുവെന്ന കണക്കു കൂട്ടലിലായിരുന്നു മാധവൻ.

ശരീരം വിയർത്തൊലിക്കുന്ന വല്ലാത്ത കിതപ്പ്.

മാധവൻ അവളുടെ പിടി വിട്ട് നരവുകളുറച്ചത് പോലെ നിൽക്കുകയാണ്. അശ്വതിയാണെങ്കിൽ കൈകൾ വീണ്ടും സ്ലാബിൽ കുത്തി ആർത്തലച്ചു കൊണ്ട് വീണു.

“ഹ്മ്മ്മ്...മ്...ഹ്....”

തുടരെ തുടരെ വിറ കൊള്ളുന്ന പൂറുമായി, മിഴികൾ സീൽക്കരിച്ചടച്ചു കൊണ്ട് സ്ലാബിൽ മുലകളമർത്തി കിടന്നു.

മാധവൻ പതിയെ കുണ്ണ വലിച്ചൂരിയ ശേഷമേ അവളും നിവർന്നുള്ളു.

വാക്കർ എടുത്ത് വെക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്ന പ്രസാദിനെ നോക്കിക്കൊണ്ട്, അയാളവളെ തിരിച്ചു നിർത്തി ആർത്തിയോടെ ചുംബിച്ചു. ശ്വാസവും കിതപ്പും  ചുണ്ടുകളിൽ അലിയും വിധം..!!

കണ്ണുകളടച്ച് തരിച്ചു നിൽക്കുന്ന അവളുടെ മനസ്സിൽ പ്രസാദ് എഴുന്നേൽക്കാൻ ശ്രമിച്ച കാഴ്ചയാണ് വന്നത്.

അൽപം ടെൻഷനായി. പക്ഷെ ആലസ്യത്തിൽ വാക്കുകൾ തന്നെ പുറത്ത് വരുന്നില്ല.

“മാധവേട്ടാ..”

“മ്മ്..”

“ഏട്ടൻ..!!”

“മ്മ്.. വരുന്നുണ്ട്..”

“ശബ്ദം കേട്ടു കാണും..”

“അവനെയിപ്പോ കാണിക്കണോ..?”

“അയ്യോ.. ഇപ്പൊ വേണ്ട..!”

“മ്മ്.. എന്തെങ്കിലും പണിയെടുക്കുന്നതായി നടിച്ചോ..”

“ഉം..”

“ഞാൻ ഇതു വഴി പുറത്തേക്ക് പൊയ്‌ക്കോളാം..”

“ചോദിച്ചാൽ എന്തു പറയും..?”

“കളിച്ചെന്ന് പറയെടി..”

“ശ്...”

പ്രസാദ് ഇങ്ങോട്ടേക്ക് നടന്നു തുടങ്ങുന്നത് കണ്ടപ്പോൾ മാധവൻ പുറം വഴി ഇറങ്ങി നടന്നു.

അശ്വതി വേഗം തിടുക്ക വെപ്രാളത്തിൽ ഷഡി കേറ്റിയിട്ട് നൈറ്റി താഴ്ത്തി. പറ്റാവുന്ന വിയർപ്പൊക്കെ ഒപ്പിയെടുത്ത്, നേരത്തെ എടുത്തു വച്ചിരുന്ന പച്ചക്കറികൾ കഴുകുന്നത് പോലെ നിന്നു.

അപ്പോഴേക്കും പ്രസാദ് അടുക്കള വാതിൽക്കൽ എത്തിയിരുന്നു. അവന്റെ വാക്കറിന്റ ശബ്ദം കേൾക്കാം..

പരവശം കാണിക്കാതെ അശ്വതി അവനെ നോക്കാൻ ശ്രമിച്ചു.

“എന്താ ഏട്ടാ...?”

യാതൊരു ഭാവ വത്യാസവുമില്ലാതെ ചോദിച്ചു. പ്രസാദിന്റെ മുഖത്ത് നല്ല വെപ്രാളവും ടെൻഷനും