Chapter Title : അലിയുന്ന പാതിവ്രത്യം 5 [ഏകലവ്യൻ]

തുടകൾ നീക്കി മടിയിലേക്ക് തല വച്ചു കിടന്നു. ചിരിയടങ്ങി വന്ന ഭാവത്തോടെ, കണ്ണുകൾ ഉളിഞ്ഞു കൊണ്ട് അയാളെ നോക്കുകയാണ് പെണ്ണ്.

“താ...”

ഇടത്തെ മുലയിൽ വിരൽ വച്ചു കുത്തിക്കൊണ്ടയാൾ ചോദിച്ചു.

“ഇപ്പോഴോ..?”

“അതെ, അവർ കിടന്നില്ലേ..?”

“ഏട്ടൻ ഉറങ്ങി കാണില്ല. ഞാനൊന്ന് നോക്കിയിട്ട് വരാം..”

“സമ്മതം വാങ്ങാനോ..?”

“ഇനി വേണ്ടി വരില്ല. മനസ്സിലാക്കിക്കോളും..”

“ആഹ..! എന്താ ഒരു ഫീലല്ലേ..?”

“ഉം..”

“വിഷമമുണ്ടോ നിനക്ക്..?”

“ഇനി വിഷമിച്ചിട്ടു കാര്യമില്ലല്ലോ..”

“എന്തേ..?”

“ഏട്ടനെ അറിയിച്ചില്ലേ..”

“എങ്കി ദിവസവും നിനക്ക് എന്റെ കൂടെ കിടന്നൂടെ പൊന്നേ..”

“ഉം..ശ്രമിക്കാം..”

“ഹൊ..കുളിര് കേറുന്നു..”

“അയ്യാ..,”

മുലയിൽ നിന്നും കയ്യെടുത്തു മാറ്റിക്കൊണ്ട് അവളയാളെ ചൊടിപ്പിച്ചു.

“പിന്നേ നാളെ വേറെ തിരക്കൊന്നുമില്ലല്ലോ..ഏട്ടനെ  ഹോസ്പിറ്റലിൽ കൊണ്ടോണം..”

“കൊണ്ടാവാം.. അതിനെന്താ..”

മാധവന്റെ മറുപടി കേട്ട് അശ്വതിയുടെ കണ്ണുകൾ അയാൾക്ക് മുന്നിൽ നന്ദി സൂചകമായി ഉളിഞ്ഞു.

പ്രസാദേട്ടന്റെ മുന്നിൽ, മാധവേട്ടനെയും ഞാൻ ഭർത്താവായി കാണുന്ന കാര്യം മാധവനോട് പറയാൻ വേണ്ടി അവളുടെ മനസ്സ് വെമ്പി.

പക്ഷെ പറഞ്ഞില്ല. കാരണം പ്രസാദേട്ടന്റെ മുന്നിൽ വച്ച് മാധവനാൽ ഭോഗിക്കപ്പെടുന്ന രംഗം തരണം ചെയ്യാനുള്ള ശക്തി മനസ്സിത് വരെ കൈവരിച്ചിട്ടില്ല എന്നതാണ് സത്യം.

“നീയെന്താടി ആലോചിക്കുന്നേ..?”

“ഏയ്‌ ഒന്നുമില്ല..”

അവൾ ഇമകൾ ചിമ്മിക്കൊണ്ട് തല കുലുക്കി.

“രുചി നോക്കാൻ താ പെണ്ണേ..”

“ഏട്ടനെ നോക്കി വന്നിട്ട് മതിയോ..?”

“നിന്റെ മടിയിൽ കിടന്നു പോയില്ലേ.. ഇനി എഴുന്നേൽക്കാൻ വയ്യ..”

“ശോഹ്..”

“താ പൊന്നു..”

“മ്മ്..അഞ്ചു മിനുട്ട് മതി കേട്ടോ..”

അവളതും പറഞ്ഞ് നൈറ്റിയുടെ കുടുക്കുകൾ അഴിക്കാൻ തുടങ്ങി.

“പത്തു മിനുട്ട്..!!”

അവളൊന്നും മിണ്ടാതെ മാറിലെ നൈറ്റിയുടെ രണ്ടു